JOHANN SEBASTIAN BACH

Kleine boy uit Eisenach, wollah

Yo, check: ik ben in 1685 gedropt in Eisenach, als de jongste zoon van pa Johann Ambrosius, een stadsmuzikant, dus muziek zat in mijn bloed als suiker in een Haribo-zak, jonguh! Maar daarna ging het mis, mattie: in 1694 ging mijn moeder weg en in 1695 mijn vader, en ik was een kleine gozer zonder ouders, helemaal kapot! Gelukkig vingen mijn grote broer in Ohrdruf mij op, dus ik kwam daar neer als een pakketje zonder postzegel, tintin! Van 1700 tot 1702 zat ik in Lüneburg als koorjongen op St Michael's School, bruh, dus ik zong me suf voor mijn brood, lekker bezig!

Orgelbeest in de dop

In 1703 werd ik organist van de New Church in Arnstadt, ouwe, dus ik zat ineens achter zo'n gigantische toeterkast met duizend pijpen, zero stress! In juni 1707 sprong ik door naar St Blasius's Church in Mühlhausen, want ik wou hogerop, no cap! Op 17 oktober 1707 trouwde ik daar met Maria Barbara, mijn tweede nicht, ja ja, familiezaken, boy, niks geks aan, gewoon gezellig! In 1708 werd ik hoforganist in Weimar en in 1714 concertmeester, dus mijn naam ging rond als een gerucht op het schoolplein, breezy!

Van hof naar kerk, en kids, kids, kids

In augustus 1717 tekende ik als Kapellmeister bij prins Leopold van Anhalt-Köthen, een gozer die muziek echt snapte, wat een topbaas, wollah! Maar in 1720 was ik op reis naar Carlsbad en toen ging Maria Barbara dood, jonguh, ik kwam thuis en alles was weg, echt heftig, bro! Op 3 december 1721 trouwde ik met de hofzangeres Anna Magdalena Wilcke, een kanjer van een vrouw, en samen kregen we dertien kids, op de zeven van Maria Barbara erbij, dus het was dringen aan tafel, mattie! In 1723 werd ik cantor van St Thomas's Church in Leipzig en daar bleef ik plakken tot mijn dood in 1750, geen gezeik, vast als beton, check!

De hits, ouwe, de hits!

Neem de Air on the G String: een bas die rustig kruipt en strijkers die als zijde erboven hangen, direct chill, jonguh, bijna slapen! Ook het Brandenburg Concerto No 2 is een beest, want in 1721 stuurde ik die Brandenburgse concerten met opdracht naar de markgraaf, en daar knalt de trompet erdoorheen alsof hij de baas van de straat is, wollah! Dan heb je Jesu, Joy of Man's Desiring, de Prelude No 1 in C Major en de Cello Suite No 1 in G Major Prelude, drie van die lekkere dingen die je gewoon kent, bro, ook als je denkt van niet, tintin! En dan de Goldberg Variations, de St Matthew Passion (11 april 1727, in Leipzig, vet groot!) en de Toccata and Fugue in D Minor, die begint met een gigantische dreun, al twijfelen sommige geleerden of ik het zelf wel schreef, nobody knows, mattie, ik zeg niks!

Koffie, mijn guilty pleasure

Ik had ook een grappige kant, gozer, want ik maakte de Coffee Cantata, ergens rond 1732 tot 1735, dus ouwe koffieverslaving, zeg maar! Het is eigenlijk een mini-komische opera, bro, met gekibbel en drama, net een soap op een bierviltje, wollah! Het werd waarschijnlijk voor het eerst gespeeld in Zimmermann's koffiehuis in Leipzig, althans het verhaal gaat zo, dus echt café-entertainment, lekker bezig! Dus ja, die zware cantor in zwart had gewoon een bak koffie nodig om los te gaan, kanjer, jij ook, check!

Ogen kapot, einde verhaal

Rond 1740 begon ik aan The Art of Fugue, een monsterproject, mattie, en ik maakte het nooit af, dus die ligt er nog steeds half bij als een kapotte puzzel, jonguh! In mei 1747 ging ik op bezoek bij Frederik II in Potsdam, en dat gaf me The Musical Offering, gewoon een cadeau uit een koninklijk gesprek, breezy! In maart en april 1750 kwam John Taylor mijn ogen opereren, maar ik kreeg een beroerte en ging op 28 juli 1750 dood in Leipzig, 65 jaar oud, bruh, niks meer aan te doen! En The Art of Fugue kwam pas in 1751 uit, dus mijn laatste grote baby kwam te laat voor de verjaardag, tintin, wat een pech, ouwe!

Van vergeten naar bekend, ineens!

Na mijn dood ging mijn muziek een beetje in de kast, beest, dus echt, ze stond stoffig te zijn als een oude sok onder het bed, wollah! Maar in 1829 pakte Felix Mendelssohn de St Matthew Passion en voerde die op, geen grap, en dat was de start van de Bach-revival in de negentiende eeuw, kanjer! Zo kwam ik terug als een held, jonguh, alsof ik even naar de wc was en iedereen zei: yo, waar was je nou? Nu spelen ze mij overal, van kerken tot koptelefoons, dus ik ben de ouwe die gewoon nooit meer wegging, mattie, check!

Mijn cadeau voor jou, mattie

Wat ik jou wil geven? Rust in je kop, gozer, want mijn muziek is als een lekkere stille wandeling na een dag vol geschreeuw, wollah! Luister maar eens met je ogen dicht, bro, en laat die lijnen gewoon om elkaar heen dansen, net een vette squad die perfect op elkaar is ingespeeld, tintin! Je hoeft niks te weten van noten of regels, jonguh, voel alleen: dit is voor jou, lekker bezig! Dus druk op play, ouwe, en laat mij je beest van een soundtrack zijn, geen gezeik, ik heb je rug, breezy!