Klarinetgil schopt jazzfeestje los met Gershwins Rhapsody in Blue
De beste momenten
Rhapsody in Blue
Yo yo yo, ik ben Gershwin, mattie, en dit zijn de beste momenten van Rhapsody in Blue, wollah, lekker bezig! Je hoort hoe ik in 1924 in Aeolian Hall in New York zelf achter die piano knal en de hele zaal op tilt gooi, tintin, dus die tijd is breezy verdiend, jonguh! Check, mijn collega-componisten en ik leren je hier ook hun stukken herkennen zodra ze knallen, dus gooi de Trainer maar aan , beest, en laat zien wat je kan, wollah!
---
Een klarinet die gaat glijden als een gozer op een bananenschil
Check dit, mattie, ik trap af met een klarinet die van beneden naar boven kruipt als een kat op een glijbaan, en jij zit meteen te kijken van: wat is dit voor een gekke opening, jonguh?! Eerlijk, dat gejank was mijn plan niet eens, want Ross Gorman zat in de repetitie als warming-up lekker te klooien, en ik riep: 'Blijf dat doen, beest, dit is goud, tintin!'
Het middenstuk: lekker breezy en niemand weet wat ik speel
Ik laat het in het midden rustig zakken naar C-groot, fam, en bij de première had ik mijn pianopartij niet helemaal opgeschreven, dus ik improviseerde er lekker bezig wat bij en nu weet geen mens meer precies wat ik toen speelde! Critici zeggen dat mijn vorm zo los zit als een slap trainingsbroek, en Leonard Bernstein vond dat je stukken kon wisselen of schrappen zonder dat het pijn deed, maar de ouwe vond het stuk wel te gek, dus chill, wollah!
Het einde: boem, thuis, geen gezeik
Ik breng het op het eind terug naar B-flat majeur, jonguh, als een boemerang die netjes op je stoep landt, en bam, de hele zaal staat te trillen! Paul Whiteman verloor geld op die avond in 1924, die arme gozer, maar het publiek ging uit z'n dak en de opname uit 1927 verkocht zo'n miljoen keer, dus wie is hier nou de kanjer, mattie?!
---
Yo yo yo, lekker bezig, mattie, daar sta je dan met je oren nog natrillend, en ik vraag je recht in je smoel: heb jij ook zo genoten van de beste momenten uit Rhapsody in Blue, of wat?! Wollah, ik hoop van wel, jonguh, want die klarinet die als een gek omhoog glijdt en dat middenstuk waar geen beest precies weet wat ik toen speelde, dat blijft hangen als een kauwgom onder een tafel, tintin! Maar chill, fam, ik ben nog lang niet klaar, want er valt nog zóveel meer te ontdekken aan Rhapsody in Blue, echt een bodemloze put vol goud, breezy! Denk aan wie dat ding nou echt voor de orkestgozers heeft uitgeschreven, aan hoe het in 1927 een hit werd, of aan al die films en reclames waar mijn muziek later in opdook, ouwe, krankzinnig gewoon! Dus check die links hieronder, kanjer, klik erop en duik er lekker diep in, want er wacht nog een hele berg Rhapsody in Blue op jou, geen grap, wollah!
Opname: Paul Whiteman Orchestra with George Gershwin, piano, Public domain