SYMPHONY NO 6 VAN TCHAIKOVSKY
DE BACKSTORY

Symphony No. 6 in B minor, Op. 74 ("Pathétique")

Tchaikovsky vertelt de backstory van zijn Symphony No 6
Yo yo, wollah, ik ben Tchaikovsky en ik ga jou nu het verhaal achter mijn Symphony No 6 vertellen, jonguh! Ayo mattie, kom zitten, lekker breezy, want dit is geen verhaaltje voor tussendoor, bro, dit gaat diep! Ben jij nieuwsgierig, gozer, wil jij weten hoe die Symphony No 6 echt is ontstaan, ja of nee, tintin? Check, ik loods je erdoorheen, fam, ik ben jouw gids, arm om je schouders, mashallah, geen seconde laat ik je alleen! Ik kijk even terug, ouwe koek, beetje zwaar in m'n bolletje, maar ik ben eerlijk, ik zweer, alles komt op tafel! En daarna, kanjer, geef ik je tips om zelf verder te duiken in Symphony No 6, dikke opties, genoeg om je oren te laten knallen, geen grap!
---

Eerst de prullenbak in

Yo jonguh, eerst mikte ik een hele symfonie de prullenbak in, wollah, zo'n beest van een plan en ik denk: doei! Dat ding was in de herfst van 1892 begonnen en half georkestreerd, dus er zat al dik zweet in, mattie, lekker bezig geweest! Maar ik dacht: nee gast, dit knalt niet, weg met die zooi, ik begin gewoon opnieuw, tintin! En kijk, uit die gesloopte bende rolde de Zesde, breezy, soms moet je gewoon een grote reset doen, check!

Een brief vol raadsels

Bro, op 11/23 februari 1893 kraste ik een brief aan m'n neef Vladimir Davydov over een symfonie met een programma dat voor iedereen een raadsel blijft, mashallah! Wat voor geheim zat erin, joh, vraag je je af, nou, niemand weet het, want ik heb het nooit verklapt, wollah! In die brief zei ik ook dat de finale geen harde, luide Allegro werd maar een lang uitgesponnen adagio, kei anders dan iedereen verwachtte, ouwe! Zo liet ik de hele wereld lekker op hete kolen zitten, en tot nu gokt iedereen maar wat, gekkenwerk, fam!

Klin: werkplaats met zweet

Check, in februari en maart 1893 schetste ik het hele ding op papier, fissa fissa, bam bam bam! In juli en augustus 1893 zat ik in Klin te orkestreren, noot voor noot, kei geconcentreerd en lekker chill, geen gezeur aan m'n kop! En wie kreeg de Zesde cadeau? M'n neef Vladimir Davydov, die gozer, dikke eer, mashallah! Een complete symfonie op je naam, dat is andere koek dan sokken met kerst, broertje, safe!

Pathétique is geen sneue naam

Mijn werktitel was 'Programme Symphony', saai als brood, bro, echt zero swag! Toen kwam m'n broer Modest met 'Pathétique' op de proppen en ik zei: oké, lekker, die pakken we, wollah! Of ik 'm zelf koos of alleen maar knikte, daar zijn de geleerden nog steeds over aan het ruziën, mattie, gekkenhuis! En check, 'Pathétique' is niet sneu zoals in het Engels, gast, het Russische woord betekent vol pathos, vol passie, vol gevoel, dus geen loser-muziek, tintin!

Mijn spiekbriefje

Ik schreef ooit een plannetje op, jonguh, en daar stond: de kern van deze symfonie is het Leven, hoofdletter L, geen grap! Eerste deel: alleen maar passie, vertrouwen en dorst naar leven, bro, ik was helemaal lit en wou alles pakken! En de finale? Dood, het gevolg van een instorting, zwaar spul, wollah, maar ik vertel het zonder te janken, chill! Dus van een leven vol vuur naar een stille fade-out, dat is het hele verhaal in één zin, kanjer, snap je hem?

