Johann Strauss II
Componist

Bankier? Lekker niet, bro

Yo jonguh, check: ik ben geboren op 25 oktober 1825 in St Ulrich, vlak bij Wenen, en mijn ouwe was zelf al een muziekbeest, tintin! Maar die gozer wou dat ik bankier werd, wollah, geld tellen in plaats van noten, ben je gek of wat?! Ik stiekem lekker bezig met mijn viool, en het gaat gerucht dat ik er klappen voor kreeg, maar niemand die dat zeker weet, mattie. Toch gritste ik lessen in harmonie en contrapunt bij Joachim Hoffmann en vioolles bij Anton Kollmann, dus ik was al een kleine kanjer, geen grap!

Dommayer, hier komt de beest

Oktober 1844, Dommayer's Casino in Hietzing, ik daar voor het eerst voor de band, zenuwen als een malle, check! Ik dirigeer mijn eigen spul, opus 1, 3 en 4, dus mijn eigen babies, wollah, geen fratsen! Ik, de zoon van die ouwe, ineens zelf de baas voor het orkest, hoe breezy is dat, jonguh?! Vanaf dat moment was ik niet meer dat stiekeme viool-jochie maar een echte dirigent, tintin, lekker!

Wenen, Rusland en de keizerlijke dansvloer

Wenen was mijn hood, jonguh, en daar werd ik in 1863 de k.k. Hofballmusikdirektor, dus baas van de muziek op de keizerlijke bals, wollah! Elke zomer vanaf 1856 vloog ik ook naar het Vauxhall in Pavlovsk in Rusland, tot en met 1865, vette zomergigs, kanjer! Mensen noemden mij de Walskoning, een koning zonder kroon maar met strijkstok, check die flex! Dansen, dansen, dansen, de hele stad draaide rondjes als een wasmachine en ik was de stroomkabel, beest!

An der schönen blauen Donau, de banger

The Blue Danube, ofwel An der schönen blauen Donau, opus 314, begon als koorstuk voor de Wiener Männergesang-Verein, eerste keer op 15 februari 1867, jonguh! Dat was maar een mild succesje, gewoon meh, geen knal, mattie. Toen ik er voor de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1867 een puur orkeststuk van fikste, ging het helemaal los, wollah, dat was pas een bom! In 1872 dirigeerde ik 'm op het World's Peace Jubilee in Boston met meer dan 1000 spelers, dus duizend gasten tegelijk aan het walsen, lekker gestoord, ouwe!

Drie keer trouwen, één keer paspoort wisselen

Liefde bij mij? Pure achtbaan, bro: eerst Henriette 'Jetty' Treffz in 1862, tot zij in 1878 overleed, pff, zwaar. Datzelfde jaar trouwde ik Angelika Dittrich, maar in 1882 was het klaar, gescheiden, doei, einde verhaal! De katholieke kerk zei: nope, geen annulering, dus ik gewoon van geloof gewisseld, jonguh, en in januari 1887 burger van Saksen-Coburg-Gotha geworden, alles voor een nieuw jawoord, wild toch?! Zo trouwde ik in 1887 met Adele Deutsch, derde keer scoren, ik gaf nooit op, beest!

Laatste ronde, Brahms en de grote stilte

Mijn boy Johannes Brahms was een close vriend van mij, echt dikke maten, wollah! Voor hem schreef ik de wals Seid umschlungen, Millionen!, opus 443, en droeg 'm aan hem op, pure respect, jonguh. Op 3 juni 1899 ging het licht uit in Wenen, pleuropneumonie, 73 jaar oud, pff, zwaar balen, mattie. Ze legden me op het Zentralfriedhof, de grote Weense begraafplaats, en bro, daar lig ik nog steeds lekker te chillen.

Familiebedrijf met koningskroon

Mijn broers Josef en Eduard werden ook componist, dus bij ons thuis was het één grote muziekfabriek, lekker bezig! Mijn pa Johann Strauss I was ook al componist, dus ik ben niet dezelfde gozer als hij, hoor, dubbel gedoe, check! Ik maakte ook operettes, Die Fledermaus in 1874 en Der Zigeunerbaron in 1885, wollah, ook het podium gekraakt! Nog altijd draaien mensen mijn walsen op hun dansvloer en blijft Walskoning mijn bijnaam plakken, geen grap, kanjer!

Pak mijn wals, chill en draai

Wat ik jou wil geven, bro? Gewoon een knallende dikke glimlach, zonder dat je ook maar iets van klassiek hoeft te snappen, echt waar! Zet The Blue Danube aan, doe het licht uit of juist aan, maakt niks uit, en laat je lekker meedrijven op die stroom, breezy! Geen pak nodig, geen stijve nek, gewoon jouw voeten die ineens zelf beginnen te draaien, gekkenhuis, jonguh! Dus druk op play, laat die walsen je dag maken, en vertel het je mattie door, vet toch?!