ROMEO & JULIET VAN PROKOFIEV
DE BACKSTORY
Romeo and Juliet, Op. 64, ballet in four acts
Ewa sahbi, kom er maar bij zitten, ik ben Prokofiev en ik ga jou de backstory van Romeo & Juliet vertellen, joh! Even stilstaan, even terugkijken, want achter die noten zit een hele wereld die je niet hoort, dope hè? Ben jij nieuwsgierig naar de backstory van Romeo & Juliet, fakka, of lig je al te pitten voor je begint? Ik ben hier om jou door de backstory van Romeo & Juliet te loodsen, bro, stap voor stap, geen stress, lekker chille! Jij hoeft niks te kunnen, geen noten lezen en geen dikke boeken, gewoon open oren en een beetje branie, wollah! En als de backstory klaar is, gooi ik nog een bak tips op tafel om Romeo & Juliet zelf verder uit te pluizen, zodat je niet met lege handen vertrekt, mattie!
---
Ballet voor beginners, mattie
Yo gozer, ik ben Prokofiev, en ik ga je dit uitleggen alsof je nog nooit een viool van dichtbij hebt gezien, wollah! Ballet is gewoon een verhaal waar niemand een woord zegt, alleen maar springen en zwieren, dus de muziek moet het hele zware werk doen, snap je, tintin? Mijn Romeo and Juliet is Op. 64, naar Shakespeare, en dat is zo'n ouwe kanjer van een toneelstuk dat zelfs je oma erover meepraat. Twee families, één dikke ruzie en twee kids die precies op de verkeerde mattie verliefd worden, en hoe dat afloopt hou ik lekker voor mezelf, jonguh!Leningrad belt aan
In 1934 staat het Kirov Theatre in Leningrad bij mij op de stoep en die gasten bestellen een ballet alsof het een pizza is, breezy! Ik dacht meteen: Shakespeare, dikke boy, die pak ik, want ik wil een verhaal met vuur erin, geen suffe sprookjes met zwanen, check! Ik ging aan het schrijven met zoveel branie dat mijn pen bijna in de fik vloog, geen grap! Maar het ging allemaal scheef, ouwe, want het hele circus ging ineens verhuizen!Moskou pakt de deal
Het project schuift door naar het Bolshoi Theatre in Moskou en daar teken ik in 1935 het contract, lekker bezig! Voor het verhaal pak ik regisseur Sergey Radlov erbij en die tafelt samen met mij het hele scenario uit, bruh. We zaten te puzzelen welke scènes erin moesten, want je kunt niet alles in één ballet proppen, dan wordt het een bak spaghetti, mattie. Mijn hoofd stond al op volle toeren, dus ik wou direct beginnen met noten neerbonken, hoor!Kantoor in het bos
In 1935 knal ik het grootste deel van de muziek op papier, deels in Polenovo, een plek buiten Moskou waar kunstenaars chillen om rustig te kunnen werken. Geen toeters, geen gedoe, alleen ik, mijn notenpapier en een bak frisse lucht, zalig, kanjer! Op 22 juli 1935 is Act II klaar en op 29 augustus Act III, dus ik ging als een beest, jonguh! Op 8 september staat de pianoversie er al en in oktober begint de orkestratie, dus dat was een sprint van niks, wollah!Dode mensen kunnen niet dansen
Nu komt het gekke, gozer: in mijn eerste scenario liet ik het einde lekker goed aflopen, een echt happy end, helemaal zen! Dat bedacht ik helemaal zelf, hoor, niemand van die hoge heren dwong mij, die vonden het juist een beetje spannend, lol! Mijn smoes was heel praktisch: de doden kunnen niet dansen, check, en dat klonk voor mij als een ijzersterk plan! Later draaide ik het toch weer terug naar het trieste einde van Shakespeare, want eerlijk is eerlijk, anders klopt het gewoon niet, ouwe!Onmogelijk om op te dansen?
