TOCCATA AND FUGUE IN D MINOR VAN BACH
DE BACKSTORY
Toccata and Fugue in D minor, BWV 565
Ewa habibi, ik ben Bach en ik ga jou zo het verhaal achter Toccata and Fugue in D Minor droppen, safe, safe! Soms zit ik daar maar te peinzen, bro: hoe kan één orgelstuk zo'n bak herrie schoppen en weet bijna niemand hoe het écht begon, dubbel heftig! Ben jij nieuwsgierig naar het verhaal erachter, of zit je daar maar te hangen als een ouwe bank, doe even normaal! Geen stress, fam, ik ben je gids, ik loop met je mee door heel dat verhaal van Toccata and Fugue in D Minor, yallah, lekker rustig aan! En als ik uitgekletst ben, gooi ik er nog tips achteraan om Toccata and Fugue in D Minor zelf verder uit te pluizen, dus jij staat niet met lege handen, mashallah, nasty goed!
---
Yo, het orgelbeest is terug
Yo yo yo, mattie, ik ben Bach, geboren in 1685 in Eisenach, en ik kom met een kanjer van een orgelstuk, wollah! Toccata and Fugue in D Minor, BWV 565, voor één gozer achter een orgel, geen band, geen koor, helemaal solo, tintin! Twee delen, jonguh: eerst een toccata die lekker wild improviseert, dan een fuga die zo streng is als een ouwe conciërge. Lijkt simpel, maar bro, er zit meer drama in dan in een Rotterdamse ruzie om één parkeerplek, breezy!Een broekie met een dikke bek in Arnstadt
In augustus 1703 word ik organist bij de Nieuwe Kerk in Arnstadt, check, nog een broekie, maar al met een bek zo groot als een Hummer! De Bachvereniging noemt dit stuk typisch jonge Bach, zo'n ruw 'clavier hussar'-ding, en dat klopt als een bus, sws! Een husaar op het klavier, fissa fissa, alles knallen en razen, geen tijd om beleefd te doen! Zo'n jonge hond met vingers als hamers, dope hoor, ik had overal zin in!Vier maanden spijbelen voor één gozer
In 1705 pak ik vier maanden verlof, jonguh, want ik moet en zal Dieterich Buxtehude horen in Lübeck! Dat is zo'n 450 kilometer heen, bro, en dan nog eens terug ook, mijn bips zegt: 'ewa, ben je gek geworden?' Maar ik was zwaar fan van die man, een kneiter van een organist, dus ik ging als een beest! Vier maanden weg van mijn baan voor één orgelheld, dat is pas fan zijn, lit!Ik blijf nooit stilzitten, ouwe
In juli 1706 zit ik als organist bij de Blasiuskerk in Mühlhausen, vers en fris, bam! In 1708 ben ik terug in Weimar als hoforganist, en in 1714 plak ik daar de titel Konzertmeister op mijn naam, flex! Van 1717 tot 1723 ben ik Kapellmeister van prins Leopold van Anhalt-Köthen, sjonge, dikke baan! Daarna Leipzig, in 1723 Thomaskantor, en 27 jaar blijf ik plakken als kauwgom onder een schoenzool, gadver!Wanneer? Wie het weet mag het zeggen
Check, wanneer ik dit stuk maakte? Geen idee, wollah, niemand die het kan bewijzen! De Bachvereniging zegt tussen 1703 en 1707 in Arnstadt, maar Wikipedia gooit het ergens tussen 1704 en de jaren 1750, dat is een gat zo groot als een Amsterdamse gracht! IMSLP zet 1708 neer met een vraagteken erbij, gozer, dus zelfs de nerds weten het niet, gozer! Arnstadt of Weimar, allebei kan, niks bewezen, dus jij mag gokken, breezy, ik hou lekker m'n mond dicht!Was het eigenlijk een vioolding, mans?
Het gerucht gaat dat dit stuk eerst een vioolstuk was dat nu verdwenen is, fakka, dus een orgel-remix van iets dat nergens meer te vinden is! Maar consensus? Nul, nada, noppes, bro, de ene nerd zegt ja, de andere zegt nee! Dus misschien ben ik een dief van mezelf, wie weet, lekker bezig! Als het zo is, zit er ergens een viool te janken om z'n orgelboy, boeiuh!Mijn handschrift? Weg, foetsie, kwijt
Er bestaat geen autograaf van mij van dit stuk, niks, geen kladje, geen servetje, helemaal nul, sjonge! Het hele ding overleeft dankzij een ongedateerde kopie van ene Johannes Ringk, en die ligt nu in Berlijn bij het Pruisisch Cultureel Erfgoed, check! Die Ringk was een leerling van Johann Peter Kellner, en die Kellner was weer mijn eigen leerling, dus die stamboom is een echte familie-app, mattie! Wanneer Ringk kopieerde? Ergens tussen 1730 en 1740 zegt de ene bron, 1740 tot 1760 zegt de andere, dus gewoon gokken, gozer!Niemand die dit kende, beest
In mijn eigen tijd kende bijna niemand dit stuk, bro, want er is maar één kopie uit de buurt van die tijd! Die hit waar jullie nu gillend van worden was toen een stil geheimpje, dope! Voor wie ik het schreef? Geen idee, geen opdracht, geen opdrachtgever, niks bekend, zero! Eerste uitvoering? Ook onbekend, dus ik zit hier als een spook zonder gastenlijst, haha!Ze zeggen dat ik 't niet eens was
Check dit: Peter Williams twijfelde in 1981 of ik dit wel schreef, en Rolf Dietrich Claus deed dat in 1995 ook, die pestkoppen! Christoph Wolff zegt: nee hoor, dit is gewoon van die ouwe Bach, en die kanjer krijgt een boks van mij! Dus wie heeft gelijk? Niemand die het bewijst, mattie, en het blijft gewoon onder mijn naam in de catalogus staan. En zou een ander het gemaakt hebben, dan heeft die gozer het nog steeds gedaan als een beest, sws!Van geheimpje naar cartoonhit
In 1829 trapt Felix Mendelssohn de Bach-revival af met de St Matthew Passion, dus ik kwam weer uit de kast, lit! Later duikt dit stuk op in Fantasia van Walt Disney en ook in The Phantom of the Opera, bam, kids kennen me nu van cartoons! Ferruccio Busoni en Marcel Dupré maken er bewerkingen van, onder meer voor orkest, die kanjers, wat een flex! Zelf ga ik in 1750 dood in Leipzig, maar dit orgelbeest leeft gewoon door, fissa fissa, doei!---
Yo yo, gozer, dit was 'm dan, het einde van mijn verhaal over Toccata and Fugue in D Minor, wollah! Zeg eens eerlijk, jonguh: was het lekker om die backstory van Toccata and Fugue in D Minor te checken, of vond je het maar niks? Ik zit hier nog te mijmeren als een ouwe op een bankje, want niemand die écht weet wanneer ik dat beest heb bedacht, tintin! Waar ik 'm schreef is ook een mysterie, mattie, geen papiertje, geen bewijs, niks, breezy! Maar bro, er valt nog zóveel te ontdekken aan Toccata and Fugue in D Minor, het is een bodemloze put vol kanjers van verhalen! Denk maar aan Fantasia en The Phantom of the Opera, die twee hebben mijn orgelstuk gewoon meegenomen de wijde wereld in, bizar man! Dus klik fissa op die links hieronder, ouwe, en duik er nog dieper in voor nog meer Toccata and Fugue in D Minor! Tot de volgende keer, mattie, en laat dat orgel in je hoofd maar lekker blijven draaien, geen grap!