AIR ON THE G STRING VAN BACH
DE MOOISTE MOMENTEN
Orchestral Suite No. 3 in D major, BWV 1068: II. Air
Ik ben Johann Sebastian Bach, en ik ga je de mooiste momenten uit de Air on the G String laten horen. Het is muziek die je niet hoeft te analyseren, want je hoeft er alleen even voor te gaan zitten en te luisteren. Ik schreef de Air als het tweede deel van mijn Orchestral Suite No. 3, en die suite bestond uiterlijk rond 1730. Toch blijft juist dit rustige deel bij veel mensen hangen, ook bij mensen die verder nooit naar klassieke muziek luisteren. Ben je benieuwd naar de mooiste momenten van de Air on the G String? Ik ben er om je daar stap voor stap doorheen te begeleiden, zodat je hoort waar de muziek je iets bijzonders te vertellen heeft. En als we alle momenten samen hebben beluisterd, geef ik je nog een aantal manieren om de Air on the G String zelf verder te ontdekken.
---
Een wandeling zonder haast
Ik open de Air met een baslijn die rustig doorloopt, als iemand die zijn hond uitlaat en absoluut nergens op hoeft te komen. Daarboven zingen de violen een lange, zachte melodie, en voor je het weet adem je zelf ook een stuk langzamer.
Even uitkijken over het landschap
Halverwege laat ik de melodie rustig omhoog klimmen en daarna weer zacht zakken, zoals je een trap oploopt en bovenaan even blijft staan om rond te kijken. Het blijft van begin tot eind een stuk voor strijkers en continuo, want oboes, trompetten en pauken horen bij de rest van de suite en zijn hier niet nodig.
Een bijnaam waar ik niets mee te maken heb
Aan het eind laat ik de muziek zachtjes uitdoven, zonder groot slotakkoord en zonder dat iemand hoeft te klappen om zich weer wakker te voelen. De bekende titel komt trouwens niet van mij: pas in 1871 maakte August Wilhelmj een bewerking in C-majeur voor viool en piano, waarin de hoogste vioolpartij helemaal op de G-snaar kan, en zo kreeg mijn Air een naam die ik zelf nooit had bedacht.
---
Zo, dat was een kleine rondgang langs de mooiste momenten van de Air on the G String. Heb je genoten van deze verkenning van de beste momenten uit dit stuk? Wat me zelf altijd weer raakt, is dat een stuk dat zo rustig en eenvoudig klinkt, toch zoveel ruimte weet te maken in je hoofd. Het is maar één deel van vijf in mijn Orchestral Suite No. 3, en toch blijft juist dit deel bij veel mensen hangen. Er valt nog veel meer te ontdekken, bijvoorbeeld hoe de rest van de suite klinkt, met de Gavotte, de Bourrée en de Gigue die zo anders van sfeer zijn. Ook de reis die de Air later heeft gemaakt, tot in films en liedjes, is een verhaal op zich. Klik daarom gerust op de links hieronder om verder te luisteren en te lezen over de Air on the G String. Misschien hoor je het stuk daarna weer net een beetje anders.