Wappie op droomvlucht ontleedt Liszts Liebestraum No 3
De beste momenten
Liebestraum No. 3 in A-flat major, S. 541, No. 3
Faka strijder, Liszt hierzo, wollah, en vandaag droppen we de allerziekste momenten van mijn eigen Liebestraum No 3 op je beeldscherm, ouwe! Je gaat checken hoe mijn solo piano vanuit boterzachte melodieën ineens vol gas ontploft in twee vingerbrekende cadenza's, want die rauwe passie op de toetsen laat je ziel sowieso zweven, geen grap, sahbi! Trouwens, op deze site fiksen de andere componisten en ik ook dat je al onze dikke pokoes meteen gaat herkennen zodra ze knallen, dus klap die Trainer aan , gap!
---
Softe start op die piano, of toch niet, neef?
Ewa mattie, luister dan, ik trap die Liebestraum No 3 af op solo piano met Poco allegro, con affetto, dus iedereen denkt gelijk: oh lauw, ik ben op zoete liefdesdroom-vibe, lekker zweven, toch? Broer, echt niet, je zit gewoon keihard fout, want ik heb die track gebaseerd op dat gedicht O lieb, so lang du lieben kannst van Ferdinand Freiligrath en die man praat serieus over janken bij een graf, dus terwijl ik daar boterzacht in As-groot klink op die toetsen, geef ik je eigenlijk gewoon emotionele klappen voor je kanis, faka met jou!
Vingers in de fik en rammen door die bocht!
Geloof mij, ouwe, na dat rustige begin gooi ik er ineens een zieke cadenza tussen waardoor je vingers bijna in de knoop raken van de stress, en daarna klap ik dat middenstuk erin met nul genade, kaulo hard! Ik slinger die hele tent van B-groot naar E-groot alsof ik met piepende banden door de bocht vlieg, die piano staat volledig in de fik van de passie en als jij nog steeds dacht dat klassieke muziek voor saaie tatta's met een stoffige pruik was, zit je nu sowieso met klotsende oksels op de bank te trillen, sahbi!
Uitbollen na de slooppartij, ciao allemaal!
Na al dat vingerbreek-geweld knal ik nog één zo'n lijpe solo cadenza eruit — puur om te flexen dat ik de allergrootste eindbaas op die toetsen ben — en dan stuur ik 'm weer terug naar As-groot, tantoe smooth gewoon. De hele boel koelt opeens af alsof er niks is gebeurd, ik tik die laatste akkoorden zo zachtjes aan dat je bijna denkt dat die piano in slaap is gesukkeld, en jij blijft compleet gesloopt achter in je stoel, gruwelijk toch, gap!
---
Ewa strijder, zeg eerlijk, ging je ook helemaal stuk en spang op al die zieke momenten van mijn Liebestraum No 3, of hoe zit dat, gap? Geloof mij maar, jonguh, je hebt nog lang niet alles gepeild, want achter deze dikke pokoe van mij zit nog veel meer leipe tori en verborgen juice verstopt, wollah! Klap dus snel op die linkjes hier op de pagina, drerrie, en duik gelijk dieper in mijn Liebestraum No 3, want we zijn nog lang niet uitgeblazen, tintin!
Opname: Wilhelm Backhaus, Public domain