Johann Strauss I
Componist

Van kroegbaby en boekenlijmer naar vioolsoldaat

Ewa mattie, luister dan, in 1804 kom ik in Leopoldstadt ter wereld, recht uit de kroeg van m'n pa, geen cent te makken maar gelijk vol in de herrie, je weet zelf! Tijden waren skere, neef, want m'n ma viel weg op m'n zevende en m'n pa verdronk vijf jaar later in de Donau, dus m'n voogd Anton Müller dumpte me bij zo'n saaie boekbinder, echt faya! Dacht je dat ik daar braaf papier ging lijmen als een tatta, ben je helemaal betoeterd, gap, terwijl die viool mij gewoon stond te roepen van kom spelen dan? Ik gelijk lessen pakken bij Johann Polischansky en zware theorie blokken bij Ignaz von Seyfried, want zonder gruwelijke skills kom je nergens op deze straat, toch!

Eigen orkest bouwen en gelijk vlammen

Eerst nog ff altviool rammen bij Michael Pamer en vanaf 1819 knallen met Joseph Lanner in z'n kwartet, tot die hele tent uitgroeide tot een dik orkest, ouwe! Maar in 1825 zeg ik aju paraplu tegen die gozer, trouw ik met Maria Anna Streim en start ik gewoon m'n eigen band, want ik ga toch niet eeuwig tweede viool spelen voor een ander, kifesh? Binnen no-time klap ik in 1826 die Täuberln-Walzer eruit als mijn Opus 1, en heel de buurt ging direct los op die nieuwe swing, geen grap! Toen ze mij in 1829 baas maakten van de Sperl-danszaal, was het hek compleet van de dam en kende elke ziel in de stad mijn naam, kassa!

Keizerlijke fissa's en touren door heel Europa

Wenen lag aan m'n voeten, broer, dus rond 1834 verhuis ik m'n hele fam naar een dikke osso in het Hirschenhaus, lekker breed wonen op stand! Maar één stadje was te klein voor mijn energie, vandaar dat ik met m'n boys op tournee knalde door Duitsland, Nederland, België en Frankrijk, overal uitverkochte boel, sahbi! In 1838 stonden we zelfs in Londen te vlammen midden in de kroningsfeesten van Queen Victoria, hoe lijp is dat voor een jongen uit de volkswijk? En als kers op de taart maakt keizer Ferdinand I mij in 1846 officieel baas van de hofballen, dus ik regeerde gewoon elke dansvloer van de hoogste adel, hoppa!

Knallers van tracks waar je u tegen zegt

Meer dan tweehonderdvijftig stukken heb ik uit m'n mouw geschud, vriend, waaronder honderdtweeënvijftig walsen waar je schoenen spontaan van gaan roken, echt beest! Gasten gingen helemaal wild op m'n Seufzer-Galopp en die hete Cachucha-Galopp, of ze zweefden weg op Loreley-Rhein-Klänge, pure magie uit m'n pen, swa! Maar de allergrootste klapper die je hier op de site checkt is natuurlijk mijn Radetzky March uit 1848, geschreven voor veldmaarschalk Radetzky na z'n winst bij Custoza, bam! Zodra die eerste klappen van de Radetzky March door de speakers beuken, kan niemand stilzitten en klapt heel de tent mee op de beat, geloof mij maar!

Familiebeef en dubbelleven op de achterbank

Tuurlijk was niet alles rozengeur, man, want thuis had ik zware tamtam omdat ik mijn eigen zoons verbood om in de muziek te stappen, ik wilde geen gezeur in mijn vak! Wat doet die eigenwijze oudste van mij, Johann Strauss II, die begint in 1844 doodleuk z'n eigen orkest bij Dommayer's Casino, regelrechte concurrentie tegen z'n eigen pa, lefgozer! Ondertussen leefde ik zelf ook niet bepaald als een koorknaapje, want ik liet Maria Anna zitten voor mijn vlam Emilie Trampusch, een hoedenmaakster waar ik nog acht kids mee kreeg, oeps! Maria Anna pikte die actie dus mooi niet en vroeg in 1844 officieel de scheiding aan, waardoor heel de stad zat te smullen van onze familiedrama's, echt chaos!

Vroeg de pijp uit maar tot het einde aan

Al dat getour, componeren en dubbele gezinnen vreten natuurlijk aan je gezondheid, maat, ik brandde m'n kaarsje gewoon aan drie kanten tegelijk op, wejow! Zelfs zware klassieke bazen als Hector Berlioz en Richard Wagner gaven mij dikke props voor m'n werk, dus stoppen of rustig aan doen stond niet in m'n woordenboek, no spang! Maar in september 1849 greep de roodvonk mij ineens bij de keel in het appartement dat ik deelde met Emilie aan de Kumpfgasse, geen ontsnappen meer aan, bro! Op m'n vijfenveertigste ging het licht definitief uit, veel te vroeg natuurlijk, maar ik heb in die jaren wel voor tien man geleefd, eerlijk is eerlijk!

Eeuwige roem en een dynastie van bazen

Na m'n dood legden ze me eerst op de begraafplaats van Döbling pal naast mijn oude maatje Joseph Lanner, weer samen chillen na al die jaren knokken op het podium, rustig aan! Later in 1904 kregen we allebei een eregraf op de grote centrale begraafplaats van Wenen, omdat wij die Weense wals van de grond hebben getild naar wereldniveau, grote klasse! En die zoons van mij, Johann, Josef en Eduard, luisterden voor geen meter naar mijn verbod en bouwden onze familienaam uit tot de grootste muziekdynastie ooit, trots hoor! Zonder mijn voorwerk en die strakke drie-kwarts-groove had heel die dansscene er nooit zo bij gestaan, ik heb het fundament gewoon keihard in het beton gegoten, punt uit!

Voel die vibe en gooi je heupen los

Wat ik jou vandaag wil meegeven met mijn muziek is simpel, kameraad: gooi al je stress het raam uit en laat die ritmes dwars door je botten denderen, lekker bezig! Muziek hoeft helemaal niet stijf of ingewikkeld te doen om geniaal te wezen, zolang het maar knalt en je voeten vanzelf van de vloer vliegen, snap je! Zet die Radetzky March op maximaal volume, trommel mee op je tafel en voel die ouderwetse Weense vuurkracht recht in je woonkamer knallen, strijder! Het leven is kort zat, dus pak elk feestje dat je pakken kan en dans alsof de keizer zelf op je vingers staat te kijken, ciao!