Keizerbeest dropt kroonstory bij Beethovens Piano Concerto No 5
De backstory
Piano Concerto No. 5 in E-flat major, Op. 73
Yo, ouwe, ik ben Beethoven en dit is de backstory van mijn Piano Concerto No 5, dus fissa luisteren, tintin! Je hoort waarom die bijnaam 'Emperor' helemaal niet van mij komt, jonguh, en die waarheid is zwaar bizar, dus die tijd is dubbel en dwars lekker besteed! Gozer, mijn vakgenoten en ik leren je op deze site ook onze stukken herkennen zodra ze klinken, dus ga gewoon de Trainer testen , wollah, kanjer!
---
Kanonnen als achtergrondmuziek
Wollah, 1809, ik zit in Wenen, jonguh, en Napoleons legers hangen rondom de stad, hele boel dichtgesnoerd, fissa balen! Ondertussen ben ik die Piano Concerto No 5 aan het schrijven, mattie, midden in dat gekkenwerk, zwaar bizar! Bronnen ruziën er ook over, ouwe: de één zegt 1808 tot 1809, de ander 1809 tot 1810, dus niemand die het zeker snapt, tintin! Voor mij blijft het gewoon een kanjer van een concerto die in lawaai geboren is, geen cap, dope!Kussens op mijn oren
Mei 1809 gaan die kanonnen los, bro, de stad krijgt bommen te slikken, echt heftig, yallah! Het verhaal gaat dat ik bij mijn broer de kelder in dook met kussens over mijn oren, net een konijn met oorwarmers, ik zweer! Mijn gehoor ging toch al bergafwaarts, gozer, dus die kussens waren een beetje mosterd na de maaltijd, haha! Of het echt zo ging weet niemand zeker, mattie, maar het beeld is te lekker om te laten liggen, kei goed!Baantje in Cassel
In 1808 komt Jérôme Bonaparte aanzetten met een aanbod: Kapellmeister worden in Cassel, check, dikke baan! Wenen verlaten? Ho maar, fam, mijn hood is hier, ik ga nergens heen! Dus leggen aartshertog Rudolf, prins Kinsky en prins Lobkowitz samen 4.000 florins per jaar op tafel, breezy, zodat ik blijf plakken. Drie rijke gasten die zeggen: blijf, wij betalen, sheesh, zo moet een fanclub eruitzien!Betaaldag? Welnee
Maar die belofte was zo betrouwbaar als een bus in de sneeuw, ouwe, geen grap! Lobkowitz ging in 1811 failliet, bro, kassa leeg, zero doekoe, balen! Kinsky ging in 1812 dood, dus ik moest naar de rechter, jonguh, ik die componist, ineens advocaat-in-wording, gekkenwerk! In 1815 kreeg ik eindelijk mijn centen, fissa zeg, na al dat gezeur lekker bezig!Mijn leerling met de grote portemonnee
Dit concerto draag ik op aan aartshertog Rudolf, mattie, mijn patroon, mijn vriend én mijn leerling, drie-in-één, zwaar combo! Stel je voor, ik die een aartshertog op zijn vingers tik, yallah, die durf, bro! En hij hoorde bij die drie van het pensioen, check, dus ik ga écht niet in die hand bijten, wollah! Zo'n opdracht is gewoon een dikke bedankbrief in noten, geen bloemetje maar een heel concerto, kanjer!Drie gangen, één bord
Een concerto is net een menu met drie gangen, ouwe: dat noemen ze delen, elk met een eigen smaak, snap je, tintin! Eerst de Allegro in Es-majeur, de voorgerecht-bom, heldhaftig en militair, en langer dan het openingsdeel van elk concerto dat ik eerder maakte, beest! Dan de Adagio un poco mosso in B-majeur, de nachtgang als een nocturne, met gedempte strijkers, chill gast, zacht als kussens! Daar plak ik zonder gat de Rondo. Allegro aan vast, in 6/8, het toetje met militaire ritmes en een verre paukenmars op het eind, voor het orkest nog één keer commandeert, dope!Eigen baas over de solo
Check dit: in een concerto zit een moment, de cadens, waar de pianist alleen glanst en vaak zelf mag freestylen, ouwe! Maar ik schrijf die helemaal uit, jonguh, geen freestyle voor jullie, ik hou de teugels strak! Het tweede thema laat het orkest eerst glad in majeur horen, en later pakt de solist het in mineur, alsof het op tippen marcheert, sneaky, wollah! En vlak voor de herhaling blijven alleen de altviolen over onder zachte gebroken pianoakkoorden, bijna alsof de rest even koffie gaat halen, mattie!De première zonder mij
Op 28 november 1811 is de première in Leipzig, bro, met Friedrich Schneider achter de piano, check! Ik zit er zelf niet achter, jonguh, want mijn gehoor was aan het afhaken, balen, fam! In Wenen is het op 12 februari 1812, met mijn leerling Carl Czerny als solist, lekker bezig, die jongen! Daarna steekt het ook de grens over: in 1820 speelt Charles Neate het in Engeland, en in 1829 doet Mendelssohn het daar ook, fissa, ouwe!Dat bijnaam-gedoe
Die bijnaam Emperor? Niet van mij, wollah, ik noem hem zo nooit, bro! Sommigen zeggen dat uitgever Johann Baptist Cramer het bedacht, anderen zeggen de Brit George Grove in 1879, dus niemand die het zeker weet, ouwe. Met een keizer of Napoleon heeft het niks te maken, check, en Donald Francis Tovey vond de naam gewoon vulgair, zwaar nee, gozer! Dat verhaal van een Franse officier die 'C'est l'Empereur!' riep in Wenen? Niemand kan het bewijzen en het is waarschijnlijk onzin, mattie, geen cap!Fans, vinyl en een volle zaal
Critici vonden het mooi en origineel, jonguh, maar wel te lang, en één gozer vond de uitstapjes lastig voor amateur-luisteraars, haha! Franz Liszt werd er een enorme fan van en speelde het zijn hele leven, kanjer, echte ambassadeur! In 1912 nam Frank La Forge het Adagio op en in 1922 deed Frederic Lamond het hele ding, lekker bezig, eerste complete opname, ouwe! En tot 2021 is het het meest gespeelde pianoconcert in Carnegie Hall, met 215 optredens, wollah, die zaal kan hem gewoon niet laten liggen, beest!---
Yo yo yo, ouwe, was dit geen lekker verhaaltje over mijn Piano Concerto No 5, jonguh? Zeg het eens, mattie, vond je het beest om te weten hoe ik dat ding in lawaai en kussens-gekkigheid in elkaar timmerde, wollah? Want hier stopt het niet, bro, tintin, er zit nog zoveel meer in dat concerto, een hele berg, zwaar bizar! Check de akkoorden, check de stilte, check al dat gedoe waar nog geen kip over gepraat heeft, dope! Dus klik lekker door op die links hieronder, gozer, en duik er zelf in, ga hem pakken, yallah, lekker bezig!