ST MATTHEW'S PASSION VAN BACH
'ERBARME DICH, MEIN GOTT'
St Matthew Passion (Matthäus-Passion), BWV 244

Yo yo yo, wat's up, ik ben Bach, de ouwe Thomaskantor himself, en ik ga jou vandaag Erbarme dich, mein Gott uitleggen, wollah! Ben jij ook zo benieuwd, jonguh, of ben je al aan het trillen als een mattie voor de bakkerij, tintin? Chill, gozer, ik ben d'r om jou bij je nekvel door elk detail van dit beest van een aria te loodsen, stap voor stap, geen stress, breezy! En als we dit nummer helemaal kapotgemaakt hebben, check, dan geef ik jou nog lekker veel tips om dieper in mijn Matthäus-Passion te duiken, no front, kanjer!
---
Zo pak je dit nummer, gast
Ayo mattie, zet Erbarme dich, mein Gott op, nummer 39 uit mijn Matthäus-Passion, en luister eerst alleen naar die soloviool, want da's de kanjer die de hele show jat. Daaronder lopen twee violen, een altviool en de continuo als een stel stille beesten die de vloer leggen, dus jij hoeft alleen die bovenste draad te volgen, fissa, geen stress. Dan komt de alt erbij en die zingt zo puur dat zelfs je stoerste neef op de bank begint te janken, jonguh, wollah, heftig! Check hoe stem en viool elkaar blijven opzoeken, alsof twee boys ruzie maken en direct weer chill zijn, breezy.Waarom ik dit ding zo noemde, bro
Het komt meteen na Petrus die zijn baas verloochent, mattie, en dat is de grootste blunder van de hele Passion, tintin. Wie moet er dan smeken om genade, ouwe, als niet iemand die namens elke kapotte sukkel op aarde praat? Erbarme dich, mein Gott is gewoon een smeekbede om genade, gast, dus de titel is eerlijk als een kassabon, sws. Geen omwegen, geen poespas, de smeekbede zelf is de naam, kech, en dat snapt echt elke gozer.Een aria, gewoon rauw
De vorm kiezen was een gedoe van jewelste, bro, maar ik ging voor een aria, voor alt met soloviool, twee violen, altviool en continuo. Dus geen standaardvorm, boeiend toch, want hier staat één stem centraal die tegen een viool kletst alsof niemand anders in de kerk zit. Het speelt zich af in b-mineur en 12/8, zo'n deinend ritme dat nooit lekker uitrust, wollah. Ik knip het in vier stukken en die loop ik één voor één met je door, dus hou je vast, jonguh.Deel 1: de wieg die niet stopt
Eerst voel je dat 12/8 deinen, mattie, een soort wiegen waar je niet vrolijk van wordt, nasty zacht. De sfeer is donker in b-mineur en er is zero haast, dus hier moet je gewoon even stilzitten, ouwe. De strijkers leggen een kussen neer en de soloviool kruipt erbovenop, tintin, alsof zij al weet dat er straks pijn komt. Als dit stuk je niet pakt, bro, check dan even of je oren wel aanstaan.Deel 2: de alt komt binnen en iedereen is stil
Dan stapt de alt erin, gast, en vanaf dan voelt het alsof de hele kerk z'n adem inhoudt, kanjer. Ze smeekt om genade en het deinen blijft doorgaan, jonguh, dus je hoort pijn en rust tegelijk, beest! De stem zweeft boven de strijkers als een boy die zijn schuld eindelijk hardop zegt, wollah. Let op hoe zacht en breekbaar dat klinkt, mattie, geen gebrul, gewoon rauwe eerlijkheid.Deel 3: de viool en de alt doen een duet
Nu krijg je het mooiste, ouwe, want stem en soloviool praten door elkaar heen als twee kameraden aan de keukentafel. De viool jankt wat de stem niet durft te zeggen, fissa, en de stem geeft meteen antwoord, lekker bezig. De stemming wordt zwaarder en intenser, bro, alsof het verdriet nu echt z'n hele gewicht op je schouders gooit, sws. Hou die twee goed in de gaten, gast, want hier gebeurt het echte werk, kech.Deel 4: het laatste smeken en dan ploft de stilte
Aan het eind zakt alles langzaam uit, jonguh, geen knal en geen trucje, gewoon zacht afscheid nemen. Het deinende ritme blijft in je hoofd hangen als een oorwurm van de ergste soort, wollah, heftig! Zo vertel ik het verhaal van iemand die zijn fout beseft, mattie, zonder één woord Nederlands maar je snapt hem tóch, breezy. En de stilte erna hoort er gewoon bij, ouwe, dus niet meteen weer op je telefoon duiken, tintin.Druk op play en ga maar kapot
Nou gast, nu ben jij aan de beurt, dus knal Erbarme dich, mein Gott aan en laat je lekker meesleuren, fissa. Denk onderweg even aan wat ik je net heb verteld, bro, aan die viool, die alt en dat deinen waar je niet onder uit komt. Ik hoop dat je dit net zo heftig vindt als ik toen ik het schreef, jonguh, want ik zat er echt met mijn hele ziel in. Dus ga zitten, oren open, tissues klaar, mattie, en laat die reis maar beginnen, wollah.---
Zo, mattie, dat was 'm dan: Erbarme dich, mein Gott helemaal uitgekleed, wollah, geen filter! Vond je het vet om die luistergids over Erbarme dich, mein Gott uit de Matthäus-Passion door te ploegen, jonguh, of had ik je zo te pakken dat je nog zit na te janken, tintin? Want check, die ene aria is maar één steentje uit een gigantisch bouwwerk van 68 delen, no front! Er valt nog zoveel te graven, gozer, zoals die bas met z'n viola da gamba in Komm, süßes Kreuz of dat zware slot, Wir setzen uns mit Tränen nieder, dat je recht in je ziel raakt, heftig! En hou je vast, ouwe, want in 1829 trok een twintigjarige Felix Mendelssohn dat hele ding weer uit de kast, bijna honderd jaar nadat het voor het laatst had geklonken, wat een beest! Dus klik op die links hieronder en duik er lekker in, fissa, anders mis jij de helft van de show, breezy! Laat die b-mineur maar even naklinken in je hoofd, bro, want zo'n klaagzang blijft plakken als kauwgom onder je sneaker, ik zweer het, wollah!
