EINE KLEINE NACHTMUSIK VAN MOZART
DE BACKSTORY
Serenade No. 13 in G major, K. 525 ("Eine kleine Nachtmusik")
Yo yo yo, wollah, ik ben Mozart, jonguh, en ik ga jou de backstory van Eine kleine Nachtmusik droppen, tintin! Ben jij nieuwsgierig, mattie, hoe dat nou zat met dat ding, check? Ik pak jou bij je schouder en loods je door heel dat verhaal heen, gozer, geen paniek, ik heb dit breezy onder controle! En als ik klaar ben met kletsen, ouwe, geef ik jou nog lekker wat tips om zelf verder te duiken in Eine kleine Nachtmusik, beest!
---
Mijn eigen etiket, bro
Wollah mattie, die naam Eine kleine Nachtmusik heeft geen random hater later op mijn werk geplakt, dat zit er gewoon van mij af aan op, ik zweer! Ik krabbelde 'Eine kleine Nacht-Musik' zelf in mijn eigen catalogus, jonguh, als een soort kattebelletje van: 'klaar, kleintje is gefikst!' Het was dus geen mega-titel met trompetten en confetti, tintin, meer zo'n notitie als 'boodschappen gehaald' op je koelkast. En kijk nou, die losse flodder van een aantekening is nu de bekendste naam van de hele straat, gekke wereld, ouwe!Avondmuziek voor buiten, geen zitplaats nodig
Een serenade, check, dat is gewoon muziek voor de avond, vaak buiten gespeeld, dus geen stoffige zaal en geen fluwelen stoel, kanjer! Zo'n ding had meestal meer delen dan een symfonie, gozer, want niemand hoefde na twintig minuten al naar huis te rennen. Mijn stuk is trouwens geen symfonie en ook geen pianogedoe, beest, het is een serenade voor strijkers, punt uit! Die strijkers zorgen dat de avond lekker breezy blijft, zonder gezeik en zonder gekke gasten die dwars gaan liggen.K. 525, geen pincode
Zie je dat 'K. 525' erachter staan, mattie? Dat is geen pincode van een kluis, wollah, nee! Die K staat voor de Köchel-catalogus, een gigantische lijst met al mijn werken, zo'n boekhouding waar je dizzy van wordt, jonguh! Mijn serenade in G-majeur kreeg daar nummer 525, dus voortaan weet elke nerd precies welk ding ik bedoel. Check het zelf maar, zonder die lijst zou het een complete bende zijn, tintin, iedereen roept maar wat!Tien augustus, kleintje klaar
Het was augustus 1787, ouwe, en ik zat in Wenen, waar ik al sinds 1781 hang nadat aartsbisschop Colloredo mij de laan uit had gestuurd, gemeen gedrag, bro! Op 10 augustus kriebelde ik die serenade in mijn catalogus, geen gedoe, lekker bezig, klaar en tot de volgende! Vijf delen noteerde ik toen, wollah, een hele stoet, want ik was in de flow als een beest met een kopje koffie. Voor wie mij zocht in Wenen, check, dan zat ik gewoon met veren, papier en een kop vol noten, geen fratsen!Tussendoor even een opera fixen
Weet je wat gek is, jonguh? Terwijl ik dit kleintje afmaakte, zat ik tot mijn nek in het tweede bedrijf van Don Giovanni, wollah! Ik was dus twee dingen tegelijk aan het cooken, mattie, een grote opera en een klein avondje strijkers, multitasken als een boss! Don Giovanni ging in oktober 1787 in première in Praag, gozer, en daar stond de zaal dus echt op z'n kop, tintin! Mijn serenade was in die week het kleine broertje dat stilletjes meeliftte, geen drama, ouwe, gewoon een lekker tussendoortje!Pap weg, maar de pen bleef pompen
