EINE KLEINE NACHTMUSIK VAN MOZART
'I. ALLEGRO'
Serenade No. 13 in G major, K. 525 ("Eine kleine Nachtmusik")
Yo yo yo, ik ben Mozart, jonguh, en ik ga jullie die I. Allegro uitleggen, wollah, lekker rustig en tot de bodem! Ben jij ook zo benieuwd naar die uitleg van die I. Allegro, mattie, of wat? Check, ik pak jou bij je mouw en loods je door alle details heen, gozer, geen stress, ik laat niks liggen, tintin! En als ik die I. Allegro helemaal heb opengebroken, geef ik je nog wat tips om Eine kleine Nachtmusik verder te ontdekken, ouwe, dus blijf hangen, breezy!
---
Zo luister je, zonder diploma, mattie
Yo yo, luister, gozer, ik ben geen saaie pief, dus je hoeft niks te kunnen, alleen je oren open en klaar, wollah! Ik heb maar vijf strijkers in de zaak, check: twee violen, een altviool, een cello en een contrabas, geen drum, geen toeter, tintin! De eerste viool is die kanjer vooraan met de tune, de tweede viool en de altviool bouwen de muur eronder, en cello en contrabas doen de bonkige onderkant, die houden de boel bij elkaar als stoepranden! Dus snap je ff niks, hang gewoon aan die hoge violen, en gaat je hoofd ineens mee knikken met de bas, jonguh, dan ben je al binnen, breezy!Waarom ik dat ding gewoon Allegro noemde, ouwe
Allegro is geen fancy artiestennaam, wollah, het is gewoon mijn gaspedaal-briefje bovenaan: vlot, niet slepen, gas erop! Ik zette het zo neer omdat dit deel de opener is, mattie, nummer één van vijf in mijn catalogus, dus die moest meteen de deur intrappen. Op 10 augustus 1787 schreef ik het in Wenen in dat boekje, gozer, en ondertussen was ik ook nog bezig met het tweede bedrijf van Don Giovanni, dus druk druk druk, beest! Een tempowoord als naam, kort en krachtig, jonguh, het werkt: je weet meteen wat je krijgt, namelijk vaart, fissa fissa!Het bouwplan, geen Ikea-gedoe
Over de vorm heb ik echt even gezweet, ouwe, want zo'n opener moet staan als een huis, geen scheve muren, nul komma nul! Ik ging voor sonatevorm, check, in G-majeur, dus geen rondo en geen rommelzooi, gewoon een plan met drie delen. Dat zijn de expositie, de doorwerking en de reprise, mattie, en ik tik ze nu alleen even aan, want ik duik er zo meteen een voor een in, wollah! Hou je vast, gozer, want dit wordt een tripje door mijn bouwtekening, breezy!Deel 1: De expositie, aka de intro-flex
Eerst knal ik alle strijkers samen de kamer in, jonguh, een soort 'ik ben er, maak plaats' op volle bak! Dan zakt de boel in, wollah, de sfeer wordt zachter en dansbaarder, alsof de uitsmijter ineens een knuffelbeer is. Je krijgt dus twee gezichten in één deel, mattie, eerst stoer en daarna zoet, en het tempo blijft gewoon Allegro, geen rem, geen pauze, tintin! G-majeur is mijn thuisbasis, gozer, dus het voelt als je eigen blok, lekker bekend, check!Deel 2: De doorwerking, ofwel de plottwist
Nu ga ik mijn eigen tunes door de mangel halen, ouwe, stukjes eruit trekken en ermee gaan knoeien als een gek! De toonsoort gaat even op wereldreis, check, dus het voelt een tikkie onzeker, alsof je de weg kwijt bent in een nachtwinkel-labyrint, wollah. De sfeer wordt spannender, mattie, maar dit is Nachtmusik, geen horrorfilm, dus het blijft licht en vlot, beest! Dit is het stukje waar ik laat zien dat ik meer kan dan één leuke tune, jonguh, ik speel ermee als een kanjer met een bal.Deel 3: De reprise, thuiskomen met drama
En dan, bam, die bekende tunes komen terug, mattie, alsof je na een lange nacht je eigen voordeur weer ziet, wollah! De fanfare staat er weer, jonguh, en nu zit alles weer vast in G-majeur, dus de wereldreis is klaar en je mag je schoenen uit. Het zoete stuk komt ook terug, gozer, maar nu thuis aan tafel, dus het voelt ineens rustiger en blijer, check! Zo sluit ik het verhaal af, ouwe: eerst aankondigen, dan stoeien, dan thuiskomen, en je hebt niet eens door dat je een heel bouwplan hebt gehoord, lekker bezig!Aan jou het woord, speel die plaat
Nu is het aan jou, gozer: druk op play en laat die I. Allegro over je heen knallen, wollah! Hou in je kop wat ik je verteld heb, mattie, dus let op de fanfare, het gestoei in het midden en het thuiskomen aan het eind. Dan snap je ineens wat er gebeurt, jonguh, en sta je niet meer te kijken als een konijn in de koplampen, tintin! Ik hoop dat je er net zo van gaat stuiteren als ik toen ik het schreef, beest, want voor mij was dat een kanjer van een feestje, fissa!---
Yo, daar zijn we dan, mattie, de I. Allegro is door je oren heen gejaagd, wollah! Even stilstaan nu, gozer: zo'n fanfare van alle strijkers tegelijk, G-majeur, en ineens zit je kop vol met een tune die niet meer weg wil, tintin! Ik krabbelde dat ding in augustus 1787 in mijn catalogus en nu zit half de wereld erop te knikken, gekke boel, jonguh! Was dit lekker bezig voor je, of heb ik je oren niet genoeg gefikst met deze luistergids over de I. Allegro uit Eine kleine Nachtmusik? Zeg het eerlijk, ouwe, vond je het een beest of ben je nog steeds aan het zoeken naar die bas? Maar chill, bro, want we zijn nog lang niet klaar met Eine kleine Nachtmusik, ik zweer! Er zit nog zat te halen in dat ding: de Romanze, de Menuetto, de Rondo en nog een hoop verhalen die je nog niet checkt. Dus klik op die links hieronder, kanjer, en duik er lekker verder in, breezy! Pak je oren mee en ga, jonguh, die avondmuziek loopt echt niet weg!