GYMNOPEDIE NO 1 VAN SATIE
DE BESTE MOMENTEN
Trois Gymnopédies, No. 1 (1888)
Yo yo, mattie, ik ben Erik Satie, pianoboy van het eerste uur, en ik ga jou de beste momenten van Gymnopédie No 1 laten checken, wollah! Ben jij nieuwsgierig naar die beste momenten van Gymnopédie No 1, jonguh, of zit je liever lekker te suffen zonder plan? Rustig maar, ouwe, ik loop gewoon naast je, hand op je schouder, en ik wijs je elke plek waar Gymnopédie No 1 zachtjes onder je huid kruipt, geen stress, geen gedoe! Het ding duurt maar een minuut of drie, fam, maar het blijft in je kop plakken als kauwgom onder een schoenzool, gozer! En als we klaar zijn met die beste momenten, geef ik je nog een hoop manieren om dieper in Gymnopédie No 1 te duiken, kanjer, dus je staat echt niet met lege handen, breezy!
---
Zachtjes binnenglijden, mattie
Yo, ik kom binnen zonder gedoe, want Gymnopédie No 1 staat in D-majeur en in 3/4, en m'n linkerhand is lekker bezig: bas op één, akkoord op twee en drie, check, check! Erboven staat 'Lent et douloureux', ofwel langzaam en pijnlijk, wollah, dus ga niet rennen als een kip zonder kop, jonguh, want de akkoorden schommelen breezy heen en weer tussen G-majeurseptiem en D-majeurseptiem, net een ouwe hangmat!
Even een rare bocht, beest
Ik zweer het je, fam, halverwege gooi ik heel kort een E-majeurseptiem erin en dan denk jij: 'wat een plottwist, lekker gek!' Meer drama komt er niet, kanjer, want het is gewoon één akkoord dat even om de hoek piept als een kat die niks gedaan heeft, tintin, en dan zit ik meteen weer chill op m'n schommel, ouwe!
Drie minuten en dan ciao
Ik hou het kort, bro, want na zo'n drie minuten is het klaar en blijft er alleen een solo piano over, zonder band, zonder gezeik, gewoon puur! Maar jonguh, ruim twintig jaar bleef het muisstil, tot de pianist Maurice Ravel rond 1911 kwam aanzetten en ik ineens een kanjer was, terwijl Debussy het op m'n verzoek nog even voor orkest opkalefaterde, wollah, lekker bezig!
---
Zo, fam, drie minuutjes maar, en toch blijft die muziek in je kop plakken als kauwgom onder je sneaker, safe! Ik schreef het poepsimpel, akhi, geen gedoe, geen show, en kijk nou: de hele wereld ligt erbij te chillen! Ruim twintig jaar duurde het voor de boel echt groot werd, bizar toch, tot rond 1911 die baas Maurice Ravel ermee aan de haal ging en iedereen opeens gek werd, dope! Zeg eens eerlijk, bro, vond je het kei-vet om de beste momenten van Gymnopédie No 1 te ontdekken, of zweef je nog half door de kamer, hè? Want luister, er valt nog zoveel meer te graven, jonguh: die titel komt van een Spartaans feest, en Debussy ging er later een orkestversie van maken, heftig hoor! Klik fissa op de links hieronder en duik er nog dieper in, ouwe, zo dope wordt het daar! Je hebt geen smoes, sws, want drie minuten is korter dan een ruzie over wie de afstandsbediening mag hebben, mafkees!