FRYDERYK CHOPIN

Kleine boy, grote Poolse start

Yo yo, check, op 1 maart 1810 kom ik als pittige mattie binnenvallen in Żelazowa Wola, wollah, midden in het Hertogdom Warschau! Mijn ouwe, Mikołaj, was een Fransoos uit Lotharingen die in 1787 naar Polen was geknald en daar lekker bezig was als leraar, en mijn moeder heette Tekla Justyna Krzyżanowska, tintin, wat een naam voor op een deurbel! Van 1816 tot 1821 kreeg ik les van Wojciech Żywny, een Tsjechische pianogozer, en die gast heeft mij vijf jaar lang gefikst, jonguh, zonder zeuren! Daarna ging ik vanaf september 1823 naar het Lyceum in Warschau en vanaf de herfst van 1826 drie jaar naar Józef Elsner op het Conservatorium, dus ik was echt hard aan het bikkelen, geen grap, breezy was het niet!

Parijs, ik kom eraan, maak plek!

Op 2 november 1830 ben ik uit Warschau gevlogen, ouwe, en ik ben nooit meer terug in Polen geweest, snap je hoe zwaar dat knalt? Op 5 oktober 1831 kwam ik aan in Parijs, nog helemaal groen, bro, maar wel met vuur in mijn vingers, wollah! Op 26 februari 1832 gaf ik mijn debuutconcert in de salons van Pleyel, en de hele tent ging los, mattie, ik was ineens de gozer van de stad! Vanaf die avond was het gedaan met onbekend zijn, lekker puh, ik was binnen zonder te kloppen!

Mijn stek in Parijs en bijna geen optredens

Parijs werd mijn thuis, jonguh, want terug naar Polen kon ik toch niet meer, dus ik bouwde daar mijn hele leven op, tintin! Ik gaf pianoles aan rijke leerlingen en verdiende een mooie bos cash met het uitgeven van mijn muziek, check, de kassa ging lekker rinkelen! Maar grote zalen vond ik niks, beest, want ik gaf in mijn hele leven maar iets meer dan dertig openbare concerten, echt een bange schijter op het podium, haha! Liever zat ik in een knus salon met een paar vrienden erbij, ouwe, want daar kon ik fluisteren op de toetsen en niemand hoefde te schreeuwen!

Mijn hits: alleen maar piano, wollah!

Luister, al mijn muziek heeft piano erin, geen symfonieën, geen opera's, niks, gewoon dat ene mooie ding met zwart-witte toetsen, mattie! Ik maakte twee pianoconcerten, mazurka's, walsen, polonaises, ballades, etudes, preludes en scherzo's, jonguh, een complete snackbar vol met muziek! Maar check vooral mijn Nocturne in E flat major, want die is zo zacht en dromerig dat je er bijna van op je bank gaat liggen, no cap, lekker chill! Die melodie zweeft boven de linkerhand als een kat op een warm dak, tintin, en voor je het doorhebt ben je helemaal weg, breezy!

Liefdesdrama en regen op Majorca

Van 1836 tot 1837 was ik verloofd met Maria Wodzińska, maar het ging mis, ouwe, de verloving ging helemaal naar de knoppen, au! In 1836 ontmoette ik ook de schrijfster George Sand, en onze relatie duurde tot 1847, wollah, dat was een lange rit met veel gedoe! In de winter van 8 november 1838 tot 13 februari 1839 zaten wij samen in het klooster van Valldemossa op Majorca, en daar maakte ik mijn 24 Preludes af, jonguh, gewoon tussen de kale muren! Het mooie is dat ik die preludes nooit een bijnaam gaf, mattie, dus die Raindrop-naam van nummer 15 komt niet van mij, nou echt niet, bro!

Mijn laatste ronde

In 1848 gaf ik mijn laatste concert in Parijs, tintin, en ik wist het toen zelf nog lang niet, ouwe! Ik was toen kapot moe, jonguh, en mijn lijf deed niet meer mee zoals vroeger, echt een zware tijd! Op 17 oktober 1849, een paar minuten voor twee uur 's nachts, ging ik dood in Parijs, wollah, en ik was pas 39! Negenendertig, mattie, dat is nog geen leeftijd om te stoppen, gewoon veel te vroeg, beest!

Mijn hart in Polen, de rest in Parijs

Ze hebben me begraven op Père Lachaise in Parijs, jonguh, lekker tussen de beroemde namen, check! Maar mijn hart ging naar de Heilig Kruiskerk in Warschau, mattie, want mijn Poolse ziel bleef gewoon thuis, wollah! Mijn muziek leeft nog steeds, ouwe, want pianisten over de hele wereld spelen mijn stukken en het blijft maar knallen, tintin! Ik ben dus dood, maar eigenlijk ook niet, bro, gewoon een gozer die nog altijd op de speellijst staat, lekker bezig!

Dit geef ik jou, mattie

Ik geef jou rust, jonguh, een momentje waarop alle stress even buiten blijft staan, breezy! Zet mijn Nocturne in E flat major aan, ouwe, en laat die melodie je schouders losmaken, wollah, dat werkt beter dan een massagestoel! Je hoeft niks van klassiek te snappen, tintin, je hoeft alleen maar te luisteren en te voelen, geen examen, no cap! Dus pak je koptelefoon, bro, ga lekker zitten en laat mij het van je overnemen, kanjer, ik regel het wel!