WOLFGANG AMADEUS MOZART

Kleine kanjer met een pruik en een vioolkoffer

Yo, check, ik ben geboren op 27 januari 1756 in Salzburg, Getreidegasse 9, lekker bezig, en dat was toen nog geen gewoon Oostenrijk, jonguh, maar de hoofdstad van een aartsbisdom binnen het Heilige Roomse Rijk, wollah! Mijn pa Leopold was violist en componist aan het hof, mijn ma heette Anna Maria Pertl, en mijn zus Nannerl was een beest op de piano, dus bij ons thuis kon je geen boterham smeren zonder dat er ergens een noot omviel. Op mijn vijfde zat ik al stukjes te fiksen, die staan in het Nannerl Notenbuch, en op mijn achtste knalde ik mijn eerste symfonie eruit, tintin, terwijl andere gastjes nog aan hun neus zaten te pulken! Tussen juni 1763 en december 1766 sleepte pa me met het hele gezin door Europa, Parijs, Londen, Den Haag, Zwitserland, noem maar op, mattie, dus ik was een kleine tourbeest voordat ik mijn eigen veters kon strikken!

Munchen, ik kwam binnen als een bom

Op 29 januari 1781 ging mijn opera Idomeneo in première in München, en ouwe, dat was een knaller, gewoon een statement van een gozer die klaar was met kleine zaaltjes! Ik was toen al jaren die wonderboy van vroeger, maar nu liet ik zien dat ik ook als volwassen vent de boel kon slopen, no cap, geen gezeur! Dat was het moment dat de mensen dachten: wacht even, die jongen is niet alleen schattig, die is gewoon gevaarlijk goed, wollah! En ik zelf? Ik voelde me breezy, borst vooruit, want nu wist ik dat ik echt iets kon, dus de volgende stap was alleen nog maar groter gaan!

Wenen, weg bij die aartsbaas

In maart 1781 liep het helemaal mis met aartsbisschop Colloredo in Salzburg, ruzie van jewelste, en ik dacht: laat maar, doei, ik ben weg! Dus ik trok naar Wenen en ging als freelancer door het leven, geen vaste baas meer, alleen ik, mijn talent en een lege portemonnee, lekker risicovol, jonguh! Op 4 augustus 1782 trouwde ik met Constanze Weber in de Stephansdom, in Wenen dus, en wollah, wat een feest, de kerk stond bijna te dansen! Wenen was mijn speeltuin, daar draaide alles om muziek, dus ik zat er als een vis in het water, check, en ik pakte elke kans die voorbijkwam, mattie!

De grootste bangers uit mijn la

Luister, Le Nozze di Figaro ging op 1 mei 1786 in Wenen in première, een opera vol geknoei en verkleedpartijen, een complete soap met zang, tintin! Don Giovanni knalde op 29 oktober 1787 in Praag, vol lekkere duistere vibes, en Die Zauberflöte, mijn sprookjesopera, kwam op 30 september 1791, gozer, die moet je gewoon horen! Dan heb je Piano Concerto No 21, zo zacht en zo zijdeachtig dat je hart gewoon smelt, en Symphony No 40, die voelt als een storm in je borst, ouwe, serieus beest! En Eine kleine Nachtmusik is zo'n deuntje dat je al kent zonder dat je het weet, Rondo Alla Turca stuitert als een gek door je kop, en het Requiem is zwaar, donker en groot, lekker bezig, check dat ook!

Kindjes, kosten en kopzorgen

Constanze en ik kregen zes kinderen, jonguh, maar maar twee bleven er over, Karl Thomas en Franz Xaver Wolfgang, en dat was echt zwaar, geen grap! Karl Thomas leefde van 1784 tot 1858 en Franz Xaver Wolfgang van 1791 tot 1844, dus die twee hebben me nog lang overleefd, wollah, dat doet me wat! Ik was een freelancer, dus de centen kwamen en gingen als een mattie die altijd net te laat is, en dat gaf stress zonder einde, ouwe! Maar ik bleef schrijven, want muziek was mijn ding, mijn adem, mijn alles, tintin, en geen drama hield me tegen!

Het laatste jaar, volle bak en dan stil

Op een dag kreeg ik een geheime opdracht voor een Requiem van graaf Franz von Walsegg, via een tussenpersoon, voor zijn overleden vrouw, en ik had geen idee wie erachter zat, gozer! Misschien wilde hij het als eigen werk verkopen, zo gaat het verhaal, maar zeker weten doet niemand dat, dus laat maar, mattie! Op 5 december 1791 stierf ik in Wenen, 35 jaar jong, wollah, veel te vroeg, en het Requiem lag nog half af, dus mijn leerling Franz Xaver Süssmayr maakte het af, al blijft het een debat hoeveel van hem is, ouwe! Op 6 december begroeven ze me op St Marx in een graf zonder naam, dat was toen gewoon de norm in Wenen, en niemand weet waar het precies ligt, dus ik ben echt een mysterie, lekker bezig, jonguh!

Nog steeds de baas van de speellijst

Check, ik ben al eeuwen dood, maar mijn muziek leeft als een beest, want mensen blijven het draaien, spelen en zingen overal ter wereld, tintin! Mijn opera's staan nog steeds op het podium, mijn symfonieën en concerten klinken in de grootste zalen, en wollah, soms zelfs in een reclame, geen grap! Ze noemen me een genie, maar ik zeg: ik was gewoon een gozer die dag en nacht noten fikste, en toevallig werd het goud, breezy! En die twee zoons van me, ze hebben een naam die nog altijd genoemd wordt, dus de familie Mozart is gewoon een kanjer van een merk, mattie!

Wat ik jou cadeau doe

Wat ik jou wil geven, jonguh, is gewoon een knaller van een moment, vijf minuten waarin je telefoon weg is en je oren aan staan, check! Zet maar iets van mij op, Figaro of dat Requiem of die Nachtmusik, en laat je meenemen, geen stress, lekker liggen, ouwe! Je hoeft niks te snappen over noten en regels, wollah, je hoeft alleen maar te voelen, dan komt de rest vanzelf, tintin! Dus druk op play, mattie, en dan zie je wel: een jongen uit Salzburg die in 1756 begon, praat nog steeds met jou, lekker bezig, beest!