SYMPHONY NO 6 VAN BEETHOVEN
DE BACKSTORY
Symphony No. 6 in F major, Op. 68 ("Pastoral")
Yo, mans, safe dat je er bent, ik ben Beethoven en ik ga je zo de hele backstory van mijn Zesde symfonie vertellen, fissa fissa! Even stilstaan, joh, want soms moet je gewoon terugkijken om te snappen waarom een stuk zo chill klinkt, snap je? Ben je nieuwsgierig naar die backstory, akhi, of zit je hier alleen voor de gratis stroopwafels, dyonge? Geen paniek, ik ben je gids, ik loop voorop als een echte ouwe rot, jij hoeft alleen maar mee te waggelen, wallah! En als ik uitgepraat ben, gooi ik er nog een hele stapel tips achteraan om dieper in de Zesde te duiken, dope toch, bro?
---
Gras, gras, gras, fam!
Yallah, akhi, luister: mijn Zesde symfonie, Op. 68, in F-majeur, noemen ze de 'Pastoral', en dat ding is zó relaxed dat je stressbal er spontaan van gaat gapen, joh! Geen drama, geen dikke ruzie, gast, alleen maar wolken, weides en een gozer die lekker zijn kop laat hangen, mooi zo! Sinfonia pastorale staat erboven, sjonge, klinkt als een chique ijsmerk, maar het is gewoon landelijke vibes van de bovenste plank! Dus pak je koptelefoon, habibi, want ik sleep je mee naar buiten, geen smoesjes, geen gezeik, dyonge!Eerst krabbelen, dan knallen
Vanaf de zomer van 1807 zat ik al te krassen in schetsboekjes, joh, en dat dikke ding heet het Pastorale Sketchbook en ligt nu in de British Library, zwaar bewaakt, bizar! Maar het echte werk deed ik tussen maart en augustus 1808, boeng, toen kwamen de meeste noten er gewoon uitrollen, vlammen maar! Dat is een paar maandjes kneden en klaar, gast, ik ben een machine, wollah! Jij denkt misschien dat zo'n symfonie uit de lucht komt vallen, maar nee hoor, eerst een berg gekrabbel en dan pas de beuk, snap je, fissa!Gevoel, geen schilderijtje
Let op, mattie, ik ben geen schilder met een kwast, ik zei zelf dat dit gevoel is en geen plaatjes plakken, dus geen verhaaltje van A tot Z, gozer! De melodieën zijn zo simpel als een volksliedje, kei basic, elke bakker op de hoek fluit ze zo mee, echt waar! En hoor je die lange brommende noten onderin, joh, dat gedrone dat ruikt naar een doedelzak, lekker boers, ouwe! Zo voel je de natuur zonder dat ik hoef te tekenen, dus geen gezeur over 'waar is de koe', want die zit allang in je hoofd, sahbi!Vijf levels, één game
Een symfonie bestaat uit delen, en een deel is gewoon een level in een game, joh, elk met zijn eigen sfeer en zijn eigen snelheid, en deze heeft er vijf, vet man, allemaal met een eigen titel! Level 1 heet 'Ontwaken van vrolijke gevoelens bij aankomst op het platteland' en level 2 heet 'Scène bij het beekje', dus eerst stap je uit de bus en dan chill je bij het water, relaxed als een kat in de zon, geen stress! Level 3 is 'Vrolijke bijeenkomst van het landvolk', een dansfeestje voor de bühne, en pats, level 4 heet 'Donder, storm' en alles gaat kapot, mattie, bizar! Level 5 is het 'Herderslied; blije en dankbare gevoelens na de storm', dus de zon is terug en iedereen is dankbaar en gek op het gras, eind goed al goed, baas!Drie vogels met een rol
In het tweede deel, vlak voor het einde, krijgen de blazers een solo-stukkie waarin ze drie vogels nadoen, yo, geen grap, een echte vogelshow, heftig! De fluit is de nachtegaal, de hobo is de kwartel en de klarinetten zijn de koekoek, check die line-up, wat een kippenhok vol talent, haha! En ik heb die drie vogels er gewoon met hun naam bij in de partituur gezet, ouwe, dus niemand kan zeggen dat ik dat niet gedaan heb, kei duidelijk! Het verhaal gaat dat ik die vogeltjes 'niks dan een grapje' noemde, maar dat staat maar in één programmaboekje, dus kei dubieus, dat weet niemand zeker, jonguh!Boem, bliksem, bam!
