ARAM KHACHATURIAN

Jongste van vijf, grootste bek van Tbilisi

Wollah, ik ben geboren op 6 juni 1903 in Tbilisi, Georgia, als Armeense gozer en jongste van vijf kinderen, dus ik moest altijd keihard schreeuwen voor mijn stukje brood, tintin! In 1921 ben ik naar Moskou gedonderd en meteen het Gnessin Instituut in gelopen als cellist, lekker bezig, mattie! In 1925 begon ik met componeren, en in 1929 stapte ik over naar het Conservatorium van Moskou, waar die ouwe beest Nikolai Myaskovsky een van mijn docenten was. Jonguh, in 1933 trouwde ik ook nog met Nina Makarova, een componiste en klasgenootje, dus thuis hadden we geen gezeur over geluid, alleen over wie de beste noten had, breezy!

Diploma op zak en meteen knallen

In 1934 pakte ik mijn diploma op het Conservatorium en m'n Eerste Symfonie lag er ook, wat een kanjer van een jaar, no cap! In 1936 kwam m'n Pianoconcert, en de mensen gingen helemaal los, check! Dan 1940, mijn Vioolconcert, en David Oistrakh speelde de première, die gozer was gewoon een beest op z'n viool, wollah! In 1941 kreeg ik er een Stalinprijs voor, en dat was pas de eerste van vier, dus ik was lekker aan het cashen, tintin!

Moskou, mijn thuisbasis, mattie

Moskou was mijn hele hood, bro, ik woonde en werkte daar in de Sovjet-Unie, en ja, ik was Armeniër, geen Rus, check dat even! Ik gaf les op het Gnessin Instituut en op het Conservatorium, dus ik had jonge gozers onder m'n vleugels, ouwe! In 1944 maakte ik zelfs het volkslied van de Armeense Sovjetrepubliek, dat is toch een ongelofelijke flex, jonguh! Elke dag was het weer vergaderen, repeteren en nootjes fiksen, ik had geen tijd om te chillen, wollah!

Gayane en die sabeldans, lekker bezig

Mijn ballet Gayane komt van een eerder ballet, Happiness uit 1939, dat ik helemaal omgebouwd heb, tintin! De Kirov Ballet gaf de première in 1942 in Perm, en de zaal ging compleet uit z'n dak, mattie! In Act IV, op het bruiloftsfeest, zit de Sabre Dance, een dans die zo hard raast dat je sokken zelf gaan rennen, breezy, wollah! Het verhaal gaat dat ik dat ding in zo'n elf uur uit m'n mouw schudde omdat de baas van het theater nog één dansje wilde, maar dat is mijn eigen verhaal, dus geloof het of niet, jonguh!

1948: formalisme, dikke pech

In 1948 werd ik officieel afgemaakt voor formalisme, samen met Shostakovich en Prokofiev, wat een bende kanjers in de put, wollah! Ik dacht: wacht, wat, mattie, ik maak toch gewoon muziek, waarom ben ik ineens de boeman? Gelukkig kwam ik nog dat jaar weer in de gratie, dus ik was zo weer lekker bezig, tintin! Het was een rollercoaster van niks, bro, vijf minuten beest en vijf minuten bagger, check!

Laatste jaren, nog steeds breezy

In 1973 kreeg ik de titel Held van de Socialistische Arbeid, dat is pas een flex, jonguh! Ik bleef werken, lesgeven en mensen met mijn muziek kietelen, want stilzitten was voor de ouwe gozers, wollah! Op 1 mei 1978 ben ik overleden in Moskou, kort voor mijn 75e verjaardag, dus de taart kwam nooit, mattie! Maar ja, een kanjer gaat met een knal, en niet met een zucht, tintin!

Wat er van mij over is, check

Mijn muziek leeft nog steeds, bro, en dat vind ik echt dik, wollah! Zelfs de BBC-serie The Onedin Line pakte het Adagio van Spartacus and Phrygia uit mijn ballet Spartacus als themamuziek, lekker bezig, ouwe! Vier Stalinprijzen, drie symfonieën en een hele bak leerlingen, dus ik heb echt niet in m'n neus zitten peuteren, mattie! Die jonge gozers die ik lesgaf, tintin, die dragen mijn vibe nog steeds door, breezy!

Wat ik jou wil geven, jonguh

Ik wil dat jij gewoon op de bank ploft, volume omhoog gooit en je laat meeslepen, wollah! Je hoeft niks te snappen over noten, mattie, voel gewoon die beat in je buik, check! Heb je zin om te rennen, te dansen of te janken, bro, dan zit het allemaal in mijn muziek, tintin! Dus druk op play, lekker bezig, en laat die sabeldans maar je woonkamer slopen, jonguh!