Sicilië-snitch pakt dorpsbitchfight uit bij het Cavalleria rusticana Intermezzo van Mascagni
De luistergids

Strijkers op je trommelvlies, geen koper in de buurt, neef!

Ewa luister goed, drerrie, als je Cavalleria rusticana Intermezzo aanzwengelt moet je echt niet wachten op toeters of trommels, want ik heb al dat luidruchtige koper, hout en slagwerk gewoon keihard de deur gewezen, wollah! Hoe ga je anders die zieke spanning voelen op dat lege dorpsplein, mattie, als ik niet eerst die strijkers solo laat fluisteren alsof ze op kousenvoeten door de wijk sluipen, tantoe smooth?! Later schuiven alleen die harp en dat dikke pijporgel vanuit de kerk erbij, a sahbi, precies genoeg om je kippenvel tot op je botten te geven zonder dat iemand hoeft te schreeuwen, kaolo meesterlijk! Je moet dus met je ogen dicht achterover leunen, gap, en puur focussen op hoe die violen, harp en dat orgel samen één gouden deken over je hoofd trekken voordat de pleuris uitbreekt, geen spang!

Waarom die naam zo heet, broer? Omdat het middenin knalt!

Faka met al die gasten die denken dat mijn meesterwerk een opening of afsluiter is, jonguh, ik noemde het niet voor niets Intermezzo uit Cavalleria rusticana, oftewel Intermezzo sinfonico in mijn originele partituur, tintin! Dat betekent gewoon letterlijk een muzikaal tussendoortje midden in die eenakter over boerse ridderschap van Giovanni Verga, ouwe, precies op twee derde van het verhaal terwijl iedereen braaf in de kerk zit, lekker bezig toch?! En nee, dushi, ik deed nooit aan die saaie opusnummers op mijn opera's plakken, ben je helemaal betoeterd, zo'n gruwelijke titel van zichzelf zegt toch al alles wat je moet weten, beest! Later hebben ze er met Latijnse of Italiaanse tekst van Piero Mazzoni zelfs nog de bijnaam Ave Maria op geplakt voor solo-stem, strijder, maar voor mij blijft het gewoon die rauwe adempauze voor het messengevecht, echt serieus!

Geen sonate of rondo, gewoon één strakke klapper, mattie!

Wollah, het kiezen van de vorm voor Cavalleria rusticana Intermezzo was me toch een partij lijp avontuur, neef, want wie heeft er tijd voor een ingewikkelde sonate of eindeloze rondo als de messen al geslepen zijn?! Ik hield het gewoon bij één superstrak orkestraal deel van maar achtenveertig maten, drerrie, met het gordijn wagenwijd open zodat je naar dat verlaten Siciliaanse plein zit te staren, tantoe filmisch! We tikken hier alleen even snel de opbouw aan, gap, maar zet je schrap, want ik ga je zo meteen stap voor stap door de twee grote blokken van mijn kraker heen sleuren, geen grap! Dat wordt een gruwelijke rit door al mijn muzikale trucjes heen, a sahbi, dus hou je vast aan je stoel voordat je compleet weggeblazen wordt door mijn genialiteit, kaolo gezellig!

Sectie 1: Zachtjes binnenwandelen op het lege plein, ouwe!

Check die eerste helft van Cavalleria rusticana Intermezzo dan, broer, ik trap af op een superchille Andante sostenuto in F-groot en driekwartsmaat, zo rustig kabbelend dat je bloeddruk meteen tien punten zakt, wollah! Terwijl de dorpsbewoners binnen paasfeest vieren, mattie, leggen mijn strijkers in hun eentje een dromerige sfeer neer die voelt als warme zon op een oude stenen muur, tantoe lekker! Geen wilde tempowisselingen of rare toonsoortsprongen hierzo, dushi, gewoon één lange, gedragen ademhaling die langzaam opbouwt terwijl de stilte op het plein bijna pijn doet aan je oren, tintin! Je voelt aan alles dat deze vrede veel te mooi is om waar te zijn na al dat overspel en verraad van daarnet, gap, alsof ik je eerst even een knuffel geef voordat de ellende begint, echt ziek!

Sectie 2: Orgel en harp gooien de hemel open, strijder!

En dan, precies als je denkt dat het niet mooier kan in Cavalleria rusticana Intermezzo, neef, knal ik in dit tweede deel ineens die harp en dat pijporgel erbij terwijl we nog steeds strak in F-groot en Andante sostenuto blijven hangen, kaolo machtig! Die melodie klimt omhoog met zo'n bizar diepe emotie, a sahbi, dat het hele Teatro Costanzi in Rome op 17 mei 1890 onder dirigent Leopoldo Mugnone compleet uit zijn plaat ging en om een bisnummer schreeuwde, geen spang! Zelfs regisseurs als Martin Scorsese in Raging Bull en Francis Ford Coppola in The Godfather Part III konden niet van deze hemelse climax afblijven, drerrie, al gaat mijn opera natuurlijk nul komma nul over de maffia, jonguh! Voor je het weet sterft de laatste van die achtenveertig maten zachtjes weg, ouwe, en laat ik je met tranen in je ogen achter precies op het moment dat de kerk uitloopt voor dat fatale duel, beest!

Knal op die afspeelknop en laat je meesleuren, gap!

Ewa vooruit, mattie, nu nodig ik je uit om Cavalleria rusticana Intermezzo lekker zelf te gaan ervaren met die oortjes van je op maximaal volume, wollah! Ram op die afspeelknop, strijder, en laat je helemaal onderdompelen in mijn gouden geluidsbad zonder ook maar één seconde afgeleid te raken, tantoe belangrijk! Hou tijdens het luisteren misschien even in je achterhoofd wat we net allemaal besproken hebben over dat lege plein en die achtenveertig maten, neef, dan komt elke noot nog tien keer harder binnen, kaolo gruwelijk! Ik hoop echt dat je deze reis door mijn Cavalleria rusticana Intermezzo net zo bizar spannend vindt als ik toen ik het eind 1888 en begin 1889 in elkaar sleutelde, a sahbi, genieten geblazen!