PIANO CONCERTO NO 1 VAN TCHAIKOVSKY
DE BESTE MOMENTEN
Piano Concerto No. 1 in B-flat minor, Op. 23
Yo yo, wat is er, mattie, ik ben Tchaikovsky en ik ga jou de beste momenten uit mijn Piano Concerto No 1 laten horen, wollah, zonder gezeik! Tussen november 1874 en februari 1875 zat ik daar kei hard op te beuken, jonguh, en nu kijk ik terug als een ouwe gozer die nog kippenvel krijgt van die noten, gekkenwerk! Ben jij al nieuwsgierig naar de beste momenten van het Piano Concerto No 1, of ben je nog lekker aan het chillen, fam? Check, ik ben d'r om jou als gids mee te nemen van de ene knaller naar de volgende, broer, dus blijf maar bij me hangen, ik heb je! En als we klaar zijn met die toppers, geef ik je nog tips om het Piano Concerto No 1 zelf verder uit te pluizen, safe, dan ga jij echt los, beest!
---
Vier noten, een hoorn en dan: ciao, tot nooit meer
Yo yo yo, ik trek jou meteen mee in die Allegro non troppo e molto maestoso, mattie, want één hoorn knalt vier noten d'r uit en die akkoorden slaan d'r direct overheen, boem boem, zwaar beest, wollah! En die hoorngozer komt daarna nooit meer terug, jonguh, ghost, spoorloos, terwijl ik gewoon een Oekraïens liedje van een straatzanger pak als hoofdthema, lekker bezig, tintin!
Fluitje van een cent en dan ineens feestje
Ik hou die Andantino semplice eerst lekker breezy, fam, een fluit pakt de melodie en een solo geeft antwoord, chill, geen stress, mashallah! Maar dan duikt er ineens een snel scherzo-achtig stuk op met dat Franse chanson "Il faut s'amuser, danser et rire", check, yalla, dansen, gast, geen gezeur, kanjer!
Vuur onder je kont, Ivan!
Ik ga in de Allegro con fuoco meteen vol gas, ouwe, een Oekraïens liedje "Go on, go on Ivan" dat als een gek door de straten rost, wollah, fakka! Daartussen glijdt dat Russische volkslied "I'm Coming to the Capital" binnen, zacht en tender als een bro die ineens z'n lieve kant flext, en op het eind trek ik dat thema groot en stralend open, sheesh, alles knalt, jonguh!
---
Zo, jonguh, even landen na die rit, want dat concert is een kanjer, wollah! Die ouwe Rubinstein trok eerst zo'n gezicht van 'no way', maar later werd die gozer zelf een grote fan van mijn ding, lekker bezig, tintin! In oktober 1875 ging de bom los in Boston, fam, met Hans von Bülow achter de piano, dat was pas een beest van een première, mashallah! Eerst weggezet als niks, nu blijft het plakken in je kop, breezy, dope toch? Had je lol, mattie, om die beste momenten van Piano Concerto No 1 te checken, of was het gewoon een dikke bom, hè? Maar er zit nog veel meer in Piano Concerto No 1, bro, want ik zat er later weer aan te sleutelen, in 1879 en nog eens in 1888-89, ondanks mijn grote bek, gekke gozer die ik ben! Dus klik op die links hieronder en duik erin, yallah, geen smoesjes, pak jouw eigen ontdekking en ga gassen!