Smachtbeest kreunt onder raampje bij Schuberts Serenade (Ständchen)
De beste momenten
Ständchen ("Leise flehen meine Lieder"), No. 4 of Schwanengesang, D. 957
Yo yo, ik ben Schubert, jonguh, en dit zijn de beste momenten van Serenade (Ständchen), pure vuur, wollah! Hier hoor je geen suf slaapliedje, gozer, maar een nachtelijke smeekbede vol spanning, en omdat ik 'm in d-mineur laat eindigen, blijft het zwaar open of het lukt, tintin! Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je ook nummers herkennen zodra ze knallen, dus duik lekker in de Trainer , bro, en test die skills, fissa!
---
Een gitaar die geen gitaar is
Ayo mattie, ik ben Schubert en in augustus 1828 gooi ik dit nummer eruit, en check: de piano doet alsof 'ie een gitaar of mandoline is, zwaar nep maar dope! Dat ding tokkelt daar in d-mineur, gozer, en een Ständchen was vroeger gewoon een lied dat je staand zong, midden in de nacht, dus hela sneu als niemand opendoet, sws!
Opeens zon in mijn bekkie
Ik laat de toonsoort ineens van d-mineur naar d-majeur flippen, bro, want de gast in het gedicht van Ludwig Rellstab hoopt dat hij eindelijk bij zijn schatje mag zijn, vet hoopvol! Strofe drie en vier krijgen van mij dezelfde muziek, fissa, want waarom twee keer een nieuwe beat bakken als de eerste al safe is, kek efficiënt, waggie!
Terug in het donker, doeii
Ik geef de laatste strofe heel andere muziek, ouwe, en daarna duikt alles weer terug in d-mineur, dus die hoop was nep en het eindigt gewoon in het donker, breezy maar zwaar pijnlijk! Een paar maanden later, op 19 november 1828, ga ik dood in Wenen, 31 jaar jong, bij mijn broer Ferdinand thuis, en later maakt Liszt er een pianoversie van die een kanjer van een toegift wordt, mans, ik flex vanuit de hemel, doeii!
---
Nou jonguh, check even: was dit lekker of was dit lekker, wollah? Echt, ik hoop dat je dit mooie stukje Serenade (Ständchen) net zo kanjer vond als ik, mattie! Maar hou je vast, bro, want er zit nog zoveel meer in dit beest, tintin! Ik was in 1828 aan het knallen met dit liedje, maar het blijft maar doorleven, ouwe, zonder gezeik! Dat ding is een nacht vol verlangen en spanning, geen slaapliedje voor je oma, breezy of niet! Dus pak je telefoon en tik op die links hieronder, gozer, dan duik je er zo nog dieper in, fissa fissa!
Opname: Lauritz Melchior (tenor), Ignace Strasfogel (piano), https://creativecommons.org/publicdomain/mark/1.0/