REQUIEM VAN MOZART
DE BACKSTORY
Requiem in D minor, K. 626
Yo, ik ben Mozart, jonguh, en ik ga jou de backstory van m'n Requiem droppen, wollah, helemaal vanaf het begin, tintin! Even terugkijken, mattie, want achter die noten zit een verhaal dat nog steeds in m'n kop blijft hangen, geen grap! Ben jij nieuwsgierig naar die backstory, gozer, of zit je liever te scrollen als een zombie, ouwe? Ik ben hier om jou erdoorheen te loodsen, check, dus geen stress, ik ben je gids, lekker breezy, ik laat je echt niet vallen, beest! En na de backstory gooi ik nog een stel tips op tafel om het Requiem zelf verder uit te pluizen, jonguh, dan blijf je lekker bezig, wollah!
---
Gozer zonder naam klopt aan
Zomer 1791, jonguh, ik zit lekker te knallen en ineens staat er een mysterieuze bro voor m'n neus, wollah! Die boodschapper kwam van graaf Franz Walsegg von Stuppach, maar de naam van die baas noemde hij niet, helemaal anoniem, tintin! Ik dacht meteen: yallah, nieuwe klus, wie ben ik om nee te zeggen? Wie die gozer eigenlijk was? Waarschijnlijk ene Franz Anton Leitgeb, maar dat blijft gokken, mattie.Graaf met plakvingers
Die Walsegg was amateurmuzikant, ouwe, en bestelde stukken bij echte componisten. Daarna pikte hij ze als z'n eigen werk, bizar, wat een flexer, zero schaamte! Dit Requiem was voor zijn vrouw, die in februari was overleden, dus het moest een dikke afscheidstrack worden. Maar ik wist toen nog niks van z'n trucjes, breezy, ik zat gewoon te bouwen als een kanjer.Zes weken knallen en dan bam, bed
Agenten in Wenen kwamen bij me langs en lieten niet zien wie de patroon was, geheimzinniger dan een gozer met een capuchon, wollah! Vanaf zo'n 8 oktober 1791 zat ik erachteraan, dag en nacht, lekker bezig, geen tijd voor een bakkie! Tot 20 november van dat jaar, jonguh, toen lag ik bedlegerig, helemaal plat, geen puf meer, niks! Zes weken schrijven en m'n lijf zei: stop, ouwe, ik ben klaar met jou.Pen valt, einde verhaal
Op 5 december 1791 ging ik dood in Wenen, mattie, en het Requiem lag er nog half af, wat een bonje! Ik was acht maten ver in het Lacrimosa en toen was het gewoon klaar, tintin, pen uit m'n hand! Dat is zo'n beetje het slechtste moment om te stoppen, bro, midden in de huilerige track, dus echt balen! Maar dat deel is nou net het stuk dat iedereen kent, ironisch, nietwaar, mans?Tracklist, check die deeltjes
Een deel, wat is dat nou, jonguh? Zie het als een track op een album of een aflevering van een serie: allemaal los van elkaar, maar samen één verhaal, breezy! Eerst heb je de Introitus en dan knalt het Kyrie er direct achteraan, wollah, geen pauze, geen bakkie, niks! Dan komt de Sequenz, een dikke brok met zes afleveringen: Dies irae, Tuba mirum, Rex tremendae, Recordare, Confutatis en Lacrimosa, beest na beest, ouwe! Daarna volgt het Offertorium met Domine Jesu en Hostias, dan Sanctus en Benedictus, dan Agnus Dei, en als afsluiter de Communio, lekker bezig, hele serie gebinged, mattie!Half af, maar niet half werk
Mijn partituur lag op twaalf notenbalken, bro, en in veel stukken waren de koorpartijen en de baslijnen gewoon helemaal af, geen grap! De rest was bij elkaar geschetst met cijfers voor de bas en notities voor de lastige stukken, een soort receptje zonder de pan, tintin! Ik liet de Introitus af en de rest bleef schetswerk, dat is alles wat ik hier zeker van weet, jonguh. Dus nee, die gozer na mij kreeg geen krabbels, hij kreeg een vette basis, wollah, dikke stevige fundering!Constanze wil doekoe, leerling wil af
