Depriboy zweeft onder hypnose bij Rachmaninoffs Piano Concerto No 2
De backstory
Piano Concerto No. 2 in C minor, Op. 18
Ayo, ik ben Rachmaninoff, jonguh, en dit is het verhaal achter mijn Piano Concerto No 2, dus kom lekker zitten, mattie! Je hoort hier hoe ik na drie jaar bijna niks op papier gooien uit die put kroop en in 1900 en 1901 dit beest bouwde, wollah, pure soap, geen grap! Hier op de site leren mijn vakgenoten en ik je stukken herkennen zodra ze door je speakers knallen, dus fissa, ga de Trainer uitproberen , kanjer!
---
Tolstoy maakte het alleen maar zwaarder
Wollah, na die flop in maart 1897 zat ik zo diep in de put, jonguh, dat ik drie jaar bijna niks op papier fikste! In 1899 ging ik nog bij Leo Tolstoy langs, mattie, en die visite maakte mijn chagrijn alleen maar dikker, geen grap! Ik was een lege powerbank, gozer, nul procent, fissa dood en nergens een stopcontact te bekennen! Mijn hoofd was één grote file, bro, en ik stond er middenin zonder claxon!Dokter Dahl en de hypnose-show
Mijn familie sleepte mij naar neuroloog Nikolai Dahl, safe, want ik was echt een wrak, ouwe! Van januari tot april 1900 zat ik elke dag bij die kanjer voor hypnotherapie en steungesprekken, dagelijks, dus geen smoes! Ik dacht eerst dat ik een kip zou worden, wollah, maar nee hoor, ik werd gewoon weer mezelf, lekker bezig! Mijn gezondheid en mijn zelfvertrouwen kwamen terug als een boemerang, boy, en daarom staat zijn naam boven dit beest!Pasta, Chaliapin en een liefdesduet
In juni 1900 zat ik in Italië bij Feodor Chaliapin, mattie, zon op mijn bol en geen zorgen in mijn kop! Daar schreef ik het liefdesduet voor mijn opera Francesca da Rimini, jonguh, dus ik zat volledig in de romantiek-modus, breezy! Tussendoor begon ik ook aan het tweede en derde deel van dit concerto, hoppa, twee vliegen in één klap! Het eerste deel liet ik lekker liggen, bro, want dat ding was mij te gortig, dat komt zo!Neef Siloti betaalt de huur
Mijn neef Alexander Siloti stak mij geld toe, gozer, een echte held, kneiter! Daardoor hoefde ik niet te zweten over de huur, wollah, geen huisbaas die om half negen aan mijn deur bonkte! Ik kon gewoon noten smeden zonder stress, ouwe, als een rijke gast met een lege agenda! Zonder die neef had ik misschien nog steeds op een bankje gezeten te mokken, safe!Eerst de bijgerechten
Op 15 december 1900 draaiden we alvast het tweede en derde deel in de Nobility Hall in Moskou, jonguh, een proefrondje voor de gasten! Ik zat zelf achter de piano, mattie, en neef Siloti zwaaide met het stokje, lekker bezig! Het publiek kreeg dus eerst de bijgerechten zonder de hoofdmaaltijd, bro, heftig toch? Dat was mijn comeback-test, fissa uitgevoerd, en ik leefde nog, wollah!Drie afleveringen, één serie
Check: zo'n concerto bestaat uit delen die we bewegingen noemen, en denk maar aan een serie met drie afleveringen, jonguh, elk met een eigen sfeer! Aflevering één heet Moderato, gewoon een rustig-ritme in C mineur, niet te vlug en niet te traag, mattie, dus lekker op je gemak! Aflevering twee heet Adagio sostenuto, dat is langzaam en aangehouden, safe, en die staat in E majeur, een heel andere kleur, bro! Aflevering drie heet Allegro scherzando, vlot en speels, gozer, en die trekt van C mineur naar C majeur, zodat de finale knalt als een feestje met confetti, wollah!Het hele ding eindelijk compleet
Op 9 november 1901 kwam het complete concerto live in Moskou, op een concert van de Moscow Philharmonic Society, kanjer! Ik zat weer aan de piano en Siloti dirigeerde weer, ouwe, dus hetzelfde duo als eerst, nu met alle drie de delen, hoppa! Uitgeverij A. Gutheil uit Moskou bracht het in 1901 uit, jonguh, en dat was dik geregeld! Mijn Suite No 2 voor twee piano's kwam later uit maar kreeg het lagere opusnummer 17, terwijl dit beest 18 kreeg, wollah, opusnummers zijn gewoon een mangel in de boekhouding!Van Leipzig tot een zak roebels
In januari 1902 speelde Siloti het in Leipzig met het Gewandhaus Orchestra onder Arthur Nikisch, mattie, dus mijn neef ging op tournee met mijn werk! In 1904 won ik de Glinka Award, bro, en die kwam met 500 roebel voor dit concerto, kneiter! Ik voelde me een rijke gast, jonguh, cash in mijn zak en geen dokter meer nodig! Van flop naar prijzenpot, safe, mijn comeback was helemaal af, lekker bezig!Amerika klapt niet meteen
Op 8 november 1909 deed ik mijn VS-debuut met dit concerto in Philadelphia, gozer, met het Boston Symphony Orchestra onder Max Fiedler! De critici daar waren grotendeels dismissive, wollah, dus geen rode loper, alleen een koude schouder, ouwe! Boeien, mattie, want ik heb dit beest in mijn leven 143 keer gespeeld, jonguh, dat is een hele stapel optredens! Mijn laatste keer was op 18 juni 1942 in de Hollywood Bowl, fissa einde verhaal, en wat een afsluiter, bro!Van filmzaal tot popsong
Critici vonden het vaak maar wat, jonguh, maar het publiek ging helemaal los, want Classic FM-luisteraars stemden het in 2023, 2024 en 2025 op nummer één in de Hall of Fame, safe! Brief Encounter uit 1945 en The Seven Year Itch uit 1955 jatten mijn muziek voor hun scènes, mattie, filmsterren op mijn kosten, wollah! Eric Carmen bouwde in 1975 zijn song All by Myself op mijn tweede deel, gozer, dus een popster flexte met mijn melodie, breezy! En de band Muse pikte in 2001 iets uit mijn eerste deel voor Space Dementia, kanjer, dus ik ben nog steeds de baas van de bende, lekker bezig!---
Jonguh, jonguh, da's de hele backstory van mijn Piano Concerto No 2, van vette flop tot comeback, wollah! Was dat lekker bezig voor jou, mattie, of ben je nog steeds aan het natrillen als een wasmachine op hoogste stand? Ik zeg je, gozer, dit beest is nog lang niet uitgekauwd, want er zit nog zóveel meer onder de motorkap, tintin! Denk maar aan wat die ouwe bak allemaal heeft meegemaakt, van films tot liedjes, breezy, en dat is nog maar de voorkant! Dus check die links hieronder, kanjer, en duik er lekker diep in, fissa, want mijn Piano Concerto No 2 blijft maar knallen, safe!