Modest Petrovich Mussorgsky
Componist

Kleine boer met piano-skills

Wollah jonguh, ik kom uit Karevo, in 1839 geboren, ouwe, echt een gat in de rimboe en toch lekker rijk met mijn adellijke familie, tintin! Mijn moeder zat op mijn zesde al met mij achter de piano, en ik was gelijk een kleine beest, geen grap, mattie! Toen ik dertien was, gooiden ze mij op die Cadet School of the Guards, daar moest ik strak in het gelid lopen als een of andere tinnen soldaatje, breezy was dat niet! In 1856 was ik klaar, kreeg ik een plekkie bij het Preobrazhensky Regiment, en in 1858 was ik gewoon weg, ciao, want ik wou alleen nog maar muziek maken, gozer!

Balakirev en de Machtige Club

Toen kwam die gozer Mily Balakirev, check, die leerde mij hoe een stuk in elkaar moet zitten, vorm en zo, lekker bezig! Harmonie kon hij mij niet leren, zei hij zelf, dus ik deed mijn eigen ding, wild en vies, en wie ging mij tegenhouden, jonguh? In 1867 hoorde ik bij die crew die Vladimir Stasov de Mighty Handful noemde, een bende componisten die de boel ging opschudden, kanjers allemaal! En in februari 1874 stond mijn opera Boris Godunov eindelijk op het podium, nadat het Mariinsky Theatre eerst nee had gezegd, dus ik ging gewoon door, wollah, ik gaf niet op!

Sint-Petersburg, commune en kantoorleven

Ik hing de hele tijd in Saint Petersburg, die gigantische stad vol paleizen en kou, nou ja, ik zat daar meer in de gribus dan in een paleis, mattie! In de jaren zestig werkte ik als zielig ambtenaartje en woonde ik met zes gozers in een commune, vol met gasten, geen stilte, alleen maar chaos, beest! In 1871 en 1872 deelde ik mijn kamers met Rimsky-Korsakov, mijn maatje, check, twee componisten in één hok en alle ruzie over de piano erbij, tintin! Later zat ik bij het Forestry Department terwijl ik Boris Godunov afmaakte, dus overdag bomen tellen en 's nachts opera schrijven, lekker bezig, ouwe!

De grote hits

Night on Bald Mountain, jonguh, dat is een heksensabbat vol gillende duivels, een feestje op een berg waar niemand zonder schrik vandaan komt, wollah! Ik maakte de orkestversie in 1867 af, maar niemand speelde hem ooit tijdens mijn leven, dus die gozers hebben mij gewoon geghost, echt kut, breezy! Pictures at an Exhibition schreef ik in 1874 voor piano alleen, een muzikale wandeling langs tekeningen van mijn vriend Viktor Hartmann, die ik miste als een gek, mattie! Elk plaatje klinkt anders, de ene is een stoere stamper, de andere een vies spookhuis, en tussendoor loop ik zelf rond als een kanjer in een museum, check!

De fles en de ruzies

Na de dood van mijn moeder begon ik in 1865 serieus te zuipen, ouwe, en het werd alleen maar erger door de jaren zeventig heen, tintin, niet doen kids! In 1875 was ik bitter over de Mighty Handful, ik schreef dat ze waren verworden tot zielloze verraders, jonguh, ik was echt klaar met die gasten, wollah! In 1880 kreeg ik de zak van mijn kantoorbaan bij de Office of Government Control, dus geen centje meer, mattie, helemaal blut en nog steeds muziek in mijn kop! Mijn eigenaardige stijl vonden ze ruw en rommelig, maar dat was juist mijn beest-modus, gozer, ik wou klinken als echte mensen en niet als een gladde pop!

Laatste ronde

Begin 1881 ging het helemaal mis, ik kreeg vier aanvallen en zat in een delirium, check, mijn lijf zei: stop met die poppenkast, breezy was het niet! Ze brachten mij naar het Nikolaevsky Military Hospital, en daar kwam Ilya Repin mij schilderen, vier zittingen in maart 1881, lekker bezig, ouwe! Ik ging dood op 28 maart 1881, een week na mijn 42ste verjaardag, wollah, dus ik miste die laatste zitting, jonguh, stel je voor, geen afspraak nakomen! Ze begroeven mij op het Tikhvin Cemetery bij het Alexander Nevsky Monastery in Saint Petersburg, en het portret hangt nu in de Tretyakov Gallery in Moskou, mattie, ik ben een kunstwerk, tintin!

Wat er van mij overbleef

Khovanshchina was nog niet af toen ik doodging, dus Rimsky-Korsakov maakte hem klaar, en in 1886 was de première in Saint Petersburg, die kanjer, wollah! Dezelfde Rimsky-Korsakov bewerkte ook Pictures at an Exhibition, dat in 1886 eindelijk in druk kwam, en Ravel pakte het in 1922 voor het orkest, daarna kende iedere gozer het, check! Veel van mijn spul kende de wereld lang alleen in versies van anderen, ouwe, maar nu werkt het Moscow State Institute for Art Studies aan een Academic Edition met mijn echte noten, lekker bezig, jonguh! Shostakovich en Prokofiev pikten mijn vibe op, dus mijn rauwe stijl leeft door in hun beest-muziek, mattie, niet slecht voor een ambtenaartje met een dorst, tintin!

Wat ik jou wil geven

Ik wil dat jij gewoon luistert zonder snobistisch gedoe, jonguh, geen diploma nodig, alleen oren en een beetje lef, wollah! Zet Night on Bald Mountain keihard aan en voel die heksen om je heen dansen, breezy, bijna alsof je zelf op die berg staat, gozer! Stap daarna door Pictures at an Exhibition als een kanjer door een museum, en kijk wie je tegenkomt, check, elk plaatje een eigen verhaal, mattie! Dus pak je koptelefoon, ouwe, en laat mijn rauwe, ruige, rare muziek maar binnenkomen, want ik beloof jou, tintin, saai wordt het nooit!