RONDO ALLA TURCA VAN MOZART
DE BESTE MOMENTEN

Piano Sonata No. 11 in A major, K. 331: III. Rondo alla turca

Mozart presenteert de beste momenten van zijn Rondo Alla Turca
Yo yo, ik ben Mozart, mattie, en ik ga jou zo de beste momenten van de Rondo Alla Turca showen, tintin! Rond 1783 heb ik dit beest gefikst, ouwe, en kijk nou, die Turkse mars blijft maar stuiteren door de eeuwen heen, geen grap! Ben jij ook mega benieuwd naar die beste momenten van de Rondo Alla Turca, gast, of lig je alweer te chillen? Check, ik ben d'r om jou als gids erdoorheen te loodsen, bro, geen stress, ik ken elke steeg blindelings, kanjer! En na die beste momenten zet ik je op het spoor naar meer Rondo Alla Turca, fissa, wollah, jonguh, nooit meer verdwaald!
---

Ik kom binnen als een mier op sneakers

Wollah, jonguh, ik trap dit ding af in a-mineur en mijn rechterhand rent meteen zestiende noten door je oren, brrr, tintin! Het is de derde en laatste track van mijn Piano Sonata No. 11, gozer, dus ik hou de opener lekker breezy, alsof een mier op sneakers de marathon pakt, kanjer!

Dan ga ik los als de hele buurt op de deur

Ik gooi ineens de knop om, mattie, want dan knalt die refreinmars in A-majeur erin, forte en in octaven, bam bam, alsof de hele straat tegelijk op je deur bonkt! Daarna draai ik even af naar fis-mineur, ouwe, een zijstraat waar je per ongeluk inloopt terwijl je pizza zoekt, maar geen stress, ik sleur je zo weer terug naar die mars, lekker bezig!

Het refrein gaat niet naar huis

Ik bouw het op als A-B-C-B-A-B, jonguh, dus dat refrein komt steeds terug als die ene neef die nooit naar huis wil, wollah, check! Dan plak ik er nog een coda achteraan, beest, een laatste ad-lib, want die janitsarenkapel maak ik alleen maar na en ik heb het flink verwesterd, dus echt Turks is het niet, mattie, boem, klaar!
---
Yo yo, ouwe, dat was 'm dan: de beste momenten van de Rondo Alla Turca, strak afgetikt, tintin! En, mattie, zwaar gesmuld van die beste momenten van de Rondo Alla Turca, of was het niks, zeg eens eerlijk, bro? Denk even mee, gozer: geen echte Turkse muziek, wollah, maar mijn Europese nepversie van een Janissary band, lekker westers gemaakt, kanjer! Hou ook in je kop dat het ding het slotstuk is van mijn Piano Sonata No. 11, geen soloshow, dus er gaan nog twee delen aan vooraf, beest! En dan die papieren, fam: in 2014 dook in Boedapest een dubbel blad van mijn handschrift van deze sonate op, in de National Széchényi Library, zwaar random, plot twist, yallah! Er valt nog zat te graven, bruh, want de Rondo Alla Turca zit vol lagen, meer dan een döner met alles erop, joh! Dus klik die links hieronder open, gast, en duik erin, geen gezeur, fissa fissa, jonguh! Tot de volgende, ouwe, laat die zestiende noten lekker door je hoofd rennen, ik ben alweer gebakken, doei doei, schatje!