SYMPHONY NO 9 VAN DVOŘÁK
'II. LARGO'
Symphony No. 9 in E minor, Op. 95 ("From the New World")
Yo yo yo, wollah, ik ben Dvořák, jonguh, en ik ga jou nu lekker meenemen in II. Largo van mijn Symphony No 9, check! Ben jij nieuwsgierig, mattie, of staan je oren al te trillen om die uitleg over II. Largo te horen, tintin? Ik ben hier om jou, gozer, stap voor stap door alle kleine details van II. Largo heen te loodsen, geen stress, ik pak je vast, ouwe! En na die uitleg over II. Largo geef ik je nog vette manieren om Symphony No 9 verder te ontdekken, no cap, dus blijf lekker hangen, bro, breezy!
---
Zo luister je, zero stress
Yo mattie, grijp je koptelefoon, want II. Largo is het sloomste, zachtste en mooiste stuk van mijn hele Symphony No 9, geen grap! Zet je oren op de Engelse hoorn, jonguh, want die gozer speelt de beroemde melodie en dat is jouw wegwijzer door het hele ding. Je hoeft niks te snappen van noten of regeltjes, ouwe, laat gewoon dat trage gevoel over je heen sijpelen als warme chocomel. En check dit: het stuk heeft drie blokken, dus als je kwijt bent, hang gewoon lekker achterover en wacht tot de melodie weer komt aanwaaien, tintin!Waarom heet dit ding Largo?
Largo is geen artiestennaam, bro, het is een snelheidsbord en het zegt: kruip maar, er is geen haast! Ik schreef het in vier tellen per maat, dus het sleept zich voort als een slak die z'n sleutels kwijt is, wollah. Ik noemde dit deel zelf een schets, een soort studie, voor een later werk over Hiawatha van Longfellow, dus er zit een heel verhaal-vibe in, breezy! Sommige programmaboekjes horen er heimwee naar Bohemia in, maar of dat echt zo is, weet niemand zeker, dus dat blijft een gokje, fam.Drie blokken, één broodje
De vorm van dit deel was een gedoe op zich, mattie, want er waren zoveel opties! Uiteindelijk kwam er een driedelige vorm uit, ternaire vorm heet dat, dus eerst blok één, dan een ander blok, en dan komt het eerste weer terug, lekker simpel, jonguh. Net een broodje met een vette vulling in het midden, snap je, boven en onder hetzelfde en daartussen de verrassing, kanjer! Ik loop ze zo één voor één met je langs, dus blijf zitten, ouwe, het wordt een beest van een ritje.Deel 1: Hoorn met een zachte landing
Dit eerste blok staat in Des-majeur, dus een warme, zachte sfeer, geen scherpe hoeken, nul stress, gozer! Het tempo is zo traag dat je bijna hoort hoe de tijd z'n schoenen uittrekt, wollah. Dan komt die Engelse hoorn en hij zingt die melodie alsof hij thuiskomt na een veel te lange dag, check! Het verhaal gaat dat ik de solo eerst voor klarinet had, en dat ik switchte door de stem van mijn student Harry T. Burleigh, maar dat is verteld en niet vastgelegd, mattie.Deel 2: Ineens wolken, bro
Dan draait het midden-blok de sfeer om, want we belanden in cis-mineur en het voelt ineens wat donkerder, jonguh! Het tempo blijft lekker sloom, maar de stemming wordt wat serieuzer, alsof er een wolk voor je zon schuift, tintin. Dit is het contrast in mijn broodje, ouwe, dus even geen zoete hoornmelodie maar een ander gevoel, een beetje zwaarmoedig en gespannen. Blijf kalm, fam, het is geen drama, want zo'n schaduwstuk maakt de terugkeer straks alleen maar vetter, no cap!Deel 3: De melodie is terug, sorry niet sorry
Het derde blok is de comeback, mattie, want de bekende melodie keert terug en het eerste gevoel is weer helemaal van jou! Je oren zeggen: hé, ken ik, die gozer, en daar zit precies de bedoeling achter zo'n driedelige vorm, wollah. Mijn melodie leefde daarna nog lekker door: leerling William Arms Fisher plakte er in 1922 woorden op en maakte er Goin' Home van, jonguh! Veel mensen denken nog steeds dat het een oud volksliedje is, maar nee hoor, de tune is gewoon van mij, check dat!Druk op play, kanjer
Nu is het jouw beurt, mattie, dus smijt II. Largo aan en laat dat ding je lekker meezuigen! Denk onderweg even terug aan wat ik je net verteld heb, zoals die Engelse hoorn en de drie blokken, dan voel je je een echte kenner, gozer. Je hoeft niks te doen, ouwe, alleen maar luisteren en laten gebeuren, tintin! Ik hoop dat je dit stuk net zo vet vindt als ik toen ik het maakte, want ik had er wollah kippenvel van!---
Yo mattie, daar is 'ie dan, II. Largo, de trage kanjer uit mijn Symphony No 9, wollah! Hebbie lekker genoten van die luistergids over II. Largo uit Symphony No 9, jonguh, of was 't voor jou een flauwe kul? Die Engelse hoorn zingt als een beest in een lege kerk, en ik hoop dat 'ie nog in je kop nagalmt, no cap! Maar chill, ouwe, want ik ben nog lang niet klaar met jou! Er valt nog zoveel meer te graven in Symphony No 9, breezy gewoon, dus blijf niet hangen bij één stuk, gozer! Neil Armstrong nam in 1969 een opname van dit ding mee naar de maan met Apollo 11, geen grap, dus mijn muziek was eerder op de maan dan jouw oma op Ibiza, tintin! Klik dus op die links hieronder, bro, en duik lekker verder in Symphony No 9, check! Pak je koptelefoon, ga erin als een boss, en laat me weten wie er straks de baas is op jouw speellijst, mattie, ik of die gozer met z'n autotune!