Appelgozer spit galopstory uit bij Rossini en de William Tell Overture
De luistergids

William Tell Overture

Rossini presenteert een luistergids voor zijn William Tell Overture
Yo yo jonguh, ik ben Rossini en dit is de luistergids van mijn William Tell Overture, dus kom lekker zitten, wollah! Die galop van de Lone Ranger is maar het laatste van vier delen, mattie, dus check eerst die zonsopgang, die storm en dat koeiengeroep, want dat mis jij zwaar als je alleen die ene track kent, no cap! Ayo gozer, hier op de site leren mijn vakgenoten en ik jou onze stukken herkennen zodra ze knallen, dus  spring maar in de Trainer  en laat zien dat je een beest bent, breezy!
---

Zo moet jij luisteren, mattie

Yo yo, wollah, hier komt geen saaie leraar aan, jonguh, dus oren wijd, telefoon weg en luisteren als een gozer op de eerste rij, safe! Let eerst op de strijkers, bro: cello's en contrabassen zijn de grond onder de hele tent, die houden de boel bij elkaar, tintin gezeur! Dan komen de cor anglais en de fluit zingen als zware zangers, ouwe, en die triangel tingelt erbovenop als een fiets met te veel bellen, breezy! Aan het eind trappen de trompetten de deur in, beest, terwijl pauken, grote trom en bekkens knallen alsof de buren moeten verhuizen, lit!

Waarom heet dit ding zo, fam?

Ik noem het William Tell Overture omdat het gewoon de opening van mijn opera William Tell is, simpele som, geen breinbreker, check! De opera komt uit het toneelstuk Wilhelm Tell van Schiller, jonguh, en Victor-Joseph Étienne de Jouy en Hippolyte Bis ramden daar het libretto van in elkaar, nice! Zij pakten de woorden, ik pakte de noten, bam, zo werkt die deal, mattie, niemand die zeurt over de rekening! Paarden en cavalerie zitten er helemaal niet in de opera, wollah, dat galopbeeld in jouw hoofd is later erbij geplakt door andere gasten, dus niet mijn schuld, safe!

De vorm: vier brokken zonder pauze, ouwe

De vorm kiezen was een gedoe van jewelste, gozer, maar ik ging voor vier delen die zo in elkaar overlopen dat je geen adem kunt halen, bam! Berlioz, die mijn werk meestal niks vond, noemde het ding een symfonie in vier delen, wollah, en dat uit zijn mond is zwaar een bloemetje, no cap! Eerst een zonsopgang, dan een storm, dan koeiengeroep en dan een mars, jonguh, een hele dag in een zak chips, breezy! Ik duik zo op elk deel in, mattie, dus blijf zitten, lekker bezig, want het gaat knallen!

Deel 1: Zonsopgang, wakker worden maar, slaapkop

Het eerste deel heet Dawn, bro, een langzaam voorspel in E majeur dat toch in E mineur begint, dus eerst nog een beetje mistig, check! Vijf solo-cello's trekken de kar met contrabassen onder hun kont, jonguh, en de pauken rollen zo zacht dat je ze bijna mist, tintin lawaai! Het tempo kruipt als een schildpad met een kater, ouwe, maar die rust is de bedoeling, fam, want je moet eerst bijkomen voor ik je overhoop haal! De sfeer is stil en groot tegelijk, wollah, alsof je op een berg staat te kijken terwijl de zon nog twijfelt, safe!

Deel 2: Storm, de lucht draait door

Dan breekt Storm los, gozer, in E mineur en met het hele orkest erbij, dus het is ineens een complete rel, boem! De sfeer slaat om van fluisteren naar donderen, mattie, alsof iemand het licht uit trapt en de hemel een mep geeft, beest! Het gaat snel en wild, bro, strijkers razen, blazers beuken, en ik laat je geen seconde ademen, zwaar vet, lit! Op het eind blijft er alleen een solo fluit over, jonguh, en die staat daar als de laatste gast op het feest, rustig, de wolken zijn weg, breezy!

Deel 3: Koeiengeroep, chillen in de wei

Deel drie is de Ranz des vaches, ofwel Call to the Cows, ouwe, en ik zet het in G majeur, dus de zon staat ineens weer fel aan, bam! Eerst zingt de cor anglais het deuntje, gozer, daarna pakt de fluit het over, en de triangel tikt erbij als een muizenklokje, tintin haast! De sfeer is herderlijk en relaxed, fam, alsof je op een bankje zit met een koe die je zomaar een high five geeft, safe! Dat deuntje komt later in de opera nog terug als terugkerend thema, wollah, dus onthoud hem goed, mattie, want hij is geen eendagsvlieg!

Deel 4: De mars, ren voor je leven

Het laatste deel is de March of the Swiss Soldiers, bro, een snelle galop in E majeur, en de trompetten trappen hem af, pats, geen pardon! Het gaat over de Zwitserse overwinning op de Oostenrijkse onderdrukking, jonguh, dus dit is feest voor de underdogs, de hele straat gaat los, lit! Het tempo is gas erop en nooit meer eraf, ouwe, en de sfeer is puur triomf, mattie, borst vooruit en vlaggen eruit, beest! De Lone Ranger heeft alleen dit laatste stuk gejat, check, niet de hele ouverture, en die paarden zijn dus van hem, niet van mij, wollah, nice try!

Nu jij, ga ervoor, gozer

Nu is het jouw beurt, mattie, dus smijt die William Tell Overture aan en laat je meesleuren, geen gezeur, safe! Hamer op play, jonguh, ga lekker zitten en laat de muziek over je heen rollen als een golf, breezy! Denk onderweg even terug aan wat ik je net vertelde, ouwe, dan hoor je de cello's, de storm, de koeien en de mars als een echte kenner, bam! Ik hoop dat jij die rit net zo vet vindt als ik toen ik hem maakte, wollah, want dat was echt een kick, lit!
---
Yo yo, mattie, hoe was het, vond je dit ding een beest of was het tintin spannend? Lekker bezig dat je tot hier bent gekomen, wollah, want niet elke gozer houdt het vol tot de laatste galop! Ik ben Rossini en ik zeg het eerlijk: mijn William Tell Overture is nog lang niet uitgepraat, jonguh! Er zit zoveel meer onder de motorkap, ouwe, en ik heb nog niet eens alles uit de kast getrokken, breezy! Berlioz, die normaal mijn muziek zwaar dacht te kunnen negeren, noemde dit stuk een symfonie in vier delen, check dat even! En Liszt pakte in 1838 de piano erbij en knalde er zijn eigen versie van, bam, wat een kanjer! Dus klik op de links hieronder, fam, en duik er lekker in, want daar wacht nog genoeg vet spul op jou! Pak de ene link, pak die andere, ram erop, geen gezeur, safe! Misschien hoor je daarna elke galop met een heel ander paar oren, no cap, lit! Tot de volgende keer, bro, en hou die oren scherp, want de muziek loopt echt niet weg, deadass!