Pruiken en duels bij Händels Sarabande
De mooiste momenten
Sarabande from Keyboard Suite in D minor, HWV 437
Ik ben Händel, en dit zijn de mooiste momenten uit mijn Sarabande. Je hoort een klavecimbel in d mineur dat zich ongeveer vier minuten alle tijd gunt, zodat ernst en weemoed rustig kunnen blijven hangen. Wil je weten of je onze muziek ook herkent als je haar hoort, dan kun je hier op de site samen met mijn collega-componisten en mij de Trainer uitproberen .
---
Een openingsstap zonder haast
Ik begin de Sarabande heel plechtig, met een klavecimbel dat zo langzaam stapt alsof elke noot de volgende eerst beleefd laat voorgaan. Het is d mineur, dus het klinkt ernstig en een beetje weemoedig, maar nergens word je opgejaagd.
Even de gedachten laten gaan
Ik laat de muziek in het midden niet ineens van koers veranderen, maar ik draai de melodie wel zachtjes een andere kant op, zoals iemand die midden in een zin even naar het plafond kijkt om na te denken. Het blijft statig, maar de harmonie schuift net genoeg op om je te laten merken dat er ondertussen toch iets te vertellen valt.
Het slot, en dan nog eens
Ik laat de Sarabande rustig uitdoven, maar wie denkt dat het daarmee klaar is, vergist zich, want er volgen nog twee variaties op. En bijna drie eeuwen later maakte Leonard Rosenman er voor de film Barry Lyndon in 1975 een orkestversie van, met strijkers en pauken erbij, alsof mijn klavecimbel opeens een heel gevolg meebracht.
---
Dat was het dan: de mooiste momenten uit mijn Sarabande, van die plechtige eerste stap tot het rustige slot. Als ik er nu op terugkijk, vind ik het mooi dat zo'n kort stuk van ongeveer vier minuten zoveel kalmte kan bevatten. Ik schreef het ergens tussen 1703 en 1706 voor klavecimbel, en toch hoor je er na al die tijd nog steeds iets in dat je even stil maakt. Heb je genoten van het ontdekken van de mooiste momenten uit de Sarabande? Ik hoop het, want er valt nog veel meer te vertellen. De Sarabande is maar één deel van een suite met vijf delen, en er volgen bovendien twee variaties op. Ook de manier waarop de muziek later in een film is terechtgekomen, in een orkestrale bewerking, is een verhaal apart. Klik gerust op de links hieronder als je er verder in wilt duiken. Neem er de tijd voor, want deze muziek vraagt niet om haast. Misschien hoor je bij de volgende keer weer een nieuw plekje dat je eerder niet opviel.
Opname: Constantin Stephan (harpsichord), CC BY-SA 4.0