Brrr ijspegelbro bibbert mee bij Vivaldi's Violin Concerto No. 4 in F minor, RV 297, "Winter" (The Four Seasons)
De backstory
Violin Concerto No. 4 in F minor, RV 297
Ayo, ik ben Vivaldi, dit is de backstory van Violin Concerto No. 4 in F minor, RV 297, "Winter" (The Four Seasons), ewa! Hier check je hoe ik het eerste deel drie keer in mijn opera's smijt als aria "Gelido in ogni vena", want zo'n beest van een riff laat ik niet liggen, wollah! Gooi een potje in de Trainer , yalla, want ik en mijn collega-componisten leren je hier ook onze stukken herkennen meteen als ze losgaan, breezy!
---
Ik breng de winter, en niet zachtjes
Yo yo, akhi, hou je muts vast, want ik ben Vivaldi en dit is mijn Winter, in mijn eigen taal L'inverno, de vierde en laatste van mijn Four Seasons, ewa! Negen minuutjes maar, sahbi, en toch knalt dat ding harder dan een vriezer die op je kop kukelt, yalla! De officiële naam is Violin Concerto No. 4 in F minor, RV 297, "Winter" (The Four Seasons), zo'n gedrocht van een naam, lowkey te lang voor op je jas! Dat RV 297 erachter is gewoon mijn nummertje in de Ryom-catalogus, zeg maar mijn BSN voor muziek, boeie!Ik ben geen soloboefje, ik zit in een setje van twaalf
Let op, fam, ik sta niet alleen in de hoek te flexen, want ik ben nummer vier van de eerste vier concerten uit Op. 8, een bundel van twaalf, check! Die hele bundel heet Il cimento dell'armonia e dell'inventione, wat een tongbreker, zarma een naam voor een bejaarde Italiaan met een perenboom! Harmonie staat daar tegenover fantasie, dus techniek tegen verbeelding, nerd-battle, ayo, en je kan het ook lezen als een proef of test van allebei! Ik zeg gewoon: kom maar op, khoya, ik laat zien dat ik allebei in mijn zak heb, sws!Mantua, mijn baantje als hofbaas
Ik zat toen als kapelmeester aan het hof van Mantua, broertje, een vette job bij prins Philip van Hesse-Darmstadt, de gouverneur daar, mashallah! Ik ben daar zo'n drie jaar blijven hangen, begonnen in 1717 of 1718, chillen op het kasteel zonder gezeur, wat een luxe! Wanneer ik Winter precies schreef, weet geen kip, mattie, want het staat nergens opgeschreven, al wordt meestal 1718 tot 1723 genoemd, in de tijd dat ik in Mantua zat! Karl Heller denkt dat het zelfs al in 1716 of 1717 kan zijn geweest, terwijl IMSLP voor dit concert 1723 pakt, dus ruzie in de kroeg, fissa!Twee concerten per maand, ik ben een fabriek
Vanaf 1718 betaalde de Ospedale della Pietà in Venetië mij voor twee concerten per maand, gewoon bakken werk, jonguh! En ik was constant aan het reizen, dus kom niet aan met rustig thuiszitten, nee, ik was altijd onderweg, wollah! Twee per maand, reken maar mee, dat is vierentwintig per jaar, dikke stapel, kapot gewoon! Dus geen romantisch kunstenaarsleven met kaarsjes en dramatisch zuchten, ik was een werkpaard met een viool, op mn moeder!Ik kleed mijn muziek aan met gedichtjes
Elk concert uit mijn Four Seasons kreeg een sonnet erbij, ook Winter, fam, zeg maar de ondertiteling voor je oren, dope! Wie die sonnetten schreef? Het verhaal gaat dat ik zelf de pen vasthield, maar zeker weet niemand het, ouwe, geen bewijs, geen drama! Zo'n sonnet heeft drie stukken en mijn concert heeft drie delen, dus match, drie keer raak, zero gedoe, bizar toch? Dat heet programmamuziek, muziek die een verhaal vertelt zonder woorden, en ik was er vroeg bij, lowkey de pionier van de straat, tintin!Drie delen, net een broodje shoarma
