PYOTR ILYICH TCHAIKOVSKY

Wollah, een jurist-in-wording met pianohandjes

Yo jonguh, check: ik ben geboren op 7 mei 1840 in Votkinsk, ergens in de Vyatka-provincie, ver weg van alles, lekker afgelegen, tintin! Mijn pa Ilya was mijnbouwingenieur, dus bij ons thuis ging het over stenen en gaten in de grond, niet over mooie melodietjes, ouwe! Toen ik veertien was ging mijn mam dood aan cholera in 1854, dat was een mega pijnlijke klap, mattie, echt zwaar. Daarna ging ik van 1850 tot 1859 naar de Imperial School of Jurisprudence in Sint-Petersburg, dus ik was gewoon een nette wetboekgozer met heimelijk muziek in z'n kop, breezy toch?

Van wetboek naar noten: de grote switch

Ik dacht op een dag: laat die paragrafen maar zitten, ik ga voor de muziek, en die keuze was een beest van een move, wollah! In 1862 stapte ik naar het net geopende Conservatorium van Sint-Petersburg, met Anton Rubinstein als leraar, een kanjer die je niks cadeau deed. In 1865 was ik klaar daar, diploma op zak, en ik was geen wetsgozer meer maar een echte componist, lekker bezig, jonguh! Later schreef ik Romeo and Juliet, een fantasie-ouverture uit 1869, dus geen ballet, hè, niet gaan lopen mekkeren, check!

Moskou: mijn werkplek en m'n sponsor op afstand

Op 13 september 1866 pakte ik een baan op het gloednieuwe Conservatorium van Moskou, dus ik was ineens de kersverse docent in de stad, mattie! Daar bleef ik hangen tot november 1878, en dan ben je gewoon een vaste waarde in de buurt, tintin! Tussendoor kwam er een rijke madam, Nadezhda von Meck, die me vanaf eind jaren 1870 geld bleef pompen, en wij schreven veertien jaar lang brieven, wollah! Zij stuurde de poen, ik de noten, dus eigenlijk was zij mijn persoonlijke geldkanjer zonder dat we elkaar hoefden te zien, ouwe, geniaal toch?

De hits waar je zo van achterover valt

Swan Lake ging in première op 4 maart 1877 in het Bolshoi Theatre in Moskou, met choreografie van Julius Reisinger, en die zwanen waren gewoon een vette vibe, jonguh! The Nutcracker kwam op 18 december 1892 in het Mariinsky Theatre, samen met de opera Iolanta, dus die avond was dubbel feest, lekker bezig! Dan heb je Piano Concerto No 1, dat begint met zo'n knallende, brede opening dat je denkt: wie komt hier binnenstormen, wollah, een beest van een piano! En Symphony No 6, de Pathétique, is mijn diepe, donkere moment, mattie, daar gaat je hart helemaal los, check, geen grap!

Mijn bruiloft van drie maanden: een totale flop

Op 18 juli 1877 trouwde ik met Antonina Milyukova, en ik dacht: komt goed, breezy, maar nee hoor, kompleet de mist in! Al op 6 oktober 1877 was het afgelopen, dus dat huwelijk hield het nog geen vol seizoen uit, ouwe, wat een drama! Ik voelde me daarna totaal geradbraakt, mattie, dat was echt een zware klap in mijn leven. Gelukkig bleef de muziek me overeind houden, want die zat altijd in mijn kop, tintin, mijn trouwste maat!

Mijn laatste jaren: New York, de Pathétique en de grote klap

Op 5 mei 1891 stond ik in New York om mijn Coronation March te dirigeren bij de opening van de nieuwe Music Hall van Carnegie, jonguh, gewoon in Amerika met een stokje! Op 28 oktober 1893 dirigeerde ik zelf de eerste uitvoering van Symphony No 6, de Pathétique, dus ik stond erbij toen ie voor het eerst klonk, wollah! Op 6 november 1893 ging ik dood in Sint-Petersburg, 53 jaar oud, officieel door complicaties van cholera, kanjer. Het verhaal gaat dat ik onbewust gekookt water miste, maar sommigen zeggen dat het anders zat, en dat is nooit bewezen, dus niemand weet het zeker, mattie, echt!

Mijn nalatenschap: ik ben nog steeds overal

Mijn ballet The Sleeping Beauty ging op 15 januari 1890 in première in het Mariinsky Theatre, en samen met Swan Lake en The Nutcracker is dat een vette trio, check! Mijn 1812 Overture klonk voor het eerst op 20 augustus 1882 op een tentoonstelling in Moskou, en die knalt nog steeds door de speakers, wollah! Mensen over de hele wereld draaien mijn muziek nog altijd, ouwe, dus ik ben nooit helemaal weg, jonguh! Zelfs wie nooit een noot klassiek heeft gehoord kent vaak een stukje van mij, tintin, dat noem ik pas echt een beest van een carrière!

Wat ik jou wil meegeven, mattie

Ik wil dat je gewoon even gaat zitten en luistert, zonder gedoe, lekker bezig, breezy! Zet Swan Lake of The Nutcracker aan en laat die melodieën in je kop kruipen, jonguh, die blijven hangen! Voel je boos, blij of verdrietig, dat mag allemaal, want mijn muziek snapt het, wollah! Dus pak je koptelefoon, check de Pathétique en vertel me straks of je net zo'n kanjer-kippenvel kreeg als ik, ouwe!