Bezemboy crasht heksenfeest met Mussorgsky's Night on Bald Mountain
De backstory

Eén titel? Ik had er drie, mattie

Yo yo, luister, jonguh: mijn stuk heet Night on Bald Mountain, maar in Rusland roepen ze Ночь на Лысой горе, wollah, lekker overzichtelijk! In het Engels hoor je ook Night on the Bare Mountain, dus zelfs mijn titel heeft een bijnaam, gozer, tintin! Mijn allereerste versie heette St. John's Eve on Bald Mountain, 1867, en die titel zat vol, ouwe, die hoorde je gewoon al aankomen! Dus als iemand zegt dat hij het stuk kent, check dan welke versie, want ik heb dit beest meer gesloopt en opgebouwd dan een kanjer van een bouwvakker!

Eerst dacht ik: opera, breezy

Op 25 december 1858, kerst, mattie, zat ik niet bij de kerstboom maar schreef ik een programmablaadje vol voor een opera, St. John's Night! Die haalde ik van Gogol, ouwe, van zijn verhaal St. John's Eve, en die gozer kon heksen schrijven als geen ander, wollah! Mijn hoofd dus al vol bezemstelen, jonguh, terwijl andere mensen gewoon cadeautjes uitpakten, gekke boel! En zo begon het ding als operaplan, geen orkest, nog niks, kijk mij daar staan met mijn grote ideeën, tintin!

De mysterieuze baron en zijn kwijte drama

In 1860 schreef ik een brief aan Balakirev, mattie, over een akte rond het Bald Mountain-thema, lekker bezig! Dat kwam uit een drama van baron Georgiy Mengden, The Witch, en dat ding is spoorloos, wollah, weg, foetsie, poef! Of ik daar toen al noten voor schreef? Geen idee, gozer, niemand weet het, en ik ga nu echt niet liegen, jonguh! Dus dat is een gat in het verhaal zo groot als een kanjer van een kuil, ouwe, check maar!

Tien dagen in juni, geen slaap, geen genade

In 1866 sprong het idee voor een tone poem in mijn kop, breezy, en ik was meteen helemaal in de war van geluk! Op 12 juni 1867 begon ik te orkestreren, mattie, en op 23 juni was het klaar, tintin, in elf dagen, beest! Dat was op de vooravond van St. John's Day, ouwe, perfect getimed, alsof de heksen zelf een afspraak hadden gemaakt! Ik zat op Minkino, een boerderij in het district Luga, wollah, geen studio, geen luxe, gewoon ik en de koeien, gozer!

Balakirev zegt nee, en ik huil in mijn thee

Ik was 28, jonguh, hoorde bij The Five, die gekke club componisten, en dacht: nu gaan ze me op handen dragen, tintin! Maar mijn mentor Balakirev sloopte de partituur keihard, ouwe, en weigerde hem te spelen, wollah, au, dat doet pijn, mattie! Dus ik stopte het ding weg in de la, breezy, en ook die drank begon toen al meer te worden, dat remde me flink, gozer! Zo sta je daar als beginnende kanjer: een meesterwerk af, en niemand die hem wil, doodzonde, beest!

Vier stukken, nul genade

Mijn origineel had vier delen, ouwe: Assembly of the Witches, Satan's Cortège, Black Mass en Sabbath, lekker overzichtelijk, tintin! Je krijgt dus eerst een heksenopkomst, dan de duivel met zijn crew, dan een duistere mis en dan een hele rave, wollah, kapot, gozer! Het was een van de eerste Russische tone poems, jonguh, en in hetzelfde jaar schreef Rimsky-Korsakov Sadko, dus 1867 was een vette lichting, mattie! Wij waren de pioniers, breezy, de eerste die zeiden: orkest, doe maar gek, en geen mens die ons kon tegenhouden, beest!

Ik hoorde niks, helemaal niks

Hier komt de pijnlijkste, mattie: ik heb dit stuk nooit gehoord, in geen enkele vorm, mijn hele leven niet, wollah! In 1872 stopte ik de muziek in de opera-ballet Mlada, met solisten en koor, ouwe, maar die partituur is verdwenen, foetsie, jonguh! Daarna maakte ik er weer wat anders van, een koorstuk, Dream Vision of the Peasant Lad, voor The Fair at Sorochyntsi, en 10 mei 1880 was de pianopartituur gedateerd, tintin! Drie keer omgebouwd, gozer, en nul keer gehoord, ik was een kok die zijn eigen soep nooit mocht proeven, breezy!

Rimsky-Korsakov pakt de microfoon

In 1881 ging ik dood, mattie, kort en pijnlijk, en toen kwam Rimsky-Korsakov om de hoek, die kanjer, met een orkestfantasie in 1886, wollah! Hij baseerde zich op mijn Sorochyntsi-versie, ouwe, en in oktober 1886 klonk het voor het eerst in Kononov Hall in St. Petersburg, tintin! Bessel drukte het in hetzelfde jaar, jonguh, met een opdracht aan Vladimir Stasov, en het publiek ging meteen helemaal los, beest! Een directe hit, gozer, een concertfavoriet, en ik lag daar onder de grond te denken: kijk nou, die bokken, ze doen het zonder mij, breezy!

Wiens stuk is het nou eigenlijk?

Hier wordt het ruzie, mattie: sommige kenners zeggen dat het bekende stuk grotendeels nieuw werk van Rimsky-Korsakov is, wollah, op basis van mijn laatste versie! Het is dus niet precies wat ik schreef, ouwe, hij gaf het zijn eigen veranderingen en een eigen einde, jonguh, heftig! Mijn oorspronkelijke tone poem lag intussen te stoffen, gozer, en kwam pas in 1968 in druk, door Georgiy Kirkor, tintin! Bijna honderd jaar later, kanjer, en eindelijk kon de wereld horen wat ik in 1867 bedoelde, geen grap, breezy!

Mickey en de grote bok

Kom op, mattie, in 1940 pakte Leopold Stokowski het stuk voor Disney's Fantasia, wollah, en ik kreeg dus eindelijk een hele bioscoopzaal vol, ouwe! Zijn versie volgt de vorm van Rimsky-Korsakov, jonguh, maar met een orkestklank die dichter bij mij zit, gozer, lekker bezig! In beeld zie je Chernobog, de zwarte god, dat enge Slavische beest vaak als bok afgebeeld, tintin, en die trekt de hele show naar zich toe! En daarna volgt Schubert's Ave Maria als kalme pleister op de wond, breezy, dus ik, een dronken Rus uit 1867, sta nu naast Disney, kanjer, wat een carrière!