Dan komt de storm, tintin, en daar gooi ik de zware jongens bij: piccolo, trombones en pauken, ineens een totaal andere gang, mattie! De piccolo is de bliksem, fel en schel als een flitslicht in je ogen, flits, flits, fissa! De pauken zijn de donder en de trombones knallen één gigantisch akkoord scheef tegen de maat in, zo'n dikke klap dat de kat van je buurman een salto maakt, vet! Daarna kruipt een soloflûte omhoog in een toonladder, dat is de zon die zijn hoofd om het hoekje steekt, kanjer, wat een gaaf plot!Niet stoppen, niet klappen
Het leuke is, gast, dat de laatste drie delen aan elkaar plakken zonder pauze, geen adempauze, geen koffie, gewoon doorbeuken, akhi! Het dansfeestje breekt ineens af en de storm begint meteen, bam, zonder waarschuwing, die boeren hadden niet eens tijd om hun jas te pakken, zielig, hè! En na de storm rol je zo door naar het slotdeel, zonder dat de zaal kan kuchen, kei strak, sjonge! Dat slot bouwt op naar een climax en eindigt dan stilletjes met twee F-majeurakkoorden, pats pats, mic drop, joh!De grote avond in Wenen
Op 22 december 1808 was het feest in het Theater an der Wien in Wenen, jonguh, en dat was mijn eigen concert, mijn eigen show, ik was de baas van de avond, wollah! En weet je wat, ouwe, mijn Vijfde ging op diezelfde avond ook in première, dus twee bommen in één zak, wat een flex! De Zesde ging eerst, dus daar begon de zaal met bloemetjes en vogeltjes, en de Vijfde kwam pas in de tweede helft, als dessert met vuurwerk, bizar! Eerst de rustige warming-up en dan pas de zware knaller, check, kei hard, wat een volgorde, gast!Handtekeningen en handje ophouden
In juni 1808 stuurde ik de Vijfde en de Zesde samen als dubbelpak naar uitgever Breitkopf & Härtel, fissa, lekker slim, joh! Die gasten brachten de eerste uitgave uit in 1809, dus de noten waren eindelijk gedrukt, geen gedoe meer met kladjes, mattie! En opdragen deed ik het aan twee grote namen, prins Franz Joseph Maximilian Lobkowitz en graaf Andrey Kyrillovich Razumovsky, zware jongens, echte hotemetoten, sahbi! Twee bazen op één symfonie, dat is een dubbele shoutout op je album, ouwe, hoe vet is dat?Mijn oren deden moeilijk
Dan nog even serieus, joh: rond 1798 begonnen mijn oren te haperen en dat was echt balen, gast, zwaar rotgevoel zonder dat ik het kon fixen! In oktober 1802 schreef ik in Heiligenstadt een brief aan mijn broers over mijn doofheid, en die heb ik nooit verstuurd, heftig, mattie! En toch maak ik zes jaar later zoiets als dit, vol vogels, beekjes en onweer, dat is pure baas-energie, kanjer! Ik ging dood op 26 maart 1827 in Wenen, maar die Zesde blijft gewoon staan, dus wie lacht er nu, wollah, tintin!---
Zo, dikke boy, het doek valt en ik ben klaar met kletsen, eyo! December 1808 in Wenen, mijn Zesde en de Vijfde samen in één show, ouwe, nog steeds knettergek als ik d'r aan denk, check! Dus zeg eens eerlijk, jonguh, was dit achtergrondverhaal over mijn Zesde symfonie een beetje lekker voor je, of wat? Want luister, mattie, er zit nog veel meer in dat ding, en die vogeltjes bij het beekje, nachtegaal, kwartel en koekoek, zette ik gewoon zwart op wit in de partituur, sjonge! En die storm dan, bro, met piccolo voor de bliksem en pauken voor de donder, boem boem, dat gaat zó hard dat je buurman z'n paraplu erbij pakt! Dus klik op die links hieronder, habibi, en duik er lekker dieper in, geen gezeik, geen smoesjes! Ik zie je daar, kanjer, en laat die koptelefoon maar lekker op je kop staan, mooi zo!