Depriboy zweeft onder hypnose bij Rachmaninoffs Piano Concerto No 2
II. Adagio sostenuto

Luisteren zonder diploma, gewoon met je oren, wollah

Yo mattie, check: dit tweede deel is geen gevecht maar een bank met een deken erop, dus zak lekker weg! Let eerst op de piano, gozer, want die rolt zachtjes golfjes onder alles door, als een kat die op je buik ligt te spinnen, safe! Daarna mag de klarinet lang aan het woord, tintin, en niemand die hem afkapt, zo'n eindbaas is dat! De strijkers en de rest van die orkestcrew zitten er fissa omheen als een warme jas, dus jij hoeft niks te snappen, alleen te voelen!

Waarom zo'n slome titel? Rustig, ouwe

Adagio sostenuto betekent gewoon langzaam en lekker aanhouden, jonguh, geen gehaast en geen gedoe! Ik wou dat elke noot bleef hangen als stroop op een pannenkoek, dus die titel kwam erop, wollah! Check de plek in het plaatje: eerst het Moderato, dan dit beest, daarna het Allegro scherzando, dus hier krijg jij je adempauze, safe! En de toonsoort is E majeur, mattie, lekker zonnig, alsof er na een eeuwigheid regen ineens een raam opengaat, breezy!

De vorm: een treinrit met vier haltes, hou je vast

Een vorm kiezen was een avontuur op zich, jonguh, maar ik hak dit deel voor jou in vier haltes, simpel en fissa! Eerst moduleer ik weg uit C mineur, dan krijgt de klarinet een lang solo, dan knalt de piano een cadens neer, en op het eind dooft alles uit tot de solist alleen nog over is, gozer! Dus geen ingewikkeld vaknamen-gedoe, wollah, ik koppel die vier stukken gewoon achter elkaar als wagons aan één locomotief! Hou je vast, kanjer, want ik duik ze zo eentje voor eentje in, tintin, dat wordt een knaller!

Sectie 1: Van stormwolk naar terrasje, fissa

Ik begin met een bocht uit C mineur naar E majeur, ouwe, en dat voelt alsof je in een regenbui staat en ineens op een terras zit, safe! Het tempo is Adagio sostenuto, dus stroop, jonguh, nul haast, nul stress! De piano zet lekker rustig die golfjes neer en de strijkers houden de boel warm, breezy, wollah! Voel je die sfeer, mattie? Het is alsof de hele zaal z'n schouders laat zakken, gratis massage, geen grap!

Sectie 2: De klarinet pakt het woord en geeft het niet meer terug

Nu is de klarinet aan de beurt, gozer, en die mag een lang solo spelen, lekker bezig! Dat thema zingt als een kerel onder de douche, maar dan wél met talent, tintin! De piano zit er als een stille bro naast en laat die klarinet alle spotlights pakken, respect! De sfeer is zacht en dromerig, ouwe, net een liefdesbrief die maar niet af hoeft, wollah!

Sectie 3: De pianist gaat los, maar op fluweel

Dan komt de cadens, jonguh: de piano mag even in z'n eentje showen en het orkest houdt voor één keer z'n kop, lekker bezig! Het wordt wat vlugger, mattie, fonkelende noten alsof iemand een zak glitters over de toetsen kiepert, safe! Maar het blijft chill, geen ruzie en geen drama, alleen een gast die z'n hart uit z'n vingers laat stromen, fissa! Trouwens, ik begon dit deel in juni 1900 in Italië, waar ik logeerde bij Feodor Chaliapin, ouwe, dus dit beest is geboren tussen de pasta en de pianotoetsen!

Sectie 4: Licht uit, spot aan, alleen ik en mijn piano

Op het eind dooft het orkest langzaam, net een feestje waar de lampen één voor één uitgaan, geen grap! Uiteindelijk blijft alleen de solist over, mattie, één piano en verder helemaal niks, zo kaal als een kanjer zonder jas! Eric Carmen maakte er in 1975 "All by Myself" van, wollah, dus jij kent deze muziek al zonder dat je het wist, tintin! En op 15 december 1900 speelde ik dit deel samen met het derde voor het eerst in de Nobility Hall in Moskou, met mijn neef Alexander Siloti voor het orkest, jonguh, fissa gedaan en safe!

Knop in en wegwezen, ouwe

Nu is het jouw beurt, jonguh: smijt II. Adagio sostenuto aan en laat je lekker meesleuren, wollah! Druk op play, mattie, hoofdtelefoon op en de rest van de wereld even op mute, safe! Denk onderweg aan die vier haltes, die klarinet en die piano die als laatste overblijft, dan ben je meteen een luisterbeest, tintin! Ik hoop dat jij deze reis door mijn II. Adagio sostenuto net zo gaaf vindt als ik toen ik hem maakte, echt een kanjer van een rit, fissa!