Rondjes draaien met Chopins Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1 "Minute Waltz"
De mooiste momenten
Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1
Ik ben Fryderyk Chopin, en hier hoor je de mooiste momenten uit mijn Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1 "Minute Waltz". Je leert hier waarom de bijnaam misleidt: mijn uitgever dacht aan een miniatuur en niet aan een minuut, want een goede uitvoering duurt ongeveer anderhalve tot tweeënhalve minuut. Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je onze stukken herkennen zodra ze klinken, en met de Trainer kun je dat meteen proberen.
---
Een hondje achter zijn eigen staart
Ik open met een vlugge, lichte wals in Des-groot, die ik molto vivace heb genoemd en leggero wil laten spelen, dus met vingers die de toetsen nauwelijks lijken aan te raken. Het verhaal gaat dat je hier een hondje hoort dat achter zijn eigen staart aan rent, en na al die rondjes begrijp ik best dat hij nergens aankomt.
Even op adem komen
Midden in het stuk ga ik over op sostenuto en geef ik de rechterhand een lange, zingende melodie, waarna het gedraai van het begin als vanzelf tot rust komt. Mijn wals heeft drie delen, en in dit rustige middenstuk gebruikt de pianist het pedaal om de klank te laten aanzwellen en weer weg te laten ebben.
Een minuut is een mooie gedachte
Ik laat het eerste thema aan het eind gewoon terugkomen, en de vingers rennen weer door alsof er niets gebeurd is. De uitgever gaf het later de bijnaam Minute Waltz, maar hij bedoelde 'miniatuur', want de meeste pianisten doen er ongeveer anderhalve tot tweeënhalve minuut over, en wie het echt in één minuut probeert, houdt vooral een rood hoofd over.
---
Zo, nu heb ik je laten horen waar mijn Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1 "Minute Waltz" om draait: dat hondje dat rondjes draait en die rustige, zingende melodie in het midden. Als ik er zelf op terugkijk, is het eigenlijk een klein stuk dat veel ruimte laat om iets in te horen, en elke pianist vult die ruimte op een andere manier. Ik schreef de wals in 1847, in een tijd waarin mijn leven een stuk stiller werd, en misschien hoor je dat wel terug in de zachte momenten tussen al dat gedraai. De naam "Minute" komt trouwens niet van mij, want die heeft de uitgever bedacht om een miniatuur van een wals aan te duiden. Dus als je het stuk een keer in twee minuten of iets meer hoort, is dat precies zoals het bedoeld is, en hoeft niemand zich te haasten. Heb je genoten van dit verhaal over de mooiste momenten uit de Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1 "Minute Waltz"? Er valt nog veel meer te ontdekken, zoals de gravin aan wie ik de wals opdroeg, de twee andere walsen uit dezelfde reeks en de manier waarop andere musici het stuk hebben bewerkt. Klik gerust op de links hieronder om verder te luisteren en te lezen over de Waltz in D-flat major, Op. 64 No. 1 "Minute Waltz".
Opname: Olga Gurevich, Public domain