Toen kwam de klap, mattie: het Bolshoi vond mijn partituur niet te dansen, serieus, dikke dank! Ook het contract met het Kirov ging de prullenbak in en daar noemden ze het ding ook ondansbaar, wat een zooitje! Het verhaal gaat dat de dansers zelf riepen dat ze er geen pas op konden zetten, maar zeker weet niemand dat, want in de bronnen oordeelden vooral de theaters, jonguh. In 1936 verhuisde ik naar Moskou, dus ik had geen tijd om te mokken, ik moest regelen, broer!Plan B: gewoon het orkest in
Wat doe ik dan, kanjer? Ik maak er concertsuites van, zodat de muziek toch gespeeld wordt, slim hè, beest? Suite No. 1 klinkt voor het eerst op 24 november 1936 in Moskou en Suite No. 2 op 15 april 1937 in Leningrad, lekker bezig, tintin! In 1946 gooi ik er nog Suite No. 3, Op. 101 achteraan, en ik maakte ook nog tien pianostukjes, Op. 75, voor wie thuis wil jammen, check! Zo heb ik dus drie suites uit één ballet getrokken zonder dat één danser een teen hoefde te verzetten, dikke prima, wollah!Saxofoon in Verona
Voor het orkest ging ik helemaal los, want ik gooide er een tenorsaxofoon in, in een verhaal uit Verona nog wel, wat een branie, gozer! Daarbovenop komen mandolines, een viola d'amore en een kamerorgel, ik was bezig als een kok met te veel kruiden, broer! Het hele ding heeft een proloog en vier acts en duurt zo'n 130 minuten, dus pak maar een zak chips mee, mattie. Dat is langer dan die films waar je op de bank bij wegzakt, ouwe, en toch geen seconde suf, ik zweer het, jonguh!Eindelijk op het podium
De eerste opvoering was in Brno in Tsjechoslowakije op 30 december 1938 in het Mahen Theatre, maar volgens sommigen was dat maar een stukje van het ballet en anderen noemen het gewoon de wereldpremière, wie zal het zeggen, lekker onduidelijk! De complete versie kwam op 11 januari 1940 in het Kirov Theatre in Leningrad, check, met Leonid Lavrovsky die de passen bedacht, wat een beest! In 1944 had Muzfond in Moskou de partituur al gedrukt, dus zwart op wit stond het er allang, kijk maar! Het Bolshoi gaf de Moskouse première pas in 1946, op 22 december, dus eerst moeilijk doen en toen toch ja zeggen, wollah, typisch, ouwe!Van Verona tot het voetbalstadion
Mijn Montagues and Capulets werd later de tune van The Apprentice op tv en ook nog het thuislied van voetbalclub Sunderland, ongelofelijk, jonguh! In 2008 speelde Valery Gergiev de complete originele partituur in een concert in de Barbican in Londen, dus mijn ding ging toch nog helemaal los, lekker man! Ik ben overleden op 5 maart 1953 in Moskou, dezelfde dag als Stalin, wat een timing, hè, gozer! Dus ben jij klaar om te horen hoe die twee verliefde kids het gaan redden, of zit je al op het puntje van je stoel, mattie?---
Yo yo, gozer, even chillen, ik ga afronden, en niet met een knal maar lekker zacht, wollah! Het Bolshoi vond mijn score ondansbaar, jonguh, ondansbaar, alsof ze een olifant op rolschaatsen moesten zetten, geen grap! Maar op 11 januari 1940 knalde het hele ballet los in het Kirov Theatre in Leningrad, van begin tot eind, beest, tintin! Zo gaat dat met mijn muziek, mattie: eerst krijg ik de deur voor mijn neus, en later staat iedereen te springen als een kanjer op een trampoline, check! Dus, breezy vraag: hebbie lekker zitten genieten van de backstory van Romeo & Juliet, boss? Zeg het maar, ik kan er tegen, ik ben geen watje, wollah! Want er valt nog hélémaal veel meer te graven in Romeo & Juliet, jonguh, de muziek, het drama, noem maar op, een bodem is er niet! Bam, klik op die links hieronder, ouwe, en duik er lekker verder in, ik hou de deur wijd open, no stress! Een ballet dat eerst vol in de min stond kan alsnog eeuwig blijven knallen, dus geef nooit te snel op, mattie, tintin!