PIANO CONCERTO NO 1 VAN TCHAIKOVSKY
DE BACKSTORY
Piano Concerto No. 1 in B-flat minor, Op. 23
Yo yo yo, mattie, ik ben Tchaikovsky en ik ga jou de backstory van m'n Piano Concerto No 1 vertellen, wollah, recht uit m'n hart! Als ik d'r nu op terugkijk, denk ik: wat een beest van een reis was dat, gekker dan alles wat ik daarna nog heb gefikst, breezy gezegd! Ben jij nieuwsgierig naar de backstory van Piano Concerto No 1, jonguh, of jeukt 't nog niet bij jou, fam? Ik pak jou bij je schouder en loop met je mee van begin tot eind, ouwe, want ik ben hier om jou door heel dat verhaal te gidsen, geen stress, tintin! En als ik klaar ben met kletsen, check, geef ik jou nog lekker veel tips om Piano Concerto No 1 verder te ontdekken, kanjer, dus je blijft echt niet met lege handen achter, mashallah!
---
Bes-mineur? Ewa, maar eerst even Des-majeur
Ewa, mattie: in november 1874 ga ik zitten ploeteren, en op 21 februari 1875 staat die bende, klaar, safe, lekker gewerkt! De hoofdtoonsoort is bes-mineur, ouwe, zwaar en donker als een kelder zonder lampje, wollah! Maar die intro? Zit in Des-majeur, jonguh, dus ik bel eerst bij 't verkeerde adres aan, dikke troll, fam! Jij denkt: donker stuk, dus donker begin, nee hè, eerst lekker breezy het zonnetje en pas daarna klem ik jou vast, check!Kerstavond: Rubinstein trekt m'n werk door de shredder
Kerstavond 1874 loop ik met die partituur onder m'n arm naar Nikolai Rubinstein, trots als een pauw, mattie, wat een kanjer van een moment! Het verhaal gaat dat hij zei dat 't zo slecht geschreven was dat 't niet meer te redden viel, au, lowkey brute woorden, wollah! Welke woorden precies? Niemand weet het, ouwe: de ene versie roept waardeloos en onspeelbaar, de andere onbeholpen, ordinair en nagedaan, chaos, fam! Wel gooit hij erbij dat ik 't kon aanpassen, dus hij trapt me niet helemaal de deur uit, jonguh, check!'Ik verander geen noot' (spoiler: toch wel)
Ik snauw terug dat ik geen enkele noot ga veranderen en dat ik 't precies zo laat drukken als 't daar ligt, boeien, stoer als een beest, mattie! Maar ewa, m'n woord houden? Nee, bro: in 1879 trek ik de pianopartij nog eens recht, lekker bezig, hè! En in 1888-89 ga ik d'r weer in zitten knutselen, ook aan de finale, grote bek en kleine daden, loesoe! De versie die jij nu hoort is die van 1888-90 met een cut in de finale, dus ik had mooi m'n mond vol, haha, niet doorvertellen, gozer!Drie namen op één stuk, wie wil 'm hebben?
Eerst wou ik 't aan Rubinstein opdragen, kijk, zacht van binnen, mattie, tintin! Dan krabbel ik in 't handschrift de naam van Sergey Taneyev erop, flex, m'n boy, check! Uiteindelijk gaat 't naar Hans von Bülow, wollah, derde keer goed, ouwe! Drie namen op één stuk, jonguh, dat is vaker wisselen dan een gast z'n profielfoto, bizar!Boston, baby: première aan de andere kant van de plas
Op 25 oktober 1875 gaat de première dus niet in Rusland, mattie, maar in de Music Hall in Boston, wat een plot, wollah! Hans von Bülow zit achter de piano en Benjamin Johnson Lang staat te dirigeren, twee kanjers samen, bro, vet! Bülow speelt met 't orkest van de Harvard Musical Association, jonguh, keihard gedaan, lit! Waarom Boston? Het verhaal gaat dat 't was om uit 't gedoe in Moskou te blijven, maar niemand weet het echt, ouwe, dus geen hand in 't vuur, ewa!Rusland pakt 't ook, en wie staat daar te zwaaien?
