REQUIEM VAN MOZART
'INTROITUS'
Requiem in D minor, K. 626
Yo joh, ik ben Mozart, en ik ga jou nu fissa die Introitus uit m'n Requiem uitleggen, mashallah! Eerst even stilstaan, bro, want dit is geen muziekje voor tussendoor, dit is eeuwige rust, zo diep dat je hoofd gewoon gaat draaien, wollah! Ben jij nieuwsgierig naar die Introitus, gast, of wat, zeg het me eerlijk, habibi? Ik loods je er helemaal doorheen, mattie, stap voor stap en elk detail, geen gedoe, ik sta er voor je, akhi! En daarna gooi ik nog een stapel tips op tafel om de rest van dat Requiem te kraken, jonguh, dus blijf lekker hangen, yallah!
---
Zo moet je luisteren, mattie
Yo mattie, check: ik pak je even bij je schouder, want dit ding is geen achtergrondmuziekje bij de shoarma, wollah! Spits eerst je oren op de bassethoorns en fagotten, jonguh, want die nemen de plek in van de vrolijke houtblazers, dus zwaar en donker, geen piepers in de buurt! Daaronder rommelen trompetten, trombones en pauken, plus orgel en strijkers, en zeg maar dat het één grote kelder vol spoken is, beest, maar dan wel een lekker bezig kelder! Bovenop komen vier solisten en een heel koor, dus luister gewoon wie waar vandaan komt, ouwe, en je bent al een kanjer zonder diploma, tintin!Waarom heet dit ding Introitus?
Simpel, bro: de Introitus is de eerste in de rij, de voordeur van het hele Requiem, dus ik noem het ding naar waar het staat, breezy! Daarna volgen Kyrie, Sequenz, Offertorium, Sanctus, Benedictus, Agnus Dei en Communio, een hele sliert, ouwe, en samen duurt dat zo'n vijftig minuten, wollah! Dus eerst die deur open, fissa, anders sta je buiten te kleumen als een gozer zonder jas, safe! En de eerste woorden zijn 'Requiem aeternam', eeuwige rust, dus je snapt dat die ingang meteen zegt: chill nu maar even, jonguh, lekker bezig!Gewoon mijn eigen ding
De vorm kiezen was een avontuur op zich, jonguh, want dit is iets heel anders dan het gewone werk, wollah! Ik hak het in drie stukken die lekker in elkaar overlopen, bro: eerst het donkere begin, dan het koor met die eeuwige rust, dan de overstap naar het Kyrie, tintin! Alles begint in d-mineur, ouwe, en dat Kyrie waar ik doorheen knal staat ook in d-mineur, dus de hele boel blijft hangen in het donker, check! Ik tik ze hier alleen aan, mattie, maar in de volgende drie stukjes duik ik er één voor één in, dus hou je vast, beest, dit wordt een knaller!Deel 1: Het donkere begin, ofwel de kelderdeur kraakt
Het tempo is Adagio, dus slomer dan een gozer die op de bus staat te wachten, en de toonsoort is d-mineur, check, check! Hier hoor je vooral de bassethoorns en fagotten zwaar doen, jonguh, en dat is geen toeval, want fluiten en hobo's staan niet eens op de gastenlijst, wollah! De sfeer is een lege kerk om middernacht, ouwe, en niemand die hier wil dansen, zero, nada, breezy! Mijn tip: doe je ogen dicht en tel niet mee, bro, laat dat gewicht maar op je schouders zakken, lekker bezig!Deel 2: Het koor komt binnen, eeuwige rust voor de hele straat
Dan komt het koor erbij met 'Requiem aeternam', eeuwige rust, en ineens is het geen los orkestje meer, mattie, maar een muur van stemmen, tintin! In het Requiem zitten ook vier solisten, sopraan, alt, tenor en bas, dus hou je oren open voor die losse stemmen, beest, soms staan ze heel alleen op de dansvloer! De stemming blijft rustig en ernstig, geen stress en geen gejaagd gedoe, want het Adagio blijft stromen als stroop, jonguh, bizar rustig! Stel je voor dat een hele straat tegelijk zachtjes zegt dat iedereen nu mag rusten, ouwe, gewoon kippenvel, wollah!Deel 3: De overstap naar het Kyrie, geen pauze, gewoon gas
Aan het eind loopt de Introitus recht door in het Kyrie, jonguh, zonder pauze om even te gaan plassen, ouwe! Dat Kyrie is Allegro, dus ineens gas erop, fissa, maar nog steeds d-mineur, dus de kleur blijft pikdonker, check! Dat is de plot-twist, bro: van slome sloffen naar snelle benen zonder dat ik de toonsoort verander, tintin, lekker gek! Dus zodra je dat tempo voelt trekken, weet je dat de deur van het eerste stuk dicht is en het volgende al staat te schreeuwen, wollah, beest!Nu jij, drukken die knop
Nou gozer, nu ben jij aan de beurt: zet de Introitus aan en laat je helemaal onderdompelen, jonguh! Druk op play, doe je koptelefoon op en vergeet je telefoon, mattie, want dit is geen scrol-muziek, wollah! Denk onderweg aan wat we hebben gezegd, de donkere instrumenten, het koor en de overstap, dan ben je een kanjer, ouwe, lekker bezig! Ik hoop dat je de reis door mijn Introitus net zo heftig vindt als ik toen ik hem maakte, beest, tintin!---
Yo jonguh, laatste ronde, ik pak je nog één keer bij je schouder, wollah! Vond je het lekker om te leren hoe je de Introitus uit het Requiem moet checken, of zat je erbij als een zoutzak, mattie? Die Introitus knalt zo door naar het Kyrie, Allegro in d-mineur, dus de rit is nog lang niet klaar, breezy! En echt, ouwe, er valt nog zat te ontdekken in dat Requiem, geen grap, tintin! Ik ben op 5 december 1791 in Wenen doodgegaan met dat ding nog onaf, dus er zit een heel verhaal achter, gozer! Neem het Lacrimosa, waar m'n pen na acht maten stopt, daar krijg je koude rillingen van, kanjer, serieus! Muziek over eeuwige rust blijft lekker lang in je kop hangen, beest, dat merk je vanzelf als je 'm morgen weer opzet! Dus klik op die links hieronder en ga lekker los op de rest van het Requiem, lekker bezig, yallah!