GOLDBERG VARIATIONS VAN BACH
'ARIA'
Goldberg Variations, BWV 988

Yo yo yo, wollah, hier is Bach, jonguh, en ik ga jou fissa de Aria uitleggen, 't openingsding van mijn Goldberg Variations! Even rustig zakken, ouwe, want hier begint alles, no cap, en 't blijft hangen in je kop als een beest! Ben jij nieuwsgierig naar die Aria, mattie, of zit je daar gewoon chill te knikken? Ik ben d'r om je zelf door elk detail te loodsen, gozer, geen stress, ik heb je rug, breezy! En als ik klaar ben met de Aria, geef ik je nog lekker veel tips om de rest van de Goldberg Variations te checken, tintin, dus blijf hangen, fam!
---
Zet je oren open, mattie
Wollah, check: ik schrijf dit voor één klavecimbel met twee klavieren, dus geen band, geen koor, gewoon één beest achter twee rijen toetsen, jonguh! Op de titelpagina staat dat klavecimbel, maar tegenwoordig draaien ze 'm ook massaal op piano, dus geen stress, fissa afspelen en klaar, sws! Hou je rechterhand-oor bij de melodie bovenin, want die zingt en kronkelt als een gozer die zich bewijst voor de hele wijk. En onderin loopt de bas rustig mee, als een ouwe chauffeur zonder haast, want daar hangt straks alles aan, lekker bezig!Waarom heet 't Aria, kanjer?
Aria noem ik 'm omdat die bovenstem zingt als een boy onder de douche, alleen dan mét techniek, tintin! Dat deuntje had ik al in 1725 liggen in 't notenboekje voor Anna Magdalena Bach, dus 't is geen vers broodje, mattie, 't is oude liefde! Ik zet 'm helemaal vooraan, en aan 't eind pak ik 'm weer terug als Aria da Capo e fine, rondje klaar, breezy! Die naam Goldberg plak ik er zelf niet op, ouwe, die komt uit dat Forkel-verhaal, ik noem 't gewoon Clavier-Übung, jonguh!Variaties, ik doe lekker anders
Een standaardvorm? Mooi niet, gozer, ik ga voor dertig variaties in tien groepjes van drie, met in 't midden een Franse ouverture als nummer 16, serieus een beest! Elke derde variatie is een canon, van de unisono bij nummer 3 tot de none bij nummer 27, dus 't zit strak in elkaar, wollah, geen rommel! Maar eerst de Aria zelf, en die knip ik voor jou in vier stukjes: de baslijn, de versierde melodie, de sarabandepas en de terugkeer, check! Ik duik zo in elk stukje, dus blijf zitten, fam, want dit wordt een avontuur, geen grap!Deel 1: De bas houdt de tent overeind
Yo, eerst die baslijn, mattie, want alle dertig variaties volgen niet de melodie maar de bas en de akkoorden, snap je, da's 't geheime wapen! Hij loopt rustig en strak door, zonder gedoe, als een kanjer die nooit te laat komt, sws. De stemming is kalm en stevig, dus je voelt gewoon: hier staat een fundament, jonguh, hier valt niks om! Zet dit stuk dus goed in je kop, ouwe, want straks hoor je 'm in alles terug, fissa gezegd!Deel 2: De melodie gaat los met de glitter
Dan komt de melodie erbovenop, gozer, en die zit helemaal vol versiering, wollah, elke noot krijgt een jasje aan! Het klinkt als zingen met een tikkie drama, lekker bezig, alsof elke zin nog even een draai maakt voor de camera. Let op hoe zacht en soepel die lijn beweegt, mattie, want de stemming blijft mooi en rustig, geen haast, geen stress! Dat versierde gedoe is mijn handtekening, breezy, en ja, 't is volledig bedoeld om je oren te verwennen, tintin!Deel 3: Sarabande, de dans in slowmotion
Samen vormen die twee een sarabande, bro, een dans in drie kwart, dus één-twee-drie, één-twee-drie, rustig wiegen op je stoel, jonguh! De toonsoort is G-majeur en dat voelt warm en open, fam, als zon op je gezicht na een lange dag. Later in de reeks draai ik pas naar g-mineur, dus hier hoor je nog niks donkers, beest, geniet ervan! Dit is 't gevoel waarmee ik jou laat beginnen, ouwe, relaxed en statig, geen gekke sprongen, gewoon smooth!Deel 4: Rondje terug, zelfde plek, ander jij
Na dertig variaties komt de Aria gewoon terug, kanjer, nadat de laatste, de Quodlibet, nog even volksliedjes door elkaar gooit, onder andere 'Kraut und Rüben', wollah! Dezelfde noten, maar jij hoort ze heel anders, mattie, want je bent een hele reis verder, dat is pas magie, sws! Glenn Gould nam 't werk op in 1955 en nog eens in 1981, dus zelfs die gozer kon niet stoppen met terugkomen, lekker bezig! Zo sluit ik de cirkel, ouwe, begin en einde, hetzelfde deuntje, maar nu met een lading herinneringen, tintin!Druk op play, jonguh
Nu jij, mattie: druk op play en laat die Aria lekker over je heen rollen, fissa, geen excuses! Denk onderweg even aan die bas onderin, die versierde melodie bovenop en die sarabande-wieg, check! En als je merkt dat je vanzelf mee gaat wiegen, wollah, dan weet je dat 't werkt! Ik hoop dat jij deze reis door mijn Aria net zo vet vindt als ik toen ik 'm maakte, breezy, tot de volgende, kanjer!---
Yo mattie, was 't lekker bezig of wat, die luistergids over de Aria uit de Goldberg Variations, jonguh? Wollah, ik hoop dat je oren nu staan te trillen als een telefoon op trilstand, fissa! Maar hou je vast, gozer, want er zit nog zóveel meer in dit beest van Goldberg Variations, en ik heb pas één klein plakkie van de taart gesneden! Mijn eigen exemplaar dook in 1974 op, en daar staan veertien canons in op die bas, BWV 1087, geen grap, tintin! Glenn Gould speelde 't in 1955 en in 1981 nóg een keer, dus die ouwe kon er ook niet genoeg van krijgen, breezy! Dus klik op die links hieronder, kanjer, en duik er verder in, sws! Ik zie je daar, bro, en neem je luisterbenen mee, want we gaan nog diep, fam!
