APPASSIONATA VAN BEETHOVEN
'I. ALLEGRO ASSAI'
Piano Sonata No. 23 in F minor, Op. 57 ("Appassionata")
Yo yo yo, wollah, ik ben Beethoven, jonguh, en ik ga jou nu die Allegro assai uit de Appassionata helemaal uit de doeken doen, tintin! Ben jij een beetje nieuwsgierig, mattie, of ligt jouw hoofd nog te pitten, want wil je weten wat er allemaal speelt in die I. Allegro assai, ouwe? Check, ik ben hier om jou bij je schouder te pakken en door elk hoekje en gaatje van die I. Allegro assai te loodsen, breezy, geen stress, gast! En als ik je alle details van dat eerste deel heb gegeven, gooi ik er nog een rits tips achteraan om de Appassionata zelf verder te gaan checken, lekker bezig, kanjer, no cap!
---
Zo luister je, bro: één kist, twee handen, nul excuses
Ayo akhi, check: dit hele ding speel je op één piano, solo, geen band, geen orkest, dus alles wat je hoort komt uit die twee handen, safe! Links gromt de onderwereld, rechts rennen de vingers rond als kippen zonder kop, dus blijf die twee bruhs in de smiezen houden, fissa! Let op het volume, gast: eerst fluister ik je oor in, dan mep ik de toetsen alsof ze me doekoe schuldig zijn, dope! En die rollende, wiegende beweging in 12/8 laat je gewoon over je heen gaan, mán, want zo'n draaikolk in f-mineur stopt voor niemand, bizar!Waarom 'assai'? Omdat 'gewoon snel' me te lauw was
Ik plak Allegro assai erboven, yo, en dat 'assai' is zoiets als 'heel erg', dus niet gewoon vlot maar gas erop tot de bodem, kei! Een gewoon Allegro is een gozer die rustig naar school fietst, maar dit is een gast die op een gejatte scooter door rood knalt, sws! Ik zat van 1804 tot halverwege 1806 aan dit beest te klooien, en in mijn handschrift staan zóveel doorhalingen dat het een slagveld lijkt, lit! Die titel is dus geen versiering, mattie, maar een waarschuwing op de verpakking: dit pakket gaat los en jij blijft niet chill zitten, de max!De vorm: sonatevorm, geen gedoe
Ik kies voor de sonatevorm, ouwe, geen losse flodders, want ik wil een gevecht met een begin, een midden en een nasleep, bam! Dat zijn vier stukken: eerst de expositie waar ik de bende voorstel, dan de doorwerking waar ik alles door elkaar smijt, dan de reprise waar de boel terugkomt, en dan nog de coda, ewa! Onderweg doet een Napolitaans akkoord een serieuze klus in het geraamte van het stuk, net een geheime stalen balk, helemaal safe, jonguh! Pak een bakkie en ga zitten, fam, want ik loop ze hierna één voor één af en het wordt een rit zonder remmen, tjonge!Deel 1: De expositie, ofwel de rustige buurt die niet rustig blijft
Ik open in f-mineur, check, en meteen voel je druk onder de grond, alsof er iets onder de stoeptegels zit te broeien, kei eng! Het staat op Allegro assai, maar het begint zo zacht dat je denkt dat ik pit, nope bro, ik ben gewoon aan het opladen, wollah! Dan barst het los, het volume knalt omhoog en er komt een tegenstem bij die minder op een spook lijkt en meer op een lichtpuntje, even maar, dope! Zo laat ik twee kanten zien, de stille dreiging en het gevecht ertegen, en de stemming wipt heen en weer als een basketbal op de Zuid-as, fissa!Deel 2: De doorwerking, ofwel ik gooi de hele speelgoedkist leeg
Hier pak ik mijn thema's en gooi ze in de wasmachine, yo, en ze komen eruit gekreukt, verfomfaaid en een stuk bozer, lekker gestoord! De toonsoorten schuiven onder je voeten weg als een trap in een horrorfilm, dus je weet niet meer waar de grond zit, mattie, hoofdpijn! De stemming gaat van bezorgd naar paniek, en ik hou jou intussen bij je kraag vast zodat je nergens heen kan, bruh, geen ontkomen aan! Het wordt luider, wilder en drukker, dus denk je dat het niet erger kan, wacht dan maar even af, ouwe, safe!Deel 3: De reprise, ofwel thuiskomen en je huis staat op zijn kop
Dan komt dat eerste thema terug, ewa, en je herkent 'm meteen, maar na al die heisa klinkt 'ie als een buurman die je kent en die ineens wel heel boos kijkt, gadver! Alles komt weer langs, het stille stuk, de uitbarsting, dat lichtpuntje, maar het voelt allemaal zwaarder, gast, alsof de rugzak vol bakstenen zit, kei zwaar! Het is thuiskomen na een lange dag en dan merken dat de koelkast leeg is en de wifi eruit ligt, treurig maar episch, wallah! Maar denk niet dat ik nu ga stoppen, mán, want ik heb nog een heel lange staart achter de hand, bam bam!Deel 4: De coda, ofwel ik kan niet stoppen en dat vind ik prima
Mijn coda is ongewoon lang, bro, normaal is dat een snel buiginkje, maar ik blijf doorrazen alsof ik de microfoon niet wil afgeven, kei! Die arpeggio's klinken alsof ik ter plekke aan het freestylen ben, akkoorden die over de toetsen buitelen, geen plan, alleen vuur, lit! Het tempo blijft heftig en de stemming zakt van woedend naar uitgeput, want deze sonate eindigt in tragiek en niet in een feestje, ouwe, zero confetti! Dus sterven de laatste klanken weg en denk jij, wat was dat nou, jonguh, dan heb je het precies goed gehoord, safe!Druk op play en hou je vast
Nou bro, nu is het aan jou: druk op die play-knop en laat je meesleuren, yo, geen smoesjes, geen gezeik! Denk onderweg aan wat ik je vertelde, de stilte, de klappen, het gekke gedoe in het midden en die eindeloze coda, gast, dan voel je alles dubbel, dope! Koptelefoon op, licht uit en laat die storm in f-mineur over je heen rollen, akhi, echt next level! Ik hoop dat mijn Allegro assai jou net zo opjaagt als mij toen ik 'm bedacht, ouwe, want dat was voor mij echt de max, wollah!---
Wollah, jonguh, was dat geen lekker ritje door de I. Allegro assai van de Appassionata, of had ik je te hard bij je nekvel gepakt, ouwe? Check, mattie, dit was maar het voorportaal, want er zit nog een hele stapel beest in die sonate waar ik je nog niet doorheen heb gesleurd, tintin! Er staan nog twee delen te wachten, gozer, en die gaan net zo hard los als dit eerste, geen grap, safe! Dus niet lauw blijven hangen, bro, fissa, klik op die links hieronder en duik er lekker dieper in, breezy! Dan ga je mijn sonate straks ook anders horen, kanjer, en dat is dope, ik zweer het je!