REQUIEM VAN MOZART
'DIES IRAE'

Requiem in D minor, K. 626

Mozart presenteert een luistergids voor Dies Irae uit zijn Requiem
Yo yo, jonguh, ik ben Mozart, en ik ga jou zo lekker uitleggen wat er allemaal knalt in het Dies Irae uit mijn Requiem, wollah! Zo'n stuk blijft dagen in je kop rondspoken, mattie, dus even rustig naar binnen kijken is geen gekke zet, tintin. Ben jij nieuwsgierig naar hoe dit beest van een Dies Irae echt in elkaar steekt, of ben je nu al aan het afhaken, ouwe? Ik ben er gewoon om je bij je nek te pakken en door elk detail heen te loodsen, stap voor stap, geen gedoe, lekker breezy, kanjer! En als ik klaar ben met het Dies Irae, gooi ik er nog een paar tips achteraan om de rest van het Requiem te gaan checken, gozer, dus je bent nog lang niet van me af, beest!
---

Zo luister je, gast, zonder paniek

Yo gast, check: Dies Irae is d-mineur en Allegro assai, dus geen theekransje maar keihard rennen, wollah! Spits eerst je oren op het koor en de basslijn, jonguh, want die twee heb ik zelf neergepend en dat is de motor van heel die knaller, tintin! De rest liet ik als schets achter, ouwe, dus anderen bouwden het orkest eromheen, maar het vuur zat al in mijn noten, echt waar, joh! Zet daarna je antenne op dat orkest, mattie, want dat klinkt vurig en gejaagd, strijkers die zwoegen alsof een boze buschauffeur ze achternazit, terwijl trompetten, trombones en pauken erbovenop beuken, bizar, beest, lekker bezig!

Waarom heet dit ding zo, bro?

Simpel, bro: Dies Irae is geen naam die ik uit m'n duim zoog, het komt uit een middeleeuws gedicht, jonguh! Dat hele gedicht zet ik in zes stukken neer, de Sequenz, en dit is nummer één, de opener, ouwe, dus de titel is gewoon het eerste blok dat je tegen je kop krijgt, tintin! Waarom ik het zo hard liet knallen? Omdat die tekst al zo dramatisch is dat een slaapliedje erbij een belediging was, gozer! Vurig en gejaagd past erbij als een vlieg op een stroopwafel, mattie, dus de muziek liegt niet over de titel, breezy!

Een rij van zes, joh

Vorm kiezen was een heel avontuur, jonguh, maar de tekst is hier de baas, wollah! Het gedicht hakt de Sequenz in zes blokken: Dies Irae, Tuba mirum, Rex tremendae, Recordare, Confutatis en Lacrimosa, check, ouwe! Dies Irae is blok één, mattie, en ik loop ze hierna allemaal één voor één langs, dus blijf zitten, tintin! Gordel vast, gast, want dit wordt een rit zonder rem en zonder tussenstop bij de snackbar, beest!

Deel 1: Dies Irae, de deur trapt zichzelf open

Ik trap het af in d-mineur en Allegro assai, ouwe, dus vanaf noot één is het vlammen en zweten, wollah! Het orkest is vurig en gejaagd, jonguh, alsof iemand je wekker op volle bak zet en daarna de snoozeknop opeet, beest! Het koor gooit de woorden eruit, mattie, strak op die basslijn, dus ik geef je geen seconde om adem te halen, gozer! Dit is geen opwarmertje, bro, dit is meteen het eindbaas-level, breezy!

Deel 2: Tuba mirum, even bijkomen, fam

Na al dat gerenn komt Tuba mirum, jonguh, en ik trek de handrem aan, het wordt plechtiger, yallah! Het blijft spannend, gast, maar nu van sluipen in plaats van sprinten, dus je hartslag mag even zakken, lekker chill! Ik hou de spanning erin, mattie, alsof achter elke hoek een gozer met een deurwaardersbrief staat, wollah! Zie het als een pitstop op een heftige reis, bro, geen tijd voor een broodje maar wel voor een slok water, kanjer!

Deel 3: Rex tremendae, de uitsmijter van de hemel

Rex tremendae komt binnen als een gozer die zonder kaartje de club in mag, breezy! De naam alleen klinkt al als een bevel, ouwe, en het koor staat er zo zwaar bovenop dat je vloer gaat trillen, wollah! Hier is geen plek voor gelul, mattie, alles is groot, breed en plechtig, dus zit recht, jonguh! Ik wilde dat je voelt wie hier de baas is, bro, en geloof me, dat voel je, beest, tintin!

Deel 4: Recordare, de knuffel na de klap

Dan Recordare, jonguh, en ineens is het zacht, bijna een knuffel nadat je net een dreun kreeg, yallah! Het voelt hier persoonlijker, mattie, minder stadion en meer gesprek onder vier ogen, gast! Ik laat de gejaagde drukte even met rust, ouwe, want na zoveel vuur wil je ook gewoon een keer janken, wollah! Pak je zakdoek maar, bro, geen shame, hier mag je zacht worden, lekker bezig, kanjer!

Deel 5: Confutatis, de vlammen zijn weer terug

Confutatis, mattie, en de vlammen staan weer op volle bak, alsof iemand de gasfles omschopte, wollah! Het is hard, gejaagd en heftig, jonguh, dus je schrikt je rot, beest! Daartussendoor sluipt een zacht smeekje, ouwe, en dat contrast maakt het zo zwaar, tintin! Hete hel en lieve bede in één blok, gast, ik zeg je, dat is pas dramatisch, breezy!

Deel 6: Lacrimosa, de pen die stopt

Lacrimosa is de laatste van de zes, jonguh, en daar houdt mijn eigen werk op, wollah! Na acht maten legde ik de pen neer, mattie, en op 5 december 1791 ging ik dood in Wenen, dus geen tijd meer, ouwe! Eybler probeerde het te orkestreren maar gaf het op, tintin, en mijn leerling Süssmayr maakte het hele ding af, kanjer! In de jaren zestig dook er een schets voor een Amen-fuga op, beest, maar of die na het Lacrimosa hoort, daar ruziën de geleerden nog steeds over, bizar!

Play erop en laat je meesleuren

Nu jij, gast: druk die playknop in en laat je lekker meesleuren, wollah! Hou onderweg in je kop wat ik net vertelde, jonguh: koor en basslijn, vurig orkest, zes blokken, check! Zeker bij het Lacrimosa even slikken, mattie, want daar stopt mijn pen, zwaar hoor, tintin! Ik hoop dat je net zo hard door de rooie gaat als ik toen ik dit bouwde, ouwe, lekker bezig!
---
Ouwe, even rustig ademen, want die Dies Irae denderde als een beest dwars door je oren heen, wollah! Vond je het lekker om te leren over de luistergids van Dies Irae uit het Requiem, mattie, of was het te heftig voor je koppie, tintin? Die d-mineur en dat Allegro assai blijven plakken in je hoofd, breezy, ook als je allang weer languit op de bank hangt! En denk aan het Lacrimosa, bro, want daar hield ik na acht maten op, dus die stilte beukt harder dan elke pauk, bizar! Maar wacht even, gozer, dit was nog maar een hapje, want er valt nog zoveel meer te ontdekken aan dat Requiem, yallah! Pak de Introitus erbij of de kant van Süssmayr, die het karwei afmaakte nadat ik d'r niet meer was, echt een kanjer van een soap, geen grap! Klik dus fissa op die links hieronder, jonguh, en duik er verder in, want je zit er al te diep in om nu af te haken, lekker bezig! Tot zo, hè, en laat dat koor maar knallen in je koptelefoon, check!