Heldenbro krast dedicatie weg bij Symphony No 3 "Eroica" van Beethoven
De backstory

Mijn oren gaan in staking

Oktober 1802, mattie, mijn oren beginnen te klooien en ik schrijf een brief aan mijn broers Carl en Johann, die jullie nu het Heiligenstadt Testament noemen, wollah! Ik ben daarin helemaal kapot van die doofheid, gozer, zelfs met de hele tent kappen speelt door mijn kop, heftig man! Maar ik pak mezelf bij de lurven, ouwe, en zeg: nee, ik ga door met mijn kunst, punt, geen gezeik, tintin! En diezelfde herfst krabbel ik al de eerste schetsen voor deze symfonie, lekker bezig, doorgaan was geen optie maar een must, breezy!

Twee jaar aan één ding klussen

Echt druk bezig, jonguh, van 1802 tot 1804 zit ik aan dit beest te knutselen, vooral in 1803 en 1804, wollah! Die schetsen uit de herfst van 1802 zijn nog rauwe krabbels, fam, een bouwtekening zonder dak, safe! Begin 1804 draai ik nog even aan de laatste knoppen, check, dus tot de laatste snik sleutelen, bro! Zo'n lange klus dat mijn koffie drie keer koud werd, absurd, ik zweer het, kanjer!

Mijn fan-crush op Napoleon

Ik vond Napoleon Bonaparte als Eerste Consul zó dik, mattie, dat ik dit hele ding aan hem wilde opdragen, wollah! Ik keek echt tegen die gozer op, no cap, fan van het eerste uur, jonguh! Maar in 1804 roept hij zichzelf uit tot keizer, en ik trek die opdracht in, boem, klaar, tintin! Fan-account gedeletet, breezy, want voor een kroontjesjager ga ik echt geen noot schrijven, ouwe!

Titelblad in de shredder?

Het verhaal gaat, via ene Ferdinand Ries, dat ik het titelblad kwaad aan flarden scheurde toen Napoleon keizer werd, wollah! Maar niemand weet het zeker, fam, het is geroddel uit de tweede hand, dus pas op met je popcorn! Het titelblad van het echte manuscript is gescheurd én opnieuw overgeschreven, geen totaal verdwenen, dus half waar, mattie! En dat ik hem een tiran zou noemen die de mensenrechten vertrapt? Ook zo'n anekdote, jonguh, al noemen de Berliner Philharmoniker het verhaal over de opdracht wel het meest geloofwaardige, lekker bezig!

Vier levels, één eindbaas

Een symfonie bestaat uit delen, mattie, en dat zijn gewoon levels in een game: elk met eigen sfeer en eigen tempo, en level één heet Allegro con brio, vol vuur en gas, beest! Level twee is de Marcia funebre, Adagio assai, een begrafenismars die zó sloom en zwaar gaat dat je ervan meetrilt, wollah, heftig diepe vibes! Level drie is het Scherzo, Allegro vivace, met een Trio erin waar drie hoorns mogen knallen, wat in een symfonie nog nooit gebeurd was, jonguh, dikke bonusronde! En de eindbaas is het Finale, Allegro molto, een serie variaties op één thema met een fuga en een snelle coda erachteraan, fam, kneiter van een boss fight, safe!

Eerst stiekem met de prins

Op 9 juni 1804 is er geen publiek, gewoon een geheime sessie in het Weense paleis van prins Lobkowitz, wollah, met zijn eigen orkest erbij! Die prins huurde 22 extra muzikanten in, jonguh, onder wie die derde hoorn die ik in de partituur eis, anders klinkt het als een kapot bakkie! Die zomer volgden nog meer besloten optredens op zijn landgoederen in Bohemen, lekker bezig, die gozer was de ultieme VIP-host! Dus als iemand zegt dat de première in 1805 was, zeg dan: nee mattie, de échte eerste was al in 1804, tintin!

Publieke première, kritiek op de bank

Op 7 april 1805 in het Theater an der Wien in Wenen sta ik zelf voor het orkest te zwaaien, check, heftig moment, mi brada! Dezelfde avond draait ook de Symfonie in Es van Anton Eberl, en die krijgt betere recensies dan mijn mega-ding, jonguh, auw! De critici vonden mijn werk lang, ingewikkeld en eigenzinnig, gemengde reacties dus, fam, niet allemaal confetti! Eentje zei zelfs dat het beter zou worden als ik het inkortte, ouwe, alsof je tegen een kanjer zegt dat hij kleiner moet, wollah!

Hergebruik op kanjer-niveau

Dat thema in het Finale? Totaal niet vers, gozer, ik had het al in mijn Contredanse WoO 14 nr. 7 gebruikt, wollah! Het danste ook al door mijn ballet The Creatures of Prometheus, jonguh, recycling met stijl, lekker bezig! En in mijn pianovariaties Op. 35 stond hetzelfde deuntje gewoon weer te flexen, breezy, derde ronde, mattie! Een kenner, Lewis Lockwood, denkt zelfs dat ik de symfonie deels achterstevoren bedacht, met dat Op. 35-thema als fundament onder de eerste drie delen, maar dat is een theorie, fam, geen bewijs, no stress!

Naam erop, Napoleon eraf

In oktober 1806 rolt in Wenen de eerste uitgave van de stemmen van de pers, mattie, nieuw en glimmend, wollah! Daar staat voor het eerst Sinfonia eroica op, jonguh, dus die bijnaam was echt niet mijn cadeautje aan Napoleon, tintin! Op het titelblad staat prins Lobkowitz als opdrachtgever, lekker bezig, dus de keizer kreeg geen enkele credits, gozer! En in het Italiaans staat erbij dat ik het schreef ter nagedachtenis aan een groot man, check, maar welke, dat laat ik mooi in het midden, ouwe!

Van tien-uit-tien naar afscheidshit

In 2016 vroeg BBC Music Magazine aan 151 dirigenten wat de beste symfonie ooit is, en wollah, mijn Eroica won, jonguh, mic drop! Veel mensen zien dit ding ook als de grote stap van Classicisme naar Romantiek, gozer, ik schopte gewoon de deur open, kanjer! Mijn begrafenismars klonk bij de uitvaart of herdenking van Mendelssohn in 1847, Roosevelt in 1945 en Kennedy in 1963, heftig man, die is overal bij! Ook voor de 11 Israëlische atleten die bij de Spelen van 1972 omkwamen werd hij gespeeld, dat is zwaar, fam, respect, mi brada!