ROMEO & JULIET VAN PROKOFIEV
'DANCE OF THE KNIGHTS'

Romeo and Juliet, Op. 64, ballet in four acts

Prokofiev presenteert een luistergids voor Dance of the Knights uit zijn Romeo & Juliet
Ewa jonguh, ik ben Prokofiev, de gozer van Romeo & Juliet, en vandaag ga ik jou Dance of the Knights uitleggen, wollah! Soms hoor je zo'n stampende mars en denk je: wacht even, mattie, wat zit hier allemaal in verstopt, breezy toch? Ben jij al lekker nieuwsgierig naar Dance of the Knights, of lig je nog half te snurken, tintin? Ik ben hier om je erdoorheen te loodsen, stap voor stap, geen stress, check, elk detail pak ik met je mee, beest! En als die ridders klaar zijn met stampen, gooi ik nog een paar tips op tafel om verder te duiken in Romeo & Juliet, ouwe, dan ben jij niet meer te stoppen, fissa!
---

Oren open, akhi, het is serieuze business

Yo, pak een stoel en zet je oren op fissa-stand, want ik leer je luisteren naar Dance of the Knights, ook al denk jij dat klassiek alleen voor ouwe tantes met een theekopje is! Check eerst de bodem, sahbi: daar zit het lage koper met een zware baslijn die de hele mars voortduwt, bam bam bam, als een kanjer die zijn sloffen niet optilt! Wacht dan op de celesta in het middenstuk, bro, dat is zo'n glinsterend toetsinstrument dat klinkt als een speeldoosje, maar de sfeer wordt er juist onrustig van! Mijn tip, gast: volg eerst alleen die zware bodem en laat dan het hele orkest knallen, ewa, en je bent geen groentje meer!

Waarom ridders, wat zijn die gasten van plan?

In mijn volledige partituur staat dit beest als nummer 13 onder de naam "Montagues and Capulets", dus ik heb 'm eigenlijk twee namen gegeven, dope hè, mattie! Het stuk laat de Capulet-familie binnenkomen op het bal in Act 1, en die komen niet binnen als gewone gasten, nee, ze marcheren als stoere ridders met hun borst vooruit, boenk! Dat ridder-gedoe past er lekker bij, ewa, want wie zo zwaar stampt moet wel een harnas aanhebben, anders was hij allang door de vloer gezakt! En op datzelfde bal ontmoeten Romeo en Juliet elkaar, fam, dus onder al dat stampende ijzerwerk zit stiekem het begin van een liefdesdrama!

De vorm: gewoon gangsterstijl

De vorm kiezen voor Dance of the Knights was een heel avontuur, joh, en ik ging voor iets heel anders! Het is geen nette taart in een nette doos maar een zware mars met een gemeen onrustig middenstuk, habibi, dus zo'n keurig etiket past er niet op! Ik hak 'm voor jou in drie happen: eerst die opening met dat akkoord, dan de mars zelf en dan het middenstuk met de celesta, check! In de volgende stukjes duik ik in elk deel apart, dus hou je vast, yallah, want dit wordt een gave ontdekkingstocht!

Deel 1: Het akkoord dat de deur intrapt

Allegro pesante staat erboven, fam, en dat betekent zwaar en gewichtig, dus ik begin zeker niet fluisterend, kei hard! Meteen bam: een dissonant akkoord dat klinkt alsof een hele klas tegelijk op de verkeerde toetsen duikt, kapot lawaaiig, wollah! Dat akkoord is de woede van de Prins, gast, en die boy heeft geen geduld voor beleefde introducties! Je stemming schiet dus in één tel van nul naar honderd, sjezus, zonder warming-up en zonder dat iemand je waarschuwt!

Deel 2: De mars waar de vloer van kreunt

Nu komt de echte mars op gang, bro, een zware, kreunende stamper die de ruzie tussen de families laat horen, wat een lit sfeertje! De tonen lopen in grote passen omhoog en omlaag, als arpeggio's op stap, alsof een gozer met laarzen maat 52 door de gang beent, tintin! Het gewicht blijft hangen als een zware jas, ewa, en je knikt vanzelf mee als zo'n duiveltje op een dashboard! De stemming? Trots, dreigend en ruziezoekend, alsof elke Capulet al klaarstaat voor een rel, dope, geen grap!

Deel 3: Het speeldoosje dat niemand vertrouwt

Dan zakt de stoom ineens weg en neemt de celesta het over, mattie, dat glinsterende toetsding dat zo onschuldig doet! Maar wat klinkt als snoepjes is hier pure onrust, wollah, want die lichte tinkeling laat je schouders vanzelf omhoogkruipen, creepy, hè! Dit is de grote stemmingswissel, check: van stampen naar sluipen, want de dreiging zit nu in het zachte in plaats van in het harde! Hou hier even je adem in, kanjer, want na al dat gebonk voelt dit stille stuk gemener dan een heel leger ridders!

Druk op play, yallah, geen smoesjes meer

Nou fam, nu mag jij zelf in Dance of the Knights duiken, en van mijn kant is het gezeur voorbij, ik zweer het! Druk op play en laat die muziek over je heen rollen, want dit beest is uiteindelijk de tune van The Apprentice en het thuislied van Sunderland geworden, dus misschien ken je 'm al zonder het te weten, sahbi! Onthoud tijdens het luisteren even wat ik je vertelde, ewa: het woedende akkoord, de stampende mars en dat gemene celesta-middenstuk! Ik hoop dat jij deze reis door mijn Dance of the Knights net zo spannend vindt als ik hem vond toen ik hem maakte, echt waar, jonguh!
---
Yo yo, dat was 'm dan, gozer: de luistergids van Dance of the Knights uit Romeo & Juliet zit erop, wollah! Zeg eens eerlijk, akhi, had je lekker plezier met die luistergids, of zat je maar te geeuwen en te wachten op fissa? Ik had eerst een blij einde bedacht, jonguh, want dode gasten kunnen niet dansen, zei ik, safe! Maar later zette ik het tragische einde van Shakespeare gewoon terug, check, echt geen grap! En op 11 januari 1940 ging het hele ballet in het Kirov Theatre in Leningrad voor het eerst compleet door, kanjers op het podium, beest! Maar mattie, er valt nog zóveel meer te ontdekken aan Romeo & Juliet, ik ben nog lang niet klaar met jou! Ik smeedde van die muziek ook orkestsuites, ewa, dus je kunt het ook zonder dansers beleven, breezy! En in Death of Tybalt, bro, gaat Romeo met vijftien enorme orkestdreunen tegen Tybalt in, serieus, dat is pas een duel met branie! Blijf dus nieuwsgierig, sahbi, want achter elke noot zit weer een nieuw verhaaltje te wachten, nooit droog, nooit saai! Klik dus op de links hieronder, gast, en duik lekker verder in Romeo & Juliet, tof? Pak je koptelefoon, ouwe, en laat mijn muziek nog even door je hoofd stampen, rustig aan, geen stress! Die mars uit Dance of the Knights is zelfs de themamuziek van The Apprentice geworden en het thuislied van Sunderland, wollah, wie had dat gedacht! Dus als je hem straks ergens hoort, hé, trek dan een wenkbrauw op en denk aan die Capulets, jonguh, tot de volgende keer, ciao!