Franz Schubert
Componist

Twaalfde in de rij, wollah

Yo, check, ik ben geboren in 1797 in Himmelpfortgrund, Wenen, en ik was kind nummer twaalf, jonguh, twaalf! Pa was schoolmeester, dus huis zat vol kids, lawaai en liniaal, tintin rust, mattie! Pa leerde mij viool, grote broer Ignaz piano, en die organist Michael Holzer stampte orgel, zang en harmonie in mijn kop, lekker bezig! In november 1808 kwam ik binnen op het Stadtkonvikt met een koorbeurs, gratis brood voor een zingende kanjer, en daar ging ik Mozart, Haydn en Beethoven snuiven, beest!

Salieri en de kale gozer van het koor

Al in 1812 pakte Antonio Salieri mij als privéleerling, ouwe, en die lessen bleven lopen tot 1817, geen grap! Eind 1813 was ik klaar met die Konvikt, doei, ciao, weg ermee, breezy! In 1821 zong die gozer Johann Michael Vogl mijn Erlkönig, en wollah, de zaal ging helemaal los, die mannen kregen kippenvel tot in hun pruik! Datzelfde jaar mocht ik eindelijk als spelend lid de Gesellschaft der Musikfreunde in, en mijn maten hielden Schubertiads, dus avondjes vol piano, gezang en gekkigheid, topsfeer!

Wenen, mijn hele hood

Wenen was mijn stad, mattie, mijn straat, mijn alles, ik ging daar niet weg voor geen goud! Vanaf 1814 stond ik te pitten op pa's school als meester, maar eerlijk, dat baantje was saai als droge boterham, jonguh! Vanaf 1816 chillde ik bij Franz von Schober op de bank, en later zat ik bij Johann Mayrhofer, dus nooit eigen stulp, kale boel, maar wel gezellig! In de zomers van 1818 en 1824 gaf ik les aan de familie Esterházy in Zselíz, lekker platteland, geen tram, geen herrie, alleen noten, check!

Mijn grootste bangers

Mijn Ave Maria staat hier op de site, ouwe, en die moet je pakken als je wilt dat je hart smelt als boter in de zon! Zacht, zuiver, tintin gejank, gewoon een stem die je optilt en neerzet op een wolk, wollah! In 1827 maakte ik Winterreise op gedichten van Wilhelm Müller, en zo triest, die gozer loopt door sneeuw en niemand pakt hem even vast, mattie! In 1822 begon ik ook aan mijn Symphony No. 8, de Unfinished, en waarom ik die niet afmaakte? Geen mens die dat weet, jonguh, mysterie, beest!

Arrestatie en geen cash

In 1820 werd ik met vier maten opgepakt door de politie en kreeg ik een standje, lekker bezig, echt een boefje met pen en papier! In 1818 wilde die Gesellschaft mij eerst niet eens als lid, nou, bedankt hè, gozer, rete-aards! Mijn toneelwerk was ook een drama, wollah: ik maakte elf van mijn twintig af, de rest viel plat als een pannenkoek, tintin applaus! En uitgevers? Die waren zo schriel, ouwe, dat ik amper centen zag, dus geld op zak was bij mij een fabeltje, check!

Laatste ronde, 1828

Op 26 maart 1828 gaf ik mijn enige openbare concert met alleen mijn eigen spul, en jonguh, dat was mijn grote moment, kanjer, eindelijk! Mijn Symphony No. 9, de Great C major, is van 1828, maar horen schijnt het nooit in het openbaar te zijn bij mijn leven, de reden is vaag, wat een vibe! Op 19 november 1828 ging ik dood in Wenen, bij mijn broer Ferdinand thuis, en ik was maar 31, mattie, 31, wollah! Officieel was het tyfus, dus geen gezeur over andere verhalen, ik zeg het gewoon zoals het is, breezy!

Na de dood werd ik pas echt beest

Eerst lag ik in Währing vlak bij Beethoven, mijn grote held, naast de baas zelf, wat een buurtje, ouwe! In 1888 verhuisden ze ons allebei naar de Zentralfriedhof, dus zelfs dood ging ik nog mee in de verhuisbusjes, tintin gedoe! Mendelssohn, Schumann, Liszt en Brahms gingen mijn muziek pushen, en Schumann noemde mijn Great C major zelfs van hemelse lengte, jonguh, complimentje van jewelste! In 1867 vonden George Grove en Arthur Sullivan een berg manuscripten in Wenen, en Brahms pakte later die complete uitgave aan, dus mijn spullen kwamen gewoon thuis, mattie!

Wat jij van mij krijgt

Luister, gozer, ik wil niks van je, alleen even je oren, check, vijf minuutjes, meer niet! Ik geef je troost voor als je kut voelt, wollah, een arm om je schouder in noten, zonder dat ik hoef te praten! En ook een kriebel in je buik voor als je verliefd bent of gewoon lekker wilt wandelen, kanjer, haha! Dus druk op play, ouwe, laat mijn muziek je pakken, en voel je even thuis, tintin ruzie, breezy!