Depriboy zweeft onder hypnose bij Rachmaninoffs Piano Concerto No 2
De beste momenten
Piano Concerto No. 2 in C minor, Op. 18
Yo yo yo, ik ben Rachmaninoff, jonguh, en dit zijn de beste momenten van mijn Piano Concerto No 2, lekker bezig! Na die flop van mijn First Symphony lag ik helemaal gesloopt, maar dokter Dahl fikste mij weer, dus dit beest is mijn comeback en draagt zijn naam, gozer! Mijn collega-componisten en ik leren je hier ook onze stukken herkennen zodra ze knallen, dus gooi de Trainer maar open , kanjer!
---
Deurbonkers in C mineur
Ik trap die eerste beweging af met piano-akkoorden die bonken als een bro die om drie uur 's nachts je deur intrapt, fissa open, geen hallo, geen sorry! Dan komen de strijkers en de klarinet lekker breezy aanzetten met het hoofdthema, terwijl ik dit deel als allerlaatste klaarstoomde in begin 1901, want wallah, die ouwe moeilijke bak wou maar niet lukken!
Van knalharde ruzie naar chille bank
Ik schuif dit deel zachtjes uit C mineur naar E majeur, als een gast die van een knalharde ruzie ineens op een chille bank sjeest, snap je? Dan gaat de klarinet lekker lang solo, knalt de piano er een cadens doorheen en dooft alles uit tot alleen de pianist nog over is, zo eenzaam als een mattie zonder wifi, en Eric Carmen bouwde in 1975 zijn hit 'All by Myself' erop, respect, hoor!
Zure buurman geeft feestje
Ik begin dit laatste deel nog in C mineur met gekke vibes, maar het schuift op naar C majeur alsof een zure ouwe buurman ineens een mega feest bouwt, krijg nou wat! Het tweede thema duikt op in Bes majeur, de coda knalt af in C majeur, en in 1946 ging Percy Grainger er helemaal op los met een soloversie voor piano, dope man, echt een kanjer!
---
Yo, check it, jonguh, da's em dan, het einde van de rit, en ik vraag je recht in je smoel: was dit geen lekker ritje door de beste momenten van mijn Piano Concerto No 2? Wollah, ik hoop dat je net zo hard hebt zitten stuiteren als die gozer die in de eerste beweging mijn akkoorden hoort bonken! Want luister, mattie, na al dat gedoe met mijn zenuwen en die flop van mijn Eerste Symfonie in 1897 was dit stuk mijn grote comeback, tintin, een echte kanjer! En ik ben nog lang niet klaar, broertje, want er zit nog zoveel meer in dit beest om te checken! Denk aan de derde beweging, Allegro scherzando, waar ik van C mineur naar C majeur knal, en dat ding sluit af alsof ik de hele zaal een high five geef, ouwe! Of kijk hoe Eric Carmen in 1975 met die tweede beweging aan de haal ging voor zijn song "All by Myself", lekker bezig, gozer, maar wel mijn muziek, hè! En Muse pakte er ook een stukkie van in 2001 en 2004, dus ik ben echt overal, fissa, fissa! Dus niet lullen maar klikken, bro, hang die links hieronder aan je vinger en duik er lekker diep in voor nog meer Piano Concerto No 2! Ik zeg je: als je er eenmaal in zit, kom je er niet meer uit, wollah, en dat is precies de bedoeling, toch?