Walsen langs de Donau met Johann Strauss II en The Blue Danube
De mooiste momenten
The Blue Danube, Op. 314
Welkom, ik ben Johann Strauss II, en ik laat je hier de mooiste momenten uit mijn wals The Blue Danube horen. Je hoort hoe een stuk dat ontstond uit de somberheid na de nederlaag van Oostenrijk in 1866 verandert in muziek waar je haast vanzelf bij gaat wiegen. Probeer het zelf maar eens: via de Trainer op deze site leren mijn collega-componisten en ik je onze stukken herkennen zodra je ze hoort.
---
Een stille ouverture voor de lange adem
Ik open mijn wals zo zachtjes dat je bijna denkt dat het orkest nog aan het inspelen is, want de strijkers laten eerst alleen een zacht, trillend geluid horen en daarna zet een hoorn de melodie in. Het duurt even voor het echte walsen begint, want ik blijf eerst in A majeur rondkijken en stap pas daarna in D majeur de dansvloer op, zoals een gast die eerst een tijdje bij de deur blijft staan.
Vijf walsen en een wereldreis door toonsoorten
Ik laat in het midden de ene wals na de andere voorbijkomen, met tussendoor korte inleidinkjes, en ondertussen trekt de muziek door toonsoorten als Bes majeur, G majeur, g mineur en F majeur. De eerste versie was een koorstuk met spottende woorden over de verloren oorlog, maar het land kon wel wat vrolijkheid gebruiken, dus de melodieën blijven licht en zwierig.
De coda waar ik zo veel van hoopte
Ik heb naar het schijnt maar één ding in dit stuk echt betreurd, en dat was de coda, want ik had zo gehoopt dat juist dat slot een succes zou worden. Dat viel dus mee, want de Wener klinkt het stuk nu elk jaar aan het eind van het Nieuwjaarsconcert, en het wordt zelfs wel Oostenrijks onofficiële tweede volkslied genoemd.
---
Zo, dat waren de mooiste momenten uit The Blue Danube, en ik hoop dat je ze met net zoveel plezier hebt gevolgd als ik ze ooit bedacht heb. Het blijft mooi om te bedenken dat deze wals begon als een koorwerk met spottende woorden en pas daarna zijn weg vond naar het orkest. In 1867 sloeg hij in Parijs zo goed aan dat ik niet had durven dromen hoe ver de melodie nog zou reizen. Nog altijd klinkt The Blue Danube aan het einde van het nieuwjaarsconcert in Wenen, en dan zwiert half de wereld op de maat mee. Heb je genoten van het ontdekken van de mooiste momenten van The Blue Danube? Er valt nog veel meer te ontdekken, zoals het gedicht van Karl Isidor Beck waaraan de wals zijn naam dankt en de manier waarop andere makers mijn muziek hebben gebruikt, bijvoorbeeld Stanley Kubrick in 2001: A Space Odyssey. Klik daarom gerust op de links hieronder om verder te luisteren en te lezen over The Blue Danube. Misschien hoor je de wals de volgende keer net een beetje anders, als een uitnodiging om even mee te wiegen.