Gioachino Rossini
Componist

Leap-year baby met een trompet in huis

Yo mattie, ik ben geboren op 29 februari 1792 in Pesaro, dus ik heb maar om de vier jaar verjaardag, wollah, dik scammen bro! Mijn pa Giuseppe, die gozer blies trompet en hoorn, en mijn ma Anna was naaister, dus thuis was het non-stop toeteren en stikken, jonguh! Ik naar het Liceo Musicale in Bologna, composeren leren, en ik was daar geen sloom ding, ik ging gewoon gassen, tintin! Andere kids hadden speelgoed, ik had noten, ewa, en dat was echt mijn ding, no cap!

Van nul naar kanjer in no time

In 1810 mijn eerste opera in Venetië op het podium, sheesh, een groentje met bakken lef, wallie! Een opera is gewoon een toneelstuk waar iedereen zingt in plaats van praat, check, en ik was er al meteen lekker mee bezig, jonguh! Daarna in 1813 knalde ik door met Tancredi en L'italiana in Algeri, en hele Italië was ineens fan, boeff, niemand kon er meer omheen! Binnen de kortste keren was ik de grootste beest van het land, mattie, en ik moest alleen nog stacks tellen, haha!

Napels, mijn eigen speeltuin

Van 1815 tot 1822 ik baas van de muziek in de koninklijke theaters van Napels, fissa gepromoveerd, mocro-style, wollah! Daar schreef ik bakken serieuze opera's, zoals Otello in 1816 en Mosè in Egitto in 1818, vol drama en tranen, ouwe, pure heftigheid! In 1822 trouwde ik met de sopraan Isabella Colbran, een topper met een keel als een sirene, no front, dik geregeld! En ook dat jaar in Wenen, ik hoor de Eroica en schud Beethoven de hand, ik was daar echt kippenvel, jonguh, onwijs breezy moment!

De galop waar je telefoon van gaat trillen

Van 1824 tot 1829 zat ik in Parijs met een contract van de Franse regering, lekker cashen, bro, geen stress, ewa! Mijn laatste opera Guillaume Tell kwam in 1829, en daar zit de William Tell Overture in, een absoluut beest van een stuk, check! Het eindigt in zo'n dolle galop dat je denkt dat er een hele bende op je afstormt, yalla, gas erop, jonguh, tintin! Mijn Il barbiere di Siviglia ging op 20 februari 1816 in Rome trouwens eerst keihard op z'n bek, gejouw en gedoe op het podium, maar vanaf avond twee was het gewoon dik, wollah, dus niet chillen bij een flop, mattie!

Opeens de stekker eruit

Na 1829 schreef ik bijna geen opera meer, zo'n veertig jaar lang, en iedereen was daar totaal van de leg, wallie! Waarom, jonguh? Het ene verhaal zegt ziek zijn, het andere zegt dat de smaak van het publiek veranderde, maar niemand weet het echt, gozer, ik hou lekker mijn mond! Maar ik was echt niet klaar, ouwe, want in 1831 begon ik aan mijn Stabat Mater en pas in 1841 had ik dat ding af, hele lange sessie, sheesh! Dus ik hing niet gewoon op de bank, mattie, ik was gewoon rustig aan het bouwen, no cap, op mijn eigen tempo, boeff!

Pasta, salons en een zonde of honderdvijftig

Ik woonde in Bologna en Florence en kwam in 1855 weer terug naar Parijs, lekker thuiskomen, ewa, bro! In mijn Parijse jaren maakte ik meer dan 150 stukjes voor mijn salons, Péchés de vieillesse, oftewel zonden van de ouderdom, grappig toch, de grootste zondaar van de block, wollah! Mijn laatste grote ding was de Petite messe solennelle uit 1863, en na de dood van Isabella in 1845 trouwde ik in 1846 met Olympe Pélissier, dik geregeld, jonguh! Op 13 november 1868 ging ik dood in Passy, Parijs, en tja, ouwe, dat was het dan, tintin, einde verhaal!

Rusten op twee plekken, geen gezeik

Eerst legden ze me neer op Père Lachaise, heel deftig, mattie, maar ik ben daar niet blijven liggen, nee hoor! Sinds 1887 lig ik in de Basilica di Santa Croce in Florence, dus wie zegt dat ik in Parijs lig, die is gewoon de weg kwijt, gozer, check dat! Over mijn Il barbiere di Siviglia kakelde ik zelf dat ik hem in 13 dagen schreef, maar het verhaal gaat dat dat opschepperij was, want kenners zeggen net onder de drie weken, bro, flexen in zijn puurste vorm, wollah! En La Cenerentola schreef ik in iets meer dan drie weken, dus ik was gewoon een snelle beest, jonguh, geen grap, fissa klaar!

Mijn cadeautje voor jou, habibi

Wat ik jou wil geven, mattie? Gewoon een lekker potje lachen, want muziek hoeft niet saai en stoffig te zijn, no front, wallie! Zet de William Tell Overture aan en laat die galop je lekker opjagen, kanjer, schud je hele lijf los, yalla, gassen! Je hoeft er geen diploma voor te hebben, jonguh, gewoon luisteren en genieten, breezy, geen gedoe, ewa! Dus zeg eens eerlijk, gozer, waar wacht je nog op, druk op play en laat je meenemen, tintin!