Zo'n deel is één hap van het stuk, net een broodje shoarma, bro: knapperig brood, zachte vulling, weer knapperig brood, vet toch, ayo! Deel één is Allegro non molto in f-mineur, het snelle brood, vlot maar niet te hard, anders trekt je tante een spier, lekker bezig! Deel twee is het Largo in Es-groot, de trage vulling, breed uitgesmeerd en kei zacht, helemaal relax, breezy! Deel drie is Allegro, terug in f-mineur, het tweede stuk brood, weer vol gas en ijs en gladde pech, sahbi, klaar is kees!Amsterdam drukt me af, graaf zegt dankjewel
In 1725 knalde Michel-Charles Le Cène mijn Op. 8 de drukpers in, in Amsterdam, dope! De bundel is opgedragen aan graaf Wenceslas, ook Wenzel genoemd, van Morzin, adviseur van keizer Charles VI, een echte bigshot, mattie! Denk niet dat Winter toen pas zijn première had, wollah, want uit die opdracht blijkt dat mijn stukken al eerder rondgingen, geen vers brood dus! Wanneer en waar de allereerste keer was? Niemand die het weet, ouwe, nergens een bonnetje van, wat een mysterie!Recyclen, maar dan gangsta
Mijn eerste deel was zo hard dat ik het gewoon hergebruikte als aria, "Gelido in ogni vena", ma sha allah! Eerst in mijn opera Siroe in 1727, gratis hergebruik, geen uitgave, slim bezig, jonguh! Daarna nog eens in Argippo in 1730 en in Farnace in 1731, drie keer dezelfde jas op het podium, ewa, niemand die klaagde! Dat noem ik duurzaam, fam, ik was een groene gozer voordat dat woord bestond, kassa!Terug naar Venetië en dan lichten uit
In 1725 stond ik weer in Venetië, hetzelfde jaar dat Op. 8 uitkwam, perfect getimed, habibi! Later ging het bergafwaarts, want ik overleed in Wenen, ergens in de nacht van 27 op 28 juli 1741, 63 jaar oud en blut, sahbi, pijnlijk! Daarna lag mijn muziek lang te pitten, mattie, tot Louis Kaufman in 1947 in Amerika The Four Seasons opnam, boem! Die plaat hielp mijn spul weer op te laten staan in Europa en Amerika, van dood naar dope in één draai, tintin!Kennedy, Richter en de celtic dames
In 1989 smeet Nigel Kennedy zijn opname van The Four Seasons over de toonbank en er gingen meer dan drie miljoen over de toonbank, bizar, wollah! In 2012 pakte Max Richter samen met violist Daniel Hope mijn stukken voor Recomposed en gooide ongeveer 75% van het origineel weg, en ik lig er niet wakker van, boeie! Mijn Largo is ook overal: Celtic Woman maakte een versie en het koor Accentus ook, wat een reis voor een ouwe componist, yalla! En de Classic FM Hall of Fame zette The Four Seasons op nummer 67, dus ik ben officieel een legende, geen discussie, lekker bezig!---
Ayo, mattie, dat was mijn Winter, van het eerste getril tot de laatste uitglijder, en ik hoop dat jij er een beetje van gesmuld hebt, toch? Vond je het vet om het verhaal achter Violin Concerto No. 4 in F minor, RV 297, "Winter" (The Four Seasons) te horen, of was het voor jou compleet mid, zeg het maar eerlijk, jonguh! Want weet je, sahbi, ik schreef dat ding ergens in de jaren dat ik in Mantua zat, en kijk nou, eeuwen later zit jij er nog steeds naar te luisteren, wollah, gekkenwerk! Nigel Kennedy zette The Four Seasons in 1989 neer en verkocht meer dan drie miljoen exemplaren, ewa, die gozer pakte de hele straat in! En Max Richter smeet in 2012 met Daniel Hope ongeveer driekwart van mijn noten in de prullenbak, lekker brutaal, maar geef die kanjer groot gelijk, het blijft knallen! Er valt nog zoveel meer te graven, fam, en ik ben er echt nog niet klaar mee! Bijvoorbeeld wat mijn Largo allemaal heeft uitgespookt in andere versies, of hoe ik mijn eerste deel hergebruikte voor een aria in mijn opera's, check dat eens, breezy! Dus klik lekker door op die links hieronder, bro, en duik er diep in, yalla, want het feest is nog lang niet afgelopen! Pak je koptelefoon, zet het volume op beest, en laat die winter maar binnenkomen, geen stress, ik wacht wel!