Emobeest vol hartzeer checken bij Beethoven Piano Sonata No. 8 in C minor, Op. 13, "Pathétique"
De beste momenten
Piano Sonata No. 8 in C minor, Op. 13
Yo yo, ik ben Beethoven, jonguh, en dit zijn de beste momenten uit de Pianosonate nr. 8 in c-mineur, Op. 13, "Pathétique", wollah, lekker bezig! Check, je krijgt hier die eerste beweging die in 1799 als Op. 13 uitkwam en meteen knalde, dus tintin, geen seconde verspild, bro, want dit stuk maakte mij echt groot als componist! Mijn collega-componisten en ik leren je hier ook om onze stukken te herkennen zodra je ze hoort, dus fissa, mattie, pak die Trainer en probeer het , ouwe!
---
Eerst een begrafenis, dan een raket
Check, ik open die eerste beweging met een Grave, mattie, zó zwaar en traag dat je denkt: ouwe, wie is er dood, gozer? Daarna gas ik los met Allegro di molto e con brio in c-mineur, met een raket van twee octaven boven die tremolo-octaven in je linkerhand die rommelen als een brommer, bam, fissa, lekker bezig!
Even zachtjes, bro, geen gedoe
Bij de Adagio cantabile trap ik ineens op de rem en pak ik As-groot, bro, zo breezy dat je buurman met zijn boor zelf even stil gaat zitten, hoor! Die zoete melodie komt drie keer langs, als een tante die steeds 'nog een bakkie?' blijft roepen, en Billy Joel heeft in 'This Night' zijn refrein er gewoon op gebouwd, dus die kerel heeft mijn huiswerk gejat, dope!
Weer c-mineur en nu pissig
Ik sluit af met Rondo: Allegro, weer in c-mineur, en die sforzando-accenten timmeren zo op je schouder dat het lijkt of ik schreeuw: 'ben je er nog, mafkees?' Het hoofdthema pikt een vibe van het tweede thema uit de eerste beweging en de melodie van de tweede komt nog even checken, dus alles zit aan elkaar gelijmd, mattie, geen losse draadjes, zero gedoe, jonguh!
---
Yo, check, mattie, ik gooide die Pathétique in 1799 de wereld in, en wollah, dat ding ging weg als warme broodjes, tintin! Ik was nog maar een jaar of 27, jonguh, en ineens zagen ze mij niet alleen als pianobeest, maar ook als echte componist, lekker dan! Zo'n sonate maakt in één klap je naam groot, ouwe, geen gedoe, gewoon boem, klaar, kanjer! Dus zeg eens eerlijk, fam, vond je het lekker om die beste momenten van de Piano Sonata No. 8 in C minor, Op. 13, "Pathétique" te checken? Want wollah, ik ben nog lang niet klaar met je, bro, er zit nog een hele bak meer in dat ding! Denk aan dat laatste deel, de Rondo: Allegro, met van die sforzando-klappen die op je deur beuken alsof de buren weer eens geen zin hebben in rust, gozer! Klik dus op die links, mattie, en duik er fissa in, want zo ga je er nóg harder van genieten, breezy!
Opname: Daniel Veesey, CC0