Mijn vader Leopold ging dood op 28 mei 1787, een paar maanden voor deze serenade, en dat was zwaar, bro, echt zwaar! Geen grap, mattie, daar kwam geen lolletje bij kijken, dat is gewoon een knal die je heel diep raakt. Toch zit er in dit stuk geen zwaar gejank, wollah, het blijft licht en vlot, kanjer, alsof de muziek zegt: 'kop op, jonguh!' Wat ik daar precies bij voelde, laat ik lekker tussen mij en mijn noten, gozer, dat hoef jij niet te checken.Vijf man, vijf potjes lawaai
Ik schreef dit voor twee violen, een altviool, een cello en een contrabas, jonguh, een heel klein crewtje, vijf man sterk! Maar tegenwoordig pakt vaak een volledig strijkorkest dat ding op, wollah, dan staat er ineens een hele straat vol strijkers te knallen, tintin! Origineel was het dus een minikliekje, bro, een soort vriendengroep op een bankje die lekker bezig is. Allebei werkt gewoon, mattie, of je nou met vijf of met vijftig gaat, die tune blijft beest!Vier afleveringen, eentje zoek
Een deel noem ik in het vak een beweging, mattie, maar check: dat is gewoon een aflevering van je serie, wollah, elk met eigen sfeer en dan even pauze! Ik schreef er vijf in mijn boekje, maar nummer twee, een menuet met trio, is foetsie, want blad drie van mijn handschrift is zoekgeraakt, jonguh, ik baal nog steeds! Dus je krijgt eerst de Allegro, dan de Romanze Andante, dan de Menuetto Allegretto, een dansding in G-majeur met een Trio in D-majeur dat daarna weer terugkeert naar het menuet, gozer! En als laatste de Rondo Allegro, ouwe, rondo en sonatavorm door elkaar gemixt als een broodje shoarma met alles erop, lekker bezig, tintin!Wie bestelde dit eigenlijk?
Wie mij hiervoor belde en waar het voor het eerst klonk, mattie? Niemand die het weet, wollah, nul papieren, nul sporen, tintin! Het verhaal gaat dat ik het spontaan schreef, misschien voor een of ander feestje in Wenen, maar bewezen is niks, jonguh! Of het zelfs maar gespeeld is toen ik nog leefde, ook geen idee, ouwe, dat blijft een mysterie als een zoekgeraakte sok. Dus mijn grootste hit is een stuk waarvan niemand de opdrachtgever kent, gek verhaal, gozer, kanjer van een raadsel!Constanze en de grote verkoop
In mijn leven heeft niemand dit ding gedrukt, bro, geen uitgave, geen poster, helemaal niks, wollah! Pas in 1827 bracht Johann Anton André het uit, mattie, met manuscripten die Constanze, mijn vrouw met wie ik sinds 4 augustus 1782 getrouwd was, aan hem verkocht, slimme meid, beest! In 1883 stond het ook in de complete Mozart-editie van Breitkopf en Härtel, check, dus het was officieel een grote jongen geworden. Ik ben in 1791 in Wenen gestorven, 35 jaar jong, jonguh, maar mijn kleine nachtmuziek blijft tot de dag van vandaag lekker doorknallen, tintin!---
Wollah mattie, dat was em dan, ik heb je lekker meegenomen langs die kleine Nachtmusik, check! Zeg eens eerlijk, jonguh, vond je het wat, die backstory van Eine kleine Nachtmusik, of ben je er helemaal van gaan stuiteren, tintin? Ik zeg het je, ouwe, dit is maar een klein stukkie van de taart, want er zit nog zoveel meer in dit ding, beest! Denk aan die vier delen die ik je liet horen, mattie, en dat ene verdwenen menuet waar nog steeds niemand van wakker ligt, nou ja, ik wel, geen grap! Dus wees niet suf, gozer, en klik lekker door op die links hieronder, dan ga jij nog dieper in Eine kleine Nachtmusik duiken, breezy! Ik wacht hier wel, lekker bezig, en tot de volgende avond, jonguh, wollah!