Vier afleveringen, één serie

Een symfonie bestaat uit delen, jonguh, denk aan afleveringen van een serie: elke aflevering z'n eigen sfeer en tempo, maar samen één groot verhaal, echt waar, mattie! Deel één begint sloom met Adagio en schakelt dan over naar Allegro non troppo, kei dramatisch, wollah, en deel twee, Allegro con grazia, is zacht en lyrisch, breezy, bro! Deel drie is Allegro molto vivace, een scherzo-achtige mars die als een dikke party de zaal in knalt, tintin, het tegenovergestelde van een slaapfeestje! En deel vier, Adagio lamentoso in b-mineur, is geen luide knaller maar een lang, langzaam afscheid dat wegsterft, precies zoals ik in die brief al droomde, ouwe, beest!

Een orkest als een buurtfeest

Voor dit beest had ik een flinke bende nodig, jonguh: drie fluiten, vier hoorns, drie trombones en een tuba, plus strijkers, de hele hoop! Achterin bonken de pauken, de bekkens en de grote trom, en dan nog een tam-tam, zo'n gigantische gong, gast, die dreunt tot in je buik, safe! Een uitvoering duurt 45 tot 50 minuten, dus pak een stoel, mattie, want dit is geen snelle snack, wollah! Maar saai? Nooit, bro, geen seconde, dat gaat van fluisteren naar donderen en weer terug, dikke rollercoaster, check!

Zaal zegt: huh?

Op 16/28 oktober 1893 was de première in Sint-Petersburg, op het eerste symfonieconcert van de Russische Muzikale Vereniging, en ik stond zelf te dirigeren, kei trots, wollah! En de zaal? Die zat er een beetje 'huh?' bij, ik schreef zelf over wat verbijstering, jonguh, dikke vraagtekens boven alle hoofden! De critici reageerden ook lauwtjes, ouwe, geen gejuich, nul vuurwerk, gewoon bleh! Maar ik was zelf trots als een pauw op het ding, safe, en de rest kon van mij de boom in, tintin!

Negen dagen later

Negen dagen na de première, op 6 november 1893, ging ik dood, bro, echt een rotstreek van het lot, mattie! Waaraan precies, joh? Sommigen noemen cholera, anderen kletsen over zelfmoord, en echt beslist is het nooit, wollah! En die stoere theorie dat de Zesde m'n afscheidsbrief is? Muzikoloog David Brown noemt dat klinkklare onzin, gast, en bewezen is het sowieso nooit, dus chill! Dus luister gewoon zonder te rouwen om niks, kanjer, het blijft een symfonie vol leven en vuur, fam!

De show ging gewoon door

En weet je wat? Het verhaal gaat dat op 18 november 1893, twaalf dagen na m'n dood, de Zesde alweer klonk onder Nápravník, geen grap, jonguh! Anderen zeggen dat de tweede keer pas in december in Moskou was onder Vasily Safonov, en ik ben er niet meer om het te checken, ouwe, pech! Ondertussen zat uitgever Jurgenson niet stil: de uitgave voor piano vierhandig kwam in november 1893 uit, en partituur en partijen in februari 1894, lekker bezig! Dus mijn Zesde ging de wereld in, fissa fissa, en jij hoeft maar te drukken en je hoort 'm, bro, nu is ie van iedereen, breezy!
---
Yo mattie, check, zo zit de Zesde in elkaar, van die prullenbak tot aan dat langzame wegsterven, lekker bezig geweest, wollah! Op 16/28 oktober 1893 stond ik in Sint-Petersburg zelf te dirigeren, jonguh, en de zaal zat er mooi bedremmeld bij, awkward als een beest! Ik zelf? Dikke trots op dat ding, gast, ook al keek de meute alsof ze een raadsel kregen, breezy blijven, tintin! Negen dagen later was ik van de kaart, bro, 6 november 1893, en dat geheime programma heb ik nooit verklapt, dus raad maar lekker mee, ouwe! En die titel Pathétique, fam, is geen sneu gedoe, want het Russische woord betekent vol pathos, vol passie en gevoel, dus stop met dat zielige smoelwerk, kanjer! Mijn broer Modest kwam met die naam aanzetten, slimme gozer, en ik zei: top, deal, safe! Zeg eerlijk, mattie, vond je het vet om de backstory van Symphony No 6 te leren kennen? Want er valt nog dikke veel meer te ontdekken aan die symfonie, wollah, die vier delen zitten bomvol vuur, ik zweer! Klik dus door op die links hieronder, jonguh, en duik zelf verder in Symphony No 6, geen gedoe, gewoon doen, check!