GYMNOPEDIE NO 1 VAN SATIE
DE LUISTERGIDS
Trois Gymnopédies, No. 1 (1888)
Ey broertje, ik ben Erik Satie, en zo meteen drop ik de luistergids van Gymnopédie No 1 voor jou, no cap, sws! Ben jij ook een beetje nieuwsgierig naar die luistergids van Gymnopédie No 1, of zit je maar te chillen, jonguh? Drie minuutjes maar, broertje, en toch rekt dat ding zich uit als kauwgom op een hete stoep, gekke vibes! Even stilstaan, even niks, bam, je hoofd gaat op slot en je hart gaat lekker open, snap je, g? Ik ben d'r om jou erdoorheen te loodsen, stap voor stap, dus geen stress, ik heb je rug, 100 procent! En als die gids klaar is, gooi ik nog een paar tips op tafel om dieper in Gymnopédie No 1 te duiken, dan ga je pas echt los, nooit meer klaar mee, bruh!
---
Zo luister je mee, bro, geen paniek
Yo bro, fissa chillen, want mijn Gymnopédie No 1 is puur solo piano, geen band, geen drums, niks geen gedoe, ik zweer! Luister ff naar die rechterhand, mans, want die zingt bovenop met een simpel deuntje, lekker sloom, bam, meteen in je kop! Die linkerhand blijft eronder wiegen als een taxichauffeur zonder haast, sws geen stress, habibi, niks hoef jij te doen! Later pakte Debussy mijn ding en gooide er op mijn verzoek een heel orkest tegenaan, dope, want daardoor kenden veel meer gasten het stuk, joh!Waarom die rare naam, gast?
Joh, die titel komt van 'gymnopaedia', een Spartaans festival met oorlogsdansen en koorzang, wollah, geen Zumba maar Sparta-style, bizar! Het verhaal gaat dat die gasten poedelnaakt rondsprongen, ouwe, maar niemand weet of ze echt bloot waren of gewoon zonder wapens, tintin! Ik riep altijd dat Flaubert me op het idee bracht, hè, maar in 1888 stond naast mijn muziek ook een gedicht van Contamine de Latour, Les Antiques, dus welke van die twee het echt was, geen idee! Mijn eerste Gymnopédie is opgedragen aan Mademoiselle Jeanne de Bret, mashallah, dus die dame staat netjes op de eerste pagina, check!De vorm: één deuntje, geen gezeur
Yo, de vorm is zo simpel dat je er niks voor hoeft te leren, akhi, geen ingewikkelde opbouw, daar had ik geen zin in, helemaal niks! Ik koos iets simpels, kanjer: één wiegend deuntje dat blijft wandelen, wegdwalen en weer thuiskomen, net een kat zonder plan, lekker slap! Ik hak 'm voor jou in vier stukjes, check: een intro, het deuntje zelf, een rare bocht in het midden en de terugkeer, bam, zo simpel! In de volgende alinea's duik ik in elk stukje, een voor een, dus blijf plakken, jonguh, want het wordt een ritje om je moeder voor te zweren!Deel 1: Eerst even warmdraaien, niemand zingt nog
Eerst komt alleen die linkerhand, wollah, rustig schommelen, geen deuntje, geen haast, niks, gewoon de sfeer neerzetten! Het tempo is traag, kanjer, zo traag dat jij tussen twee akkoorden koffie kan zetten, geen grap! De toonsoort is D-majeur, ouwe, twee kruisjes, en daar blijf ik lekker thuis hangen met die zachte akkoorden! De stemming is mistig en wiegend, bro, zo'n 'laat me maar ff met rust'-gevoel, sws heel zacht!Deel 2: Het deuntje komt binnen, kalm als een kat
Dan komt die rechterhand binnenlopen met het deuntje, mattie, simpel, bijna kaal, en toch hang je meteen aan z'n lippen, tintin! Het tempo blijft slepend, gast, geen versnelling, geen gedoe, elke noot mag rustig uitdoven, bam! De stemming? Treurig maar niet dramatisch, jonguh, meer een regenachtige zondag zonder wifi dan een film vol tranen met tuiten, wollah! Ondertussen blijven die akkoorden heen en weer wiegen, fam, dus je schommelt mee zonder dat je het doorhebt, no cap!Deel 3: Plots een bochtje, ik word wild
In het midden draait de sfeer even, bro, alsof iemand het licht een tikkie anders zet, rare vibes, sws! Daar glijden de akkoorden naar andere kleuren, ouwe, en dat voelt als een raam dat opengaat in een bedompte kamer, dope! Het tempo blijft slepend, geen sprintje, geen paniek, joh, want ik ben geen gozer die ineens gaat knallen! Er piept heel kort een E-majeurseptiem binnen, mans, meer even bij de buren aanwaaien voor een bakkie, check?Deel 4: Terug naar huis en wegvagen als een ninja
Dan komt het deuntje terug, mattie, bijna precies als eerst, alsof ik zeg: 'ha, dacht je dat ik was gegaan, jonguh?' De sfeer wordt zachter en leger, fam, alsof iemand langzaam de lichten dimt, rustig, rustig, hou je vast! Na ongeveer drie minuten is het klaar, wollah, en je weet niet eens waar de tijd bleef, zo sloom, zo mooi! Het begint en eindigt in dezelfde stilte, ouwe, en daartussen zit niks, ik zweer, behalve een hoop gevoel!Hit die play, kanjer
Nu is het jouw beurt, mattie: druk op play en laat die muziek over je heen stromen, yallah, geen smoesjes! Denk onderweg aan wat ik je verteld heb, die wiegende linkerhand, dat deuntje, die rare bocht, en je hoort ineens alles, bro, bizar goed! Het duurde meer dan twintig jaar voor mijn stukje beroemd werd, rond 1911, dankzij pianist Maurice Ravel, dus geen haast, joh, het komt altijd goed! Ik hoop dat jij net zo hyped bent als ik was toen ik 'm maakte, anders ga ik echt janken, wollah!---
Yo mattie, zeg eens eerlijk: vond je het lekker bezig om met mij mee te duiken in de luistergids van Gymnopédie No 1, of was het gewoon een slaapkuur, wollah? Ongeveer drie minuutjes maar, jonguh, en toch blijf jij er hangen als een gozer op een bankje die niet meer naar huis wil! Ruim twintig jaar lang zat ik met dat stukkie en deed geen hond er iets mee, tintin, tot het rond 1911 ineens groot werd door die pianist Maurice Ravel, geen grap! Dus check, ouwe, soms moet een deuntje gewoon even rustig wachten tot de wereld oren krijgt, sws zonder stress! En hou vast, fam, want er valt nog hopla veel meer te ontdekken aan Gymnopédie No 1, dus jij bent er nog lang niet klaar mee, habibi! Klik lekker op die links hieronder, breezy, en duik er nog dieper in, beest, want daar ligt nog een hele berg extra fissa voor je klaar! Tot snel, kanjer, hou je oren open en je hart zacht, bam!