M'n vrouw Constanze wou dat het ding af kwam zodat ze het geld voor de opdracht kon pakken, slim van d'r, kanjer! Joseph Leopold Eybler kreeg de partituur op 21 december 1791 en ging aan de slag met het orkest, maar gaf het op, dus die gozer haakte af, hè! Toen pakte Franz Xaver Süssmayr het over, mijn leerling, 1766 tot 1803, een gast die dit klusje echt afmaakte, lekker bezig! Hij zei dat Sanctus, Benedictus en Agnus Dei helemaal van hem waren, maar geleerden bakkeleien nog steeds over hoeveel er echt van hem was, mattie.Eerst half, dan hele zooi, dan nog eens
Op 10 december 1791 klonken stukken al op m'n herdenking in Wenen, bro, dus ik had al een mini-feestje, breezy! De eerste complete uitvoering kwam op 2 januari 1793 in de Jahn-Saal in Wenen, een benefietconcert voor Constanze, wollah, die kreeg doekoe, fissa! Begin december 1793 kreeg Walsegg de partituur en op 14 december deed hij z'n eigen herdenking in Wiener Neustadt, ouwe, wat een flexer! In 1796 klonk het in Leipzig, jonguh, dus dat Requiem ging al snel de wereld over, beest!Wie heeft me kapotgemaakt? Niemand, ouwe
Er gaat een verhaal dat Salieri me vergiftigde of me bang maakte als grijze figuur met een masker, maar dat is nul komma nul waar, wollah! Dat gedoe kwam uit het toneelstuk Mozart and Salieri van Pushkin, een opera van Rimsky-Korsakov en Amadeus van Peter Shaffer uit 1979, gewoon fantasie, tintin! Ook die praatjes over Vrijmetselaars en Illuminati die me zouden hebben omgelegd? Geen enkel bewijs, mattie, gewoon kletspraat! Of ik dacht dat ik het voor mezelf schreef weet niemand, die verhalen komen van Constanze en latere schrijvers, dus houd het chill, bro.Vijftig minuten kippenvel, check het zelf
Zo'n uitvoering duurt ongeveer vijftig minuten, dus minder dan een filmpje op Netflix, jonguh, en veel dikker! Het ding staat in d-mineur, K. 626 voor de nerds, en begin en einde zitten allebei in d-mineur, ouwe, zo cirkelt het mooi rond, kanjer! In de jaren zestig vonden ze een schets voor een Amen-fuga, maar of die achter het Lacrimosa hoort, daar bakkeleien geleerden nog steeds over, breezy! Dus zet het op, mattie, en vertel me eerlijk: hoeveel kippenvel kun jij verdragen, wollah?---
Zo mattie, dat was 'm dan: van die anonieme gozer voor m'n deur tot de laatste noten die ik nooit meer kon afmaken, wollah! In december 1791 was ik weg, ouwe, en m'n Requiem bleef half liggen, wat een cliffhanger, beest! Gelukkig stond m'n leerling Süssmayr klaar om die boel af te maken, lekker bezig, dus het stuk ging toch de wereld in, tintin! En kijk nou: een minuut of vijftig muziek die nog steeds de rillingen over je rug jaagt, jonguh, krankzinnig toch? Dus zeg eens eerlijk, gozer, vond je 't vet om het verhaal achter m'n Requiem te checken, of was het zero chill? Want luister, er zit nog zóveel meer in dit ding, mattie, zoveel lagen dat je erin kan verdwalen, geen grap! Wie nou precies welke noten schreef in het Sanctus, het Benedictus en het Agnus Dei, daar bakkeleien die geleerde types nog steeds over, wollah, en niemand die 't zeker weet! En dat gifverhaaltje over Salieri? Complete onzin, ouwe, geen greintje waarheid, dus laat die flauwekul lekker liggen, breezy! Klik dus snel op die links hieronder en duik erin, jonguh, anders mis je de rest van de show! Draai dat Requiem lekker hard, check alles uit en laat het je pakken, tintin, ik zweer je dat je blijft hangen! En onthoud 't, mattie: ik ben er al lang niet meer, maar die muziek blijft gewoon knallen, eeuwig, wat een kanjer!