Op 13 november 1875 trekt Sint-Petersburg aan, mattie, met Gustav Kross achter de toetsen en Eduard Nápravník voor de band, safe! Op 3 december 1875 volgt Moskou, jonguh, Taneyev op piano en wie staat te dirigeren? Nikolai Rubinstein zelluf, wollah, plot twist! Die gast die m'n werk eerst afknalde, wordt later juist een echte voorvechter ervan, ewa, van hater naar fan! Dus de boze man van Kerstavond wordt m'n hypeman, bizar, fam, check!Drie afleveringen, één serie
Check, een deel is gewoon een hoofdstuk, mattie, net een aflevering van je serie: één verhaal, drie afleveringen, elke keer ander tempo en andere vibe, loesoe! Aflevering één heet Allegro non troppo e molto maestoso, breed en statig, bro, en daar zit een cadens in, da's je solomoment waar de pianist helemaal los mag gaan, wollah! Aflevering twee is Andantino semplice, de chill-aflevering waar je even kan ademen, en dan knalt er ineens een vlot stukje tussendoor, sws gekkenhuis, ouwe! Aflevering drie is Allegro con fuoco, vuur, jonguh: een Oekraïens liedje ("Go on, go on Ivan") wisselt af met een Russisch volksliedje ("I'm Coming to the Capital"), en aan 't eind krijgt dat tweede liedje een grote, stralende glow-up, zwaar beest!Jurgenson drukt 't in drie rondes
Jurgenson brengt in mei 1875 een versie voor twee piano's uit, mattie, dus twee gasten achter twee klavieren, lekker bezig! In oktober 1875 volgen de orkestpartijen, ewa, da's de bladmuziek voor de hele band, jonguh, check! De volledige partituur laat op zich wachten tot augustus 1879, wollah, bijna vier jaar later, traag als een slak met kater, fam! Dus 't ding rolt in drie happen de wereld in, kanjer, en ik zit ondertussen gewoon te chillen, tintin!Een band met vier hoorns en een pianist die zweet
In de band zitten vier hoorns, drie trombones, pauken en strijkers, mattie, een hele crew, dus dat dreunt keihard, bro! De solopiano gaat van sierlijke figuurtjes tot dubbele octaven, ouwe, vingers die flexen als een beest op de sportschool, wollah! Tussendoor komt een verlegen melodie langs bij de houtblazers, schattig als een gast die z'n crush groet, jonguh, zo zacht, ewa! Het hele ding duurt zo'n 35 minuten, fam, dus pak snacks en ga zitten, check!Carnegie Hall: ik loop daar gewoon binnen
In 1891 sta ik voor de band bij 't openingsconcert van Carnegie Hall, mattie, grote stad, grote zaal, vet, wollah! Ik ben geboren op 7 mei 1840 in Votkinsk, ouwe, en in 1893 gaan m'n lichtjes uit in Sint-Petersburg, dus dit concert is m'n visitekaartje, check! Zet 'm op, jonguh: eerst die intro in Des-majeur, en dan vliegt de rest je om de oren, ewa, gratis massage voor je trommelvliezen! En Rubinstein? Die zegt eerst nee en wordt later m'n grootste fan, bro, dus als 't daar kan, kan 't bij jou ook, safe!---
Ewa mattie, daar sta je dan, helemaal aan het eind van m'n Piano Concerto No 1, van die kerstavond-ravage tot die premiere in Boston in oktober 1875, wollah, wat een rit, jonguh! Eerst gooit Rubinstein m'n werk bij het vuil, fam, en later staat diezelfde gozer als kampioen voor dat ding te schreeuwen, kei gek toch? Zo gaat dat, check: eerst iedereen grote bek, dan iedereen meezingen, lekker bezig, tintin! Dus zeg 't eerlijk, bro, vond je 't wat, die backstory van Piano Concerto No 1, of zit je nog steeds te knipperen als een uil, breezy? Maar hou je vast, ouwe, want dit is nog lang niet alles, er zit mega veel meer in dit beest! Die liedjes uit Oekraïne en Rusland, die drie delen met elk hun eigen gekkigheid, die aanpassingen die ik later nog doe, safe, daar kun je zó een middag in wegzakken, mashallah! Dus niet lullen maar klikken, mattie, op die links hieronder, en duik er zelf in voor nog meer Piano Concerto No 1, fissa, ewa, go go go!