Wappie op droomvlucht ontleedt Liszts Liebestraum No 3
De luistergids

Solo op de toetsen en nul andere instrumenten, wollah!

Faka strijder, luister goed hoe je deze Liebestraum No 3 moet checken, want ik heb voor deze pokoe helemaal geen orkest of zanger nodig, alleen één dikke solo piano die de hele tent afbreekt, jonguh! Mijn linker- en rechterhand spelen tegelijk voor zanger én begeleider op die ivoren klavieren, want de melodie zweeft eerst superzacht in het midden terwijl mijn vingers eromheen ritselen als fluisterende schaduwen, geen grap, drerrie! Je moet je oren spitsen voor het moment waarop die ene piano ineens klinkt alsof er tien man tegelijk staan te beuken, helemaal wanneer ik die twee vingerbrekende cadenza's uit mijn mouw schud, kaolo ziek! Leun dus achterover maar blijf scherp, ouwe, want ik laat die hamertjes op de snaren eerst fluisteren van pure liefde en daarna keihard schreeuwen van de pijn, je weet zelf!

Geen zoete droom maar janken bij een grafsteen, neef!

Ayo mattie, waarom heet deze knaller eigenlijk Liebestraum No 3 als het stiekem de derde track is uit mijn bundel Liebesträume, oftewel drie nocturnes die ik in 1850 bij uitgever Fr. Kistner in Leipzig heb gedropt, sahbi? Iedereen noemt het nu gewoon bij die enkele bijnaam omdat dit derde deel die eerste twee stukken uit S. 541 compleet uit de spotlights heeft geblazen, echt waar, broer! Maar laat die dromerige naam je niet flashen, gap, want ik heb die titel en de noten gebouwd op het gedicht O lieb, so lang du lieben kannst van Ferdinand Freiligrath, dat ik er in de bladmuziek van mijn solo-versie gewoon boven heb laten printen! Die dichter waarschuwt je keihard dat je nu onvoorwaardelijk van elkaar moet houden voordat je straks alleen bij een graf staat te rouwen, dus mijn liefdesdroom is eigenlijk een emotionele wake-upcall op je kanis, tintin!

Driedelige sandwich met twee zieke solo-bochten, ouwe!

Ewa gozer, de vorm kiezen voor mijn Liebestraum No 3 was al een lijpe trip op zich, want ik had nul zin in een stijve sonate of een standaard rondo, faka met die saaie regels! Ik heb deze track in een aangepaste driedelige vorm gegoten, dus je krijgt drie lyrische secties achter elkaar, met precies daartussenin twee razendsnelle cadenza's geplakt waar je vingers bijna van in de fik vliegen, beest! Hier tip ik die onderdelen alleen effe kort aan, vriend, maar zet je schrap, want in de volgende alinea's duiken we samen één voor één die secties in om te zien hoe ik de boel laat ontploffen! Dat wordt een kaolo vette ontdekkingsreis door mijn muzikale brein, kanjer, dus blijf bij de les!

Sectie 1: Boterzacht inkomen in As-groot en dan vingers breken, mattie!

Check, we trappen dit eerste deel af in een warme As-groot met mijn aanwijzing Poco allegro, con affetto, dus het tempo rolt lekker rustig en vol gevoel je speakers uit, wollah! Die melodie zingt zo teder midden op het klavier dat je bijna vergeet dat ik het stuk in 1843 eerst als Lied voor zang en piano onder nummer S. 298 heb geschreven, geen cap, neef! Het voelt hier nog als een zwoele avond vol onvoorwaardelijke liefde, maar onder die rustige golven van akkoorden bouw ik stiekem al een dikke spanning op, drerrie! En bam, vlak voordat we naar het volgende blok gaan, gooi ik de remmen los met die eerste virtuoze cadenza die als een waterval van glinsterende noten over de toetsen raast, lekker bezig!

Sectie 2: Vol gas door de bocht en toonsoorten slopen, sahbi!

Geloof mij, broer, na die eerste vingervlugge tornado schakelen we in deze tweede sectie direct over naar pure vuurwerk-modus, want de stemming slaat om in blinde passie, jonguh! Ik blijf echt niet braaf op één plek hangen, maar slinger de muziek dwars door nieuwe toonsoorten zoals B-groot en E-groot heen, waardoor de spanning bij elke maat verder door het dak knalt, ouwe! Het tempo voelt ineens veel urgenter en ik ram zulke massieve akkoorden uit die vleugel dat je de wanhoop uit Freiligraths woorden over vergankelijkheid bijna fysiek in je borstkas voelt bonken, gap! Op het allerhoogste kookpunt smijt ik er dan die tweede, nog langere en nóg extremere cadenza tegenaan, een duizelingwekkende glijbaan van hoge naar lage noten die alles weer klaarzet voor de grote terugkeer, tintin!

Sectie 3: Uitblazen tussen de scherven en zachtjes verdwijnen, strijder!

Ewa vriend, na al dat emotionele geweld landen we in dit derde en laatste deel weer terug in onze vertrouwde toonsoort As-groot, maar de vibe is nu compleet veranderd, je weet zelf! De hoofdmelodie uit het begin keert terug, alleen klinkt ze na die storm uit het middenstuk niet meer onschuldig, maar juist weemoedig en vol herinnering, echt diep, gozer! Ik haal de vaart er langzaam uit en laat de harmonieën nog één keer zachtjes gloeien, alsof je na een zware huilbui bij dat graf uit het gedicht eindelijk vrede hebt gevonden, geen grap! De allerlaatste akkoorden zweven steeds hoger en stiller weg tot er alleen nog stilte overblijft, een einde zo breekbaar dat zelfs de grootste bink op de straat er stil van wordt, kanjer!

Klap die afspeelknop in en laat je ziel zweven, broer!

Ayo mattie, nu is het jouw beurt om mijn Liebestraum No 3 helemaal zelf te gaan beleven, wollah! Ram op die play-knop en laat je van begin tot eind helemaal opslokken door die rauwe pianoklanken, ouwe! Houd tijdens het luisteren trouwens effe in je achterhoofd wat ik je net allemaal heb ingefluisterd over die opbouw en dat gedicht, drerrie! Ik hoop zwaar dat deze trip door mijn Liebestraum No 3 voor jou net zo'n zieke achtbaan is als toen ik hem zelf in elkaar sleutelde, sahbi!