Dagdroombro pluist kinderhoekie uit bij Schumanns Träumerei
De beste momenten
Kinderszenen, Op. 15, No. 7
Ewa strijder, Robert Schumann hierzo voor je neus, en dit zijn de allerspannendste stukjes uit mijn piano-banger Träumerei, geen speld tussen te krijgen, broer! Binnen vierentwintig maten trek ik die dromerige melodie op de solo piano zo leip omhoog dat al je stress direct wegsmelt, tantoe hard! Op deze site leren mijn collega-componisten en ik je trouwens ook hoe je onze pokoes meteen kunt herkennen zodra ze voorbijkomen, dus klap die Trainer aan , kil!
---
Eerste acht maten op je netvlies, sahbi!
Ewa mattie, ik knal dat begin van Träumerei niet als één of andere hayek drukke herrie op die solo piano, nee man, ik zweer je, één zachte noot glijdt naar boven alsof je na een zware nacht ineens een lauwe kapsalon in je mik schuift, faka dan! Die eerste acht maten in F-groot zijn zo gruwelijk lauw dat ik gewoon op papier heb gezet dat je die hele boel direct nog een keer moet draaien, want één keer proeven is niks, drerrie, je oren willen meteen die dubbele portie pakken!
Middenstukje verdwaald zonder TomTom, gap!
Luister niffo, in die middelste acht maten stuur ik dat melodietje ineens alle hoeken van de kamer in, wajo, net alsof ik midden in Leipzig zonder lantaarn de weg kwijt ben maar ondertussen wel faya hard sta te genieten van het uitzicht! Die akkoorden klimmen steeds hoger en spannender op je nek, ouwe, precies dat moment dat mijn wifey Clara Wieck zei dat ik soms net een klein kind ben en haar pa Friedrich Wieck helemaal para werd op onze liefde, kaolo veel drama in een paar tellen!
Laatste ronde en slapen, strijder!
Aan het eind pak ik die eerste droomlijn gewoon weer terug bij z'n kraag, broer, na vierentwintig maten is het hele verhaal alweer klaar, korter dan het geduld van die zure criticus Ludwig Rellstab uit Berlijn, haha, gekke man! Vlak voor die laatste klap op de toetsen laat ik die hele toko stilvallen op een zwevend akkoord waarbij je ziel gewoon uit je pattas stapt, en boem, rust in de tent, dromenland uitgespeeld, ciao!
---
Ewa strijder, gingen die dikste stukjes van mijn Träumerei er lekker in bij je of hoe zit dat, broer? Geloof mij maar, a mattie, achter deze pokoe schuilt nog een hele berg leipe torries waar je mond echt wagenwijd van openvalt, serieus! Klap dus snel die linkjes hier op de pagina aan en duik nog veel dieper in Träumerei, want we zijn nog lang niet uitgeluld, gap!
Opname: Robert Schumann (1810-1856) (see Musopen for performance author information), Public domain