ERIK SATIE

Normandische snotneus zonder moeder

Wollah, mattie, ik ben op 17 mei 1866 gedropt in Honfleur, Normandië, dus ik ben een echte kustgozer, tintin! Mijn pa was scheepsmakelaar en mijn ma Jane was een Engelse met Schotse roots, maar jonguh, in 1872 ging ze weg toen ik zes was, en dat was keihard klote. Mijn broertje en ik werden gedumpt bij opa en oma in Honfleur, dus ik was een kleine bink die zichzelf maar moest fixen, ouwe. Daarna ging ik van 1879 tot 1882 naar het Conservatoire in Parijs, en die lui trapten me eruit als onbevredigende leerling, breezy gedaan, wat een bak!

Eerst de pianokruk, dan de roem

In 1886 moest ik het leger in, maar ik kreeg bronchitis en ze stuurden me meteen naar huis, lekker bezig, geen zin in dat gemarcheer! Dus ik ging piano rammen in cabaretten op Montmartre, want een mattie moet toch ergens brood vandaan halen, check! In 1888 stond mijn eerste Gymnopédie in het blaadje La Musique des familles, en boem, mijn naam rolde de straat op, gewoon puur beest! Dat was geen grote bom, hoor, maar wel mijn eerste echte stuk op papier, dus ik liep te shinen als een gek, wollah!

Parijs en mijn hok in Arcueil

Montmartre was mijn hood, ouwe, vol kunstenaars, rooksmurrie en gasten die om middernacht nog wakker waren, echt een gekkenhuis! Ik speelde in Le Chat Noir en in Le Lapin Agile, dus ik zat tussen de tofste gozers van de stad, geen grap, jonguh! In 1898 ben ik gevlucht naar Arcueil, ten zuiden van Parijs, een stille uithoek waar ik tot mijn dood heb gehokt, tintin! Elke dag liep ik die hele sjouw naar de stad en weer terug, dus mijn beentjes waren altijd aan het knallen, safe!

Mijn grootste hits, die rustige beesten

Op deze site staat mijn Gymnopedie No 1, en dat ding is gewoon een kalme slow-jam zonder haast, mattie, echt chill! Een zacht pianootje wiegt heen en weer als een hangmat, en jouw hoofd gaat meteen op stand-by, breezy! Ik schreef de Gymnopédies en de Gnossiennes tussen 1888 en 1890, dus ik had in die tijd een lekkere vette flow, wollah! Zelfs Claude Debussy ging mijn eerste en derde Gymnopédie voor orkest fixen, dus die kanjer vond me ook een beest, ouwe!

Zeven pakken en een eigen kerk, jonguh

Ik was een ongelooflijk raar type, check: in 1895 kocht ik van een klein erfenisje zeven precies dezelfde pakken, lekker bezig! Ik was ook componist bij de Rozenkruisers van Joséphin Péladan, maar tussen 1893 en 1895 begon ik gewoon mijn eigen kerk, de Église Métropolitaine d'Art de Jésus Conducteur, tintin! Ja, wollah, ik was zelf de baas van die tent, dus niemand kon me iets wijsmaken, gozer! Ondertussen zoop ik mijn hele leven als een ouwe zeeman, en dat was geen grapje, mattie, dat werd later mijn val!

Laatste rondjes, ouwe

In 1905 schreef ik me nog in op de Schola Cantorum in Parijs, want ik wilde als volwassen kerel nog even leren hoe het echt moest, geen cap! In 1917 maakte ik Parade met Diaghilev, Jean Cocteau en Pablo Picasso, en bij de première brak er een rel uit, wollah, totaal knetter! Gewoon een stel boze mensen die tekeer gingen om muziek, jonguh, dat noem ik pas succes, bro, kanjer! Op 1 juli 1925 ging ik dood in Parijs, 59 jaar oud, aan een kapotte lever, en ik lig begraven in Arcueil, mijn eigen hoekie, safe!

Wat er van mijn gekte overbleef

De Zes, een clubje jonge Franse componisten, zagen mij als hun grote inspiratiebron, dus ik was zowat hun straatmentor, mattie! Ik verzon ook de term musique d'ameublement, meubelmuziek, dus muziek die gewoon op de achtergrond hangt als een lekker bankje, breezy! Sommige mensen noemen me een voorloper van minimalisme, maar of dat echt zo is, daar kan je lang over kletsen, tintin! Hoe dan ook, dat idee van simpel en stil spelen is blijven plakken in de muziek, en dat vind ik echt een kanjer van een erfenis, wollah!

Mijn cadeautje voor jou, gozer

Ik wil jou gewoon even laten chillen, jonguh, zonder stress en zonder gedoe in je kop, check! Zet die Gymnopedie No 1 aan en laat je schouders zakken, want deze muziek duwt je niet, die loopt gewoon met je mee, mattie! Je hoeft niks te snappen van noten of regels, lekker bezig, gewoon luisteren en je gedachten laten dobberen, wollah! Als je daarna denkt dat de wereld iets zachter draait, ouwe, dan heb ik mijn werk gedaan, tintin!