Dagdromen voor volwassenen bij Schumanns Träumerei
De mooiste momenten
Kinderszenen, Op. 15, No. 7
Welkom, ik ben Robert Schumann en ik laat je hier graag de mooiste momenten uit mijn Träumerei horen. Je merkt zo meteen hoe ik met één enkele, zacht stijgende pianomelodie binnen vierentwintig maten de tijd even helemaal laat stilstaan. Op deze plek leren mijn collega-componisten en ik je bovendien hoe je onze muziek meteen kunt herkennen zodra die ergens klinkt, dus ga naar de Trainer en probeer het zelf.
---
Dagdromen achter het klavier
Ik open Träumerei op de piano met een melodie die zachtjes omhoog reikt en meteen even blijft hangen, net zoals je op een regenachtige middag ineens vanuit je stoel voor je uit kunt staren. De eerste acht maten in F-groot laat ik trouwens meteen herhalen, want uit een fijne dagdroom laat je je nu eenmaal niet bij de eerste poging wekken.
Verdwalen in eigen gedachten
In het middendeel laat ik diezelfde melodie door allerlei nieuwe kleuren dwalen, alsof je gedachten tijdens een wandeling ongemerkt een heel ander zijpad inslaan. Toen ik dit stukje in februari 1838 in Leipzig op papier zette omdat mijn verloofde Clara Wieck vond dat ik soms net een kind leek, zocht ik precies dat gevoel van zorgeloos afdwalen.
Zachtjes weer landen
Aan het slot keer ik terug naar het begin, maar voor het gevoel klimt de melodie nog één keer heel hoog voordat ze zich definitief neerlegt. Na vierentwintig maten sterft de laatste klank zo rustig weg dat je bijna vergeet dat je naar een piano luisterde en niet naar je eigen mijmeringen.
---
Hopelijk vond je het mooi om zo samen langs de mooiste momenten van mijn Träumerei te lopen. Achter deze vierentwintig maten en de rest van mijn Kinderszenen, Op. 15 schuilen natuurlijk nog veel meer verhalen. Klik gerust op de links hier op de pagina om nog wat verder in de wereld van Träumerei te duiken.
Opname: Robert Schumann (1810-1856) (see Musopen for performance